«Ռուսաստանին մտքով չես հասկանա» թեւավոր արտահայտությունը Տյուտչևի բանաստեղծության առաջին տողն է, բայց շարունակությունը ավելի ուշագրավ է․ «Ռուսաստանին կարելի է միայն հավատալ», որովհետև նա «առանձնահատուկ դրվածք ունի»։ Հունիսի 23-ին ՌԴ արտգործնախարար Լավրովը Ուկրաինայի հարցով դեսպանական «կլոր սեղանի» ելույթով ևս մեկ անգամ պնդել է, որ «հատուկ ռազմական գործողությամբ առաջադրված բոլոր նպատակները կիրագործվեն»։ Նա ընդսմին, «հիմնավորել» է, որ Ղրիմի, Դոնբասի և Նովոռուսիայի բնակչությունը «ազատ կամարտահայտությամբ ինքնորոշվել» է։
Նախօրեին Ուկրաինայի հետ բանակցությունների հիմքերը սահմանել է ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինը՝ հղելով «մեկ-երկու տարի առաջ» ԱԳՆ կոլեգիայի նիստի իր ելույթը, որով նա պահանջել է, որ Ուկրաինան ճանաչի Ղրիմի, Դոնեցկի, Լուգանսկի, Խերսոնի և Զապորոժիեի մարզերի ռուսաստանապատկանությունը և բոլոր տարածքներից հեռացնի իր զորքերը։
Հասանելի՞ է, արդյոք, այդ նպատակը։ Եթե ելակետային ընդունենք միջազգային իրավունքը՝ ոչ։ Ուկրաինայի կողմից Ռուսաստանին հասցվող ցավոտ հարվածները, եվրոպական «եռյակի» և այլ երկրների աջակցությունը, ուկրաինական զինված ուժերի կարողությունների մասին ԱՄՆ հատուկ ծառայությունների կանխատեսումները թույլ են տալիս, ենթադրել, որ ամբողջական Դոնբասը, Խերսոնի և Ղապորոժիեի մարզերը «նացիստական ռեժիմից ազատագրելու» համար Ռուսաստանին տարիներ, ահռելի մարդկային և նյութական ու ֆինանսական ռեսուրսներ են պետք։
Եվ մինչ եվրոպացի պետական-քաղաքական գործիչները, հետախուզական ծառայությունները, փորձագետները և վերլուծաբանները, ինչպես նաև ԱՄՆ նախագահը Ռուսաստանին հորդորում են զորքերի շփման առկա գծով հրադադար հաստատել, իսկ մյուս հարցերը թողնել բանակցությունների տիրույթում, Ռուսաստանը ցուցադրում է իր «առանձնահատուկ դրվածքը»։ Նախ, պետական դումայի կոմունիստական խմբակցության ղեկավար Զյուգանովը իշխանություններին կոչ է արել «ազգայնացնել» քաղաքացիների ավելի քան 67 տրիլիոն ռուբլու բանկային ավանդները և «փակել բյուջեի ճեղքերը»։
Այնուհետև «Ազգային պաշտպանություն» ամսագրի գլխավոր խմբագիր -քաղաքագետ Կորոտչենկոն խնդիր է դրել, որ նոր պետդումայում «չպետք է տեղ ունենան անձինք, ովքեր ՆԱՏՕ-ի անդամ երկրներում անշարժ գույքի և բանկային հաշիվների սեփականատեր» են։ Այլ աղբյուրներից հայտնի է դարձել, որ «հատուկ ռազմական գործողության» ավելի քան հազար մասնակից պետդումայի պատգամավոր ընտրվելու ցանկություն է հայտնել։
Եվ, վերջապես, կրկին իր մասին հիշեցրել է Կրեմլի գաղափարախոս Դուգինը։ Նրա կարծիքով՝ Ռուսաստանում ժողովրդի «կեսը պատերազմում է, մասնակցում ռազմական գործողություններին, զոհվում, իսկ մյուս կեսը՝ ոչ»։ Դուգինը համոզված է, որ Ուկրաինայի դեմ պատերազմը «պետականից պետք է փոխակերպվի ժողովրդականի» և գտնում է, որ դա «շատ դժվար որոշում է, բայց նախագահ Պուտինը կհաղթահարի նաեւ այդ արգելքը»։ Դուգինը փաստացի նոր «հայրենական պատերազմ» հայտարարելու գաղափար է հնչեցրել։
Ռուսատանը, ամենայն հավանականությամբ, «մասնակի զորահավաք» կհայտարարի։ Հարց է, թե նախագահ Պուտինը ե՞րբ «կհաղթահարի հայրենական պատերազմ հայտարարելու արգելքը», պետդումայի ընտրություններին ընդառա՞ջ, թե՞՝ նոր կառավարության ձևավորումից հետո։
