Օգոստոսի 13-ին Իրանի փոխնախագահ Զարիֆը հաստատել է իր հրաժարականը, Պաղեստինի ինքնավարության առաջնորդ Աբասը ժամանել է Մոսկվա, սկսվել է ԱՄՆ պետքարտուղար Բլինքենի Մերձավոր Արևելքի հերթական շրջայցը, Լեհաստանը Կալինինգրադի մարզից քառասուն կիլոմետր հեռավորության վրա լայնածավալ զորավարժություններ է սկսել, Մոլդովայի ԱԳՆ-ն կոչ է արել Ռուսաստանին դուրս բերել «ապօրինի զորքերը» Մերձդնեստրից, Բելառուսի զենիթահրթիռային-հրետանային հաշվարկները մտել են Ռուսաստանի տարածք, ՌԴ ԱԳՆ է հրավիրվել Մոլդովայի գործերի ժամանակավոր հավատարմատար Ալեքսանդր Կետրարուն:
Արտառոց է, որ Մոլդովայի դեսպանորդը ՌԴ ԱԳՆ է հրավիրվել… մամուլում հայտնված այն տեղեկությունների հիման վրա, որ Ուկրաինային տրամադրված F-16 կործանիչների «մի էսկադրիլիա» կարող է հանգրվանել մոլդովական ռազմական օդանավակայանում:
Ընդունելով Պաղեստինի ինքնավարության առաջնորդ Աբասին, Ռուսաստանի նախագահ Պուտինը հայտարարել է, որ Մոսկվան ինքը ներկայումս «բախվում է բազմաթիվ խնդիրների, բայց շարունակում է հետևել Մերձավոր Արևելքի իրադարձություններին»: Պուտինը ձևակերպել է Պաղեստինի հարցում Ռուսաստանի դիրքորոշումը՝ պետք է կատարվեն ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի բանաձևերը, Պաղեստինը պետք է լինի լիարժեք անկախ պետություն:
Նա, այդուհանդերձ, Իսրայելի հասցեին կոշտ գնահատականներից ձեռնպահ է մնացել՝ բավարարվելով նրանով, որ Գազայում իրավիճակը բնութագրել է որպես «հումանիտար աղետ»: Կարելի է ենթադրել, որ Մոսկվան այս փուլում չի գնում բաց առճակատման Թել Ավիվի հետ: Ըստ երևույթին, Իրանի բարձրաստիճան զինվորական պատվիրակությունը ներկայացրել է սպառազինությունների այնպիսի ցանկ, որ պատերազմի մեջ գտնվող Ռուսաստանն առայժմ չի կարող առարկայորեն լրացնել:
Հավանական է, որ Իսրայելին հարվածելու որոշում Իրանը չի կայացնի: Իսրայելն սպառնացել է, որ անկախ Իրանի հարվածի ծավալից և բնույթից, պատասխանը կլինի ուղղված իրանական տարածքին: Միջազգային ռազմական փորձագետները պնդում են, որ Իրանի ՀՕՊ-ը «չափազանց խոցելի է»:
Մեծ հաշվով, Մերձավոր Արևելքում լարվածությունը ձեռնտու է Ռուսաստանին, բայց եթե իրական պատերազմի ռեժիմում Իրանի օդային տարածքը չպաշտպանվի, և իսրայելական հրթիռներն ու կործանիչները թիրախներ խոցեն, ապա Մոսկվայի միջազգային ռենոմեն խստորեն կտուժի:
Արևմուտքը, կարծես, Ռուսաստանին ներքաշում է «նյարդերի պատերազմի» մեջ: Մերձբալթյան երկրներից Էստոնիան սահմանին խիստ մաքսային ռեժիմ է հաստատել, Լեհաստանը «մկաններ է ցուցադրում» Կալինինգրադում: Մերձդնեստրից ռուսական զորքերի դուրսբերման պահանջը Մոսկվային Քիշնևի բաց մարտահրավերն է, ինչին ի պատասխան ՌԴ ԱԳՆ-ից փոխանցել են, որ Մոլդովայում «Ռուսաստանի հարյուր հազարավոր քաղաքացիներ են ապրում»:
Խոսքը միայն Մերձդնեստրի մասին չէ, ՌԴ քաղաքացիություն ունի նաև գագաուզների մեծ մասը: «Որտե՞ղ կպայթի» հարցը, այսպիսով, ակտուալ է ոչ միայն Մերձավոր Արևելքում, այլև Արևելյան Եվրոպայում: Ո՞րն է սահմանագիծը, որը կողմերը չեն անցնի: Իսկ եթե «անդառնալիության կետն» այլևս հատվա՞ծ է: Օգոստոսի 13-ը ծանր օր է։
