Որքան էլ Հայ ազգային կոնգրեսը սեփական PR-ի շրջանակներում փորձի համոզել, որ երկրում արտահերթ ընտրություններ են անցկացվելու, փաստ է, որ Հայաստանում անխուսափելի են հերթական խորհրդարանական ընտրությունները: «Առաջին լրատվականի» հետ զրույցում նման համոզմունք հայտնեց Հայաստանի քաղաքագետների միության նախագահ Հմայակ Հովհաննիսյանը:
«Վերջին հանրահավաքում ՀԱԿ առաջնորդ Լևոն Տեր-Պետրոսյանն ակնարկեց, որ արտահերթ ընտրությունների պահանջը փոխարինվում է Սերժ Սարգսյանի հրաժարականի պահանջով: Սա անուղղակի ապացույցն էր այն բանի, որ ՀԱԿ-ն ինքն էլ սկսել է գիտակցել հերթական ընտրությունների հնարավորությունը»,- նկատեց փորձագետը:
Գնահատելով Ազգային ժողովում հայտնվելու կուսակցությունների հնարավորությունները` Հմայակ Հովհաննիսյանը նկատեց, որ ներկայումս չափազանց շահեկան վիճակում է հայտնվել հատկապես «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցությունը: «Երբ սրված են ընդդիմության և իշխանության հարաբերությունները, իսկ երկխոսության դուռն էլ փակված է, ԲՀԿ-ն, ճիշտ ռազմավարություն կառուցելու դեպքում, կարող է իրավիճակից մեծ օգուտներ քաղել: Միայն ճիշտ ռազմավարության դեպքում «Բարգավաճ Հայաստանը» կկարողանա ազատվել «Հանրապետականի» կցորդը լինելու դերից և ինքնուրույն քայլերով առաջ շարժվելով` խորհրդարանում ստանալ ավելի շատ տեղեր, քան ՀՀԿ-ն: Դա լրիվ հնարավոր տարբերակ է»,- ընդգծեց փորձագետը:
Անդրադառնալով խորհրդարանական ընտրությունների ընթացքում ՀԱԿ-ի հնարավորություններին` Հովհաննիսյանը նշեց, որ «եթե խելագարված ամբոխների վրա դրված նրա հույսերը չարդարանան, ՀԱԿ-ի մասնակցությունն ընտրություններին բավական խնդրահարույց կդառնա»:
Հարցին` ինչո՞ւ ինքն այս անգամ չմասնակցեց ՀԱԿ-ի շուրջօրյա հանրահավաքներին (2011-ի գարնանը հանրահավաքներին մասնակցելու ժամանակ Հմայակ Հովհաննիսյանը հորդորել էր նույնիսկ տանից իր համար հագուստ բերել), քաղաքագետն ասաց. «Եթե մասնակցեի ՀԱԿ-ի աշնանային շուրջօրյա հանրահավաքներին, դա իմ կողմից փարիսեցիություն կլիներ: Ես նեղացել եմ ՀԱԿ-ից և գիտակցաբար չեմ գնացել այդ քայլին: Իմ կեցվածքը ազնիվ է ու հետևողական: Այն ժամանակ մարդկանց շրջանում առկա դժգոհությունը հասել էր իր բարձրակետին, և ես պնդում էի, որ եթե ընդդիմությունն արդյունքի հասնելու համար այդ նպաստավոր պայմանները չօգտագործի, աշնանը նրան ոչ մի բան չի հաջողվելու: Այդպես էլ եղավ, իսկ գարնանը Հայաստանում առկա քաղաքական վիճակը եզակի էր` նման 2008 թվականի հանրահավաքային ալիքին»:
