ՀՀ բանկերը 2022-ի ընթացքում 1.6 միլիարդ դոլարի ներդրումներ են արել ՀՀ-ից դուրս։ Խնդիրը, ըստ մասնագետների, պայմանավորված է Հայաստանում առկա սխալ տնտեսական քաղաքականությամբ։ Տնտեսագետ Արմեն Քթոյանը, անդրադառնալով խնդրին, «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում նշեց, որ բանկերը կարող են օտարերկրյա արժեթղթերում ներդրումներ կատարել, նույն հաջողությամբ բանկերը Հայաստանում ձեռք են բերում պետական կարճաժամկետ պարտատոմսեր կամ այլ պետական պարտատոմսեր, նաև ընկերությունների թողարկած պարտատոմսեր, սա ակտիվներ ներդնելու իրենց ձևն է:
«Այսինքն՝ ռիսկ-եկամուտ երկընտրանքի մեջ որոշակի օպտիմալ տարբերակներ են գտնում իրենց համար, փորձում են նաև դիվերսիֆիկացնել իրենց ռիսկերը: Դիվերսիֆիկացիայի ուղղություններից մեկն էլ օտարերկրյա ռեզիդենտների թողարկած արժեթղթերում ներդրումներն են: Դա նորմալ պրակտիկա է»,-ասաց նա:
Ինչ վերաբերում է հարցադրմանը, թե եթե Հայաստանի տնտեսությունը երկնիշ տնտեսական աճ է ցուցադրում, ինչու է երկրի բյուջեն դեֆիցիտային, ինչու է կառավարությունը շարունակաբար ավելացնում հարկերը, նաև բանկային ներդրումների մասով նշվում է, որ եթե կա փողը, ինչու դա չի բերվում Հայաստան և ներդրումներն այստեղ չեն արվում, Քթոյանն ասաց. «Դա բանկի փողն է, բանկը բիզնես է իրականացնում, նա իր հաճախորդներից գումարներ է ներգրավում և դա օգտագործում է իր հայեցողությամբ՝ իր հաճախորդի շահերից ելնելով: Ես ենթադրում եմ, որ բանկը պետք է շահույթ ստանա, բայց նաև տեղավորվի կարգավորող ամրագրած ռիսկայնության և այլ նորմատիվների, կարգավորումների մեջ: Հիմա եթե այդ կարգավորումների մեջ և իր ռիսկերը կառավարելու կոնցեպցիայից ելնելով ինքը որոշում է դրսի արժեթղթերում ներդրումներ կատարել, որևէ մեկը չի կարող դա արգելել կամ խնդիր տեսնել: Սա բանկի բիզնեսն է, բանկը պետք է իր հաճախորդների միջոցները տեղաբաշխի այնպես, որ նվազագույն ռիսկայնությամբ ապահովի իր սահմանված եկամուտը, որ կարողանա հաճախորդների փողերը վերադարձնել:
Այլ հարց է, որ մենք կարող ենք հարցը հետևյալ կերպ ձևակերպել. ազատ դրամական միջոցներ ձևավորվո՞ւմ են Հայաստանում, որքանո՞վ են դրանք նպաստում տնտեսության զարգացմանը և ի՞նչ պետք է անել, որ դրանք նպաստեն: Մյուս հարցն էլ կա. որևէ տարբերություն չկա, թե քո երկրի ռեզիդենտն է իր խնայողությունները բերում ու այստեղ ներդրում կատարում, թե այլ երկրի ռեզիդենտը»:
Տնտեսագետի խոսքով՝ խնդիրն այն չէ, որ փողն այստեղ է ձևավորվել, ինչու այստեղ չի ծախսվում, կամ ինչ անենք, որ այստեղ ծախսվի. «Խնդիրն այն է, թե ինչպես ստեղծենք ներդրումային նորմալ, գրավիչ միջավայր, որտեղ ներդրողները ցանկանան, ձգտեն ներդրումներ կատարել: Էական չէ՝ ներսի ներդրողը դա կանի, թե դրսի: Իսկ սա բարդ, գլոբալ խնդիր է»,-ընդգծեց Քթոյանը:
