Օգոստոսն արդեն ավարտվում է, և ավարտվում է այն հերթական ժամկետը, կամ հետաձգված ժամկետը, որ գնաճի նվազման առումով սահմանեցին կառավարությունն ու ԿԲ-ն՝ ի պատասխան գները նվազեցնելուն ուղղված քայլերի մասին Սերժ Սարգսյանի հանձնարարականի: Ինչպես հիշում են երևի թե շատերը, այդ հանձնարարականը տրվեց տնտեսական թեմայով մարտյան հայտնի խորհրդակցության ընթացքում: Սերժ Սարգսյանը հայտարարեց, որ արդեն մայիս-հունիս ամիսներին քաղաքացիները պետք է զգան գների նվազման արդյունքը: Մայիս-հունիսը եկան ու անցան, սակայն գնաճի նվազում տեղի չունեցավ, իսկ Սերժ Սարգսյանի դեմքը փրկելու համար ԿԲ-ն ու կառավարության պաշտոնյաները սկսեցին հայտարարել, որ գնաճը կնվազի հուլիս-օգոստոսին: Սակայն, հուլիսին և օգոստոսին եղան միայն ամենամյա սեզոնային նվազումներ, իսկ էական նվազման փոխարեն տեղի ունեցան էական թանկացումներ` մսի, շաքարավազի, առաջին անհրաժեշտության այլ ապրանքատեսակների:
Այդպիսով, չնայած հնչեղ խորհրդակցություններին ու հանձնարարականներին, ակնհայտ է դառնում, որ Սերժ Սարգսյանն ու նրա կառավարությունը չեն կարողանում տիրապետել իրավիճակին, և տնտեսական գործընթացները Հայաստանում դուրս են կառավարելիությունից: Ավելի ճիշտ, կառավարելի են, բայց բոլորովին այլ մարդկանց կողմից և բոլորովին այլ սկզբունքներով: Խոսքն, իհարկե, Հայաստանի տնտեսությունը բաժանած օլիգոպոլիաների և մոնոպոլիաների մասին է: Բաժանումն, անշուշտ, արել է իշխանությունը՝ դեռևս տարիներ առաջ, ինչին գործնական մասնակցություն է ունեցել նաև գործող Սերժ Սարգսյանը, լինելով տնտեսությունը քվոտավորած համակարգի առանցքային դեմքերից` նախագահ Քոչարյանի կարևոր հենարաններից մեկը: Բաժանելով տնտեսությունը նրանց միջև՝ իշխանությունը ներկայումս հայտնվել է իր իսկ բաժանածի գերության, պատանդի կարգավիճակում, և թեև, ելնելով հանրապետությունում սոցիալ-տնտեսական լարվածությունից և դրանից բխող վտանգներից, անհրաժեշտություն է դարձել սոցիալական բեռի լիցքաթափումը, Սերժ Սարգսյանն, այնուհանդերձ, չի կարողանում այդ ուղղությամբ արդյունավետ որոշումներ և քայլեր անել, իսկ փորձելու դեպքում էլ՝ շատ կարճ ժամանակահատվածում ակնհայտորեն տապալվում է:
Այսինքն, օլիգոպոլիստներն ու մոնոպոլիստները տնտեսությունն առաջ են տանում ըստ իրենց պլանների, և այդ համատեքստում չեն խորշում պարբերաբար դառնալ Սերժ Սարգսյանի տապալումների կամա թե ակամա նախաձեռնողը: Դրան մենք ականատես ենք լինում, մասնավորապես, հենց գնագոյացման հարցի առումով, երբ նախագահական հանձնարարություն է լինում՝ ամեն ինչ անել գնաճի նվազեցման համար, սակայն իրականում տեղի է ունենում գների բարձրացում: Դե, իսկ վիճակագրական աճպարարությունները, որոնցով ցույց է տրվում, թե իբր գները Հայաստանում նվազել են և դեռ նվազելու են, արդեն ի զորու չեն որևէ մեկին մոլորեցնել, քանի որ այդ մի ռեսուրսը Հայաստանում սպառվել է մինչև հատակը, ու դեռ մի բան էլ ավելի:
