Հյուսիսային պողոտայի նախկին բնակիչները շարունակում են պայքարել իրենց քանդված տների դիմաց համարժեք փոխհատուցման համար: Ինը տարի առաջ էր, երբ Գլխավոր կամ Հյուսիսային պողոտա կառուցելու համար քանդվեցին շարքային քաղաքացիների տները, և խրճիթների տերերը ընդվզեցին անօրինականության, փոխհատուցման անհամարժեքության դեմ: Նրանք իրենց պայքարը շարունակում են մինչ հիմա` իրենց քանդված տների համար պետությունից պահանջելով համարժեք փոխհատուցում:
Հյուսիսային պողոտան այժմ լի է էլիտար շենքերով, որոնք օրեցօր ավելի են համալրվում լավ պայմաններով և բնակիչներին մատուցում են ավելի հարմարավետ ապրելակերպ, բայց մեծ ուշադրություն հարկավոր չէ` հասկանալու համար, որ այս պողոտան ամբողջովին բնակեցված չէ այսօր` կառուցումից 9 տարի անց, և չի բնակեցվելու, քանի որ Հայաստանի սոցիալական բարդ պայմաններում շատ քչերը կարող են իրենց թույլ տալ նման պայմաններ: Այդուհանդերձ, չբնակեցված մի պողոտա կառուցելու համար քանդվեցին հարյուրավոր հայ ընտանիքների տներ, որոնք այժմ հայտնվել են փողոցում կամ դժվարությամբ բնակարան են վարձակալում, որովհետև կորցրել են իրենց սեփական բնակարանը: Ոմանք դեռ պայքարում են, հույս ունեն, որ պետությունը կտրամադրի փոխհատուցում, իսկ ոմանք հարմարվել են պետության ոտնձգություններին:
«Պետությունը մեզ բոմժ, անտուն դարձրեց»,- «Առաջին լրատվականի» հետ զրույցում վրդովված ասաց Գոհար Պետրոսյանը, ով Աբովյան փողոցի վրա գտնվող իր տունը կորցրել է, քանի որ ստիպողաբար ստորագրել է թաղապետարանի ներկայացրած փաստաթուղթը: «Ես բնակվում էի իմ տղայի հետ, ով 2002թ. հունիսի 6-ին գնացել էր բանակ, որից 21 օր անց եկան, որ ինձ հետ պայմանագիր կնքեն բնակարանը քանդելու համար, ես համաձայնության չեկա, ես չէի ցանկանում, որպեսզի իմ բնակարանը քանդվեր, քանի որ ունեի 80 քառակուսի մետր տարածք»,- ասաց Գոհարը` հավելելով, որ իրեն սպառնացին, թե չստորագրելու դեպքում տղան բանակից չի վերադառնա: Կինը մի քանի անգամ դիմել է, որպեսզի տղայի կարծիքը նույնպես հաշվի առնեն, բայց ապարդյուն, տունը քանդվեց:
Գոհարն այժմ պայքարում է համարժեք փոխհատուցում ստանալու համար, քանի որ իրեն մաս-մաս փոխհատուցում են տրամադրել, որը կազմել է 12.000 ԱՄՆ դոլար և չի բավականացրել նոր բնակարան ձեռք բերելու համար: «Ես 2002թ.-ից առ այսօր պայքարում եմ և ոչ մի արդյունքի չեմ հասնում: Հիմա էլ դիմել ենք դատարան, որի համար նունիսկ վարձած փաստաբանին մենք չենք վճարում, այլ մեզ աջակցում են»,- նշեց տիկին Գոհարը:
Տեղեկացնենք, որ դատական գործով հայցվորը պահանջում է համարժեք փոխհատուցում: Ինչպես տեղեկացրեց Հակոբ Պետրոսյանի փաստաբան Տիգրանը, պատճառաբանվում է, թե գույքն օգտագործվել է պետական կարիքների համար: «Գույքի դիմաց տրվել է փոխհատուցում, բայց տղային փոխհատուցում չի տրվել, բայց օրենսդրության համաձայն՝ որդին ունի լրիվ նույն իրավունքները, սակայն տղային որևէ ձևով փոխհատուցում չի տրամադրվել: Մեր գործի դատավոր Կարինե Պետրոսյանը շատ բանիմաց դատավոր է և ուզում է որևէ բանով օգնել, սակայն մեր կարծիքով՝ նրան ճնշում են անուղղակիորեն»,- ասաց փաստաբանը` ընդգծելով, որ շատ ցավալի է, որ երկրում նմանատիպ ձևով են հարցեր լուծվում: Տիկին Գոհարը համոզված է, որ ճնշում կգործադրեն դատավորի վրա, և իրենք կհայտնվեն նույն կոտրած տաշտակի առջև:
Սա մեկն է այն բոլոր ընտանիքների պատմություններից, որոնք հայտնվել են փողոցում, բայց դեռ պայքարում են և իրենց սեփական տանն ապրելու հույսը չեն կորցնում:
