Ասկերանի հիշատակվող զորամասին «Առաջին լրատվական»-ը վերջերս առիթ ունեցել է անդրադառնալու: Հիշեցնենք, որ այս նույն զորամասում ֆինանսական չարաշահումներ, զինվորի խելագարության դեպքեր են եղել:
Այսպես, Գագիկ Հովսեփյանը, հանդիսանալով պաշտոնատար անձ` պաշտպանության բանակի հրամանատար, նույն զորամասի սպաներին տվել է դրամական բավարարման վկայականներ, համաձայն որոնց` սպաները գործուղման ընթացքում ստացել են աշխատավարձերը ՀՀ Վազգեն Սարգսյանի ինստիտուտի դրամարկղից: Բացի այդ, գումարներ է ստացել իր մոտ գտնվող զինծառայողների պլաստիկ քարտերի միջոցով և նրանց ընտանիքներին պատճառել զգալի չափի նյութական վնաս: Ինչ վերաբերում է զինվորին խելագարության հասցնելուն, ապա դա էլ է վերջին դեպքերից: Ժամկետային զինծառայող Կարեն Ավագյանը, գտնվելով ալկոհոլային խմիչքի ազդեցության տակ, ստորացրել էր Ղևոնդ Օ.-ի պատիվն ու արժանապատվությունը, ծեծել` պատճառելով մարմնական միջին աստիճանի վնասվածքներ: Արդյունքում Ղևոնդը ստացել է հոգեկան հիվանդություն և վաղաժամկետ զորացրվել զինված ուժերից:
Այժմ հերթական դեպքն ենք ներկայացնում մեր ընթերցողին: 20-ամյա Տարոն Մեսրոպյանը ներկայացվող միջադեպով 3 տարվա ազատազրկման է դատապարտվել ընկերոջը պաշտպանելու համար: Ասկերանի զորամասերից մեկում հակատանկային մարտկոցի դասակի վարորդ, շարքային Տարոն Մեսրոպյանին դուր չէր եկել, երբ տեսել էր, որ պետը համածառայակցի հետ լավ չի խոսում: 2011թ. մարտի 7-ին, առավոտյան ժամը 10-ի սահմաններում մտել էր զորանոցի լսարան և տեսել, որ իրենց դասակի հրամանատարի տեղակալը` իր անմիջական պետը, սերժանտ Բագրատ Ալավերդյանը վերակարգում ծառայություն կրող իր ենթակա, շարքային Կարեն Տիկբիկյանի հետ` օրապահի պարտականությունները ճիշտ կատարելու բացատրական աշխատանքներ է տանում: Բայց քանի որ բացատրության ձևն այնքան էլ դուր չի եկել Տարոնին, նա միջամտել է պետի գործողություններին և նրան «քյալ» անվանելով, բռնություն գործադրելով` սկսել քաշքշել: Պետը համարժեք պատասխան է տվել:
Այդ պահին դադարեցրել են վեճը և տեղափոխել այլ վայր. դուրս են եկել զորանոցից, որտեղ Տարոնը բռունցքի հարվածով կոտրել է պետ Բագրատի քթոսկրը: Դատաքննության ժամանակ ամբաստանյալ Տարոնն ընդունել է մեղքը և դեպքն այսպես ներկայացրել իր ցուցմունքներում. միջադեպի օրը, առավոտյան, երբ մտել է լսարան և տեսել սերժանտ Բագրատի և շարքային Կարենի զրույցը` հասկացել է, որ մի բան այն չէ և միջամտել է: Իր հարցին, թե` ի՞նչ է պատահել, Կ.Տիկբիկյանը պատասխանել է, որ զորանոցը մաքրելու համար սերժանտ Բ.Ալավերդյանին ասել է, որ աթոռը հանի, սակայն չի իմացել, որ վերջինս արդեն աթոռը հանած է եղել: Ինքը սերժանտ Բ.Ալավերդյանին ասել է, որ շարքային Կ.Տիկբիկյանը չի իմացել և պետք չի, որ դրանից նեղվի: Սերժանտ Ալավերդյանը պատասխանել է, որ «եթե շարքային Կ.Տիկբիկյանը մի բան չի իմանում, ինչու է ինձ ասում»: Տարոնը այդ ժամանակ նաև նկատողություն է արել սերժանտին` ականջակալներով և ձեռքերով խոսելու համար, զգուշացրել, որ հանի, այդպես չխոսի: Սակայն սերժանտը շարունակել է ականջակալներով և ձեռքերով խոսել, ու ինքը նրան անվանել է «քյալ», որի պատճառով իրենց միջև քաշքշուկ է առաջացել, և Բ.Ալավերդյանը ոտքով մեկ անգամ հարվածել է իր որովայնի շրջանին: Համածառայողների միջամտությամբ քաշքշուկը դադարել է, սակայն խոսակցությունը շարունակելու համար սերժանտ Բ.Ալավերդյանին հրավիրել է դուրս և զորամասի շենքի հետևի մասում ձեռքով հարվածել սերժանտի քթին: Տարոնը Միաժամանակ նշել է, որ զղջում է կատարվածի համար ու խնդրում դատարանին մեղմ վերաբերվել:
Տուժող Բագրատ Ալավերդյանը Տարոն Մեսրոպյանից բողոք, պարտք ու պահանջ չի ներկայացրել, այդ թվում` նյութական, և խնդրել է դատարանին` նրա նկատմամբ հնարավորինս մեղմ վերաբերվել: Իսկ իր նախաքննական ցուցմունքում սերժանտը նշել է, որ շարքային Կարեն Տիկբիկյանն ընդգրկված լինելով օրվա վերակարգում որպես ննջարանում մաքրություն կատարող, զորանոցում մաքրության աշխատանքները կատարելու ընթացքում դիմել է համածառայողներին, այդ թվում նաև իրեն, որպեսզի իրենք դուրս հանեն ննջարանի աթոռակները: Ինքը պատասխանել է, որ աթոռը արդեն հանել է: Ժամը 10-ի սահմաններում Կ.Տիկբիկյանին կանչել է զորանոցի լսարան և բացատրել, որ ոչ ոք պարտավոր չէ աթոռները նախօրոք հանել միջանցք, դա օրապահի պարտականությունն է և հարցրել է, թե ինչու է դիմել կոնկրետ իրեն, առանց պարզելու` աթոռը հանված է, թե ոչ:
Հենց այդ պահն էլ դուր չի եկել ներս մտած Տարոնին. իմանալով եղելությունը, Տարոնը դիմել է սերժանտին` «պետք չէ մալադոյին նեղել»: Ինքը պատասխանել է, որ Կ.Տիկբիկյանին չի նեղում, այլ բացատրում է նրա պարտականությունները: Սակայն Տ.Մեսրոպյանը շարունակելով խառնվել զրույցին` ասել է. «Եթե Տիկբիկյանը իմանար, որ աթոռը հանել ես, ապա քեզ չէր ասի», միաժամանակ դիտողություն է արել. մնացած մասով էլ ցուցմուքները համընկնում են ականատեսների և ամբաստանյալի ցուցմունքների հետ: Միայն վերջում ավելացրել է, որ համածառայողների կողմից միջադեպը դադարեցվելուց հետո, երբ գնացել է լվացվելու և հասկացել, որ քիթը վնասված է, կես ժամ անց զորանոցի ննջարանում տեսնելով Տ.Մեսրոպյանին և զայրանալով նրա արարքից` զինվորական փայտյա աթոռակով մեկ անգամ հարվածել է նրա ձեռքին: Ննջարան եկած սպաների կողմից վեճը դադարեցվել է: Նախաքննական մարմինը Բագրատ Ալավերդյանի գործողություններում հանցակազմ չի գտել, նրա նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու որոշում է կայացրել, քրեական գործի մասը կարճել:
Եվ Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի դատարանը ամբաստանյալ Տարոն Մեսրոպյանին դատապարտել է 3 տարվա ազատազրկման` պետի նկատմամբ բռնություն գործադրելու և միջին ծանրության վնասվածք հասցնելու համար: Դատարանը պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս հաշվի է առել հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները` ամբաստանյալը առաջին անգամ է քրեական պատասխանատվության ենթարկվում, ծառայության վայրից բնութագրվում է միջին, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են այն, որ երիտասարդ է, ընտանեկան և սոցիալական պայմանները, կատարածն ընդունելը և զղջալը, իսկ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը չի գտել: Այժմ Տարոնը Վերաքննիչ քրեական դատարանից ավելի մեղմ պատիժ է ակնկալում:
Էլմիրա Մարտիրոսյան
«Ժամանակ»
