Վարկանիշային աղյուսակը կազմվում է գործարար միջավայրի գնահատականով, թե որքան են բարենպաստ տվյալ երկրում ՏՏ ոլորտի համար գործունեության պայմանները: Եվ այդ առումով Հայաստանը, փաստորեն, չի մտնում աշխարհի 66 երկրների շարք, այն դեպքում, երբ այդ ճյուղը Հայաստանում արդեն տարիներ շարունակ համարվում է տնտեսության գերակա ճյուղ: Իսկ ահա մեր հարևան Ադրբեջանը վարկանշվել է, այսինքն` ստացել է Հայաստանից բարձր գնահատական:
Մի քանի օր առաջ վարչապետ Տիգրան Սարգսյանն ինչ-որ միջազգային կազմակերպությունների վարկանիշային ուսումնասիրություններ էր մեջբերում և խրոխտ հայտարարում, որ իր ընդդիմախոսները սրանից հետո պետք է միջազգային վարկանիշային կառույցների հետ բանավիճեն, քանի որ այդ կառույցները բարձր են գնահատում Հայաստանի տնտեսական իրավիճակը:
Ահա Հայաստանի տնտեսական իրավիճակի մի գնահատական, որից հետո թե՛ Տիգրան Սարգսյանը, թե՛ ամերիկահայ բիզնեսմեններին Հայաստան հրավիրող Սերժ Սարգսյանը երևի թե պետք է պարզապես լռեն, քանի որ նրանց ասած ամեն մի խոսք ուղղակի կարող է ծիծաղելի վիճակի մեջ դնել հենց նրանց: Եթե Հայաստանում տնտեսության գերակա ճյուղ հռչակված ոլորտը տեղ չի գտնում աշխարհի 66 երկրների շարքում, ապա կարելի է ուղղակի պատկերացնել, թե ինչպիսին է իրավիճակը մյուս` ոչ գերակա ոլորտներում:
Չնայած մյուս ոլորտներում իրավիճակն, իհարկե, փայլուն է. հանքերը լավ ծախվում են ու փորվում բնության հաշվին` որոշ պաշտոնյաների համար ապահովելով գերշահույթներ, Սամվել Ալեքսանյանի ու Սաշիկ Սարգսյանի սուպերմարկետների բիզնեսն է ծաղկում և նորանոր տարածքներ նվաճում, գյուղատնտեսության խոշորացումն է լայն թափով առաջ գնում գյուղացիական տնտեսություններին խոստացվող, բայց չտրվող վարկերի հաշվին: Ամեն ինչ իսկապես հիանալի է, պարզապես կա մի փոքր նրբերանգ` ամեն ինչ հիանալի է մարդկանց մի փոքր խմբի համար: Ափսոս, որ այդպիսի խմբերի համաշխարհային վարկանիշներ չեն կազմվում, այլապես Սերժ Սարգսյանն ու նրա վարչապետը հպարտանալու իսկապես մեծ առիթներ կունենային, թե ինչպես է այս փոքր ու ռեսուրսներով սուղ երկրում մարդկանց մի փոքր խումբ հարստանում ակնթարթային արագությամբ և տնօրինում աստղաբաշխական ռեսուրսներ:
