Thursday, 25 07 2024
Վրաստանը բավականաչափ փորձ ունի, որպեսզի երկիրը չտանի Ուկրաինայի ճանապարհով. Կոբախիձե
Մեկնարկում է Երևանի կարճամետրաժ ֆիլմերի 7-րդ միջազգային կինոփառատոնը
Երևանում 30-ամյա երիտասարդը սպառնում էր ցած նետվել տանիքից. կանխված ինքնասպանության փորձ
Հայաստանը Հնդկաստանից 600 միլիոն դոլարի զենք է գնել
600գ. «Մաիրուխանա», կշեռքներ, կեղծ դոլարներ. բացահայտվել է թմրամիջոցներ իրացնող խումբ
Մեզնից Կովկասի «խորթ զավակի» կերպար են կերտում. Զախարովայի խոսքի տողատակը
Աշխատել է պետք նվնվալու փոխարեն. ինչո՞ւ է այսքան երկար զախարովաների լեզուն
Աջափնյակում առանց հողօգտագործման իրավունքի ապօրինի շինություններ են քանդվել
Վարորդը քաղաքացուն հարցրել է՝ հա՞յ է, թե՞ ոչ, ապա զենքը պահել նրա վրա. արտառոց դեպք՝ Երևանում
Մենք պարզապես չենք ցանկանում, որ Հայաստանն ընտրի Կիևի ուղին. Պեսկով
Նախընտրական ԱՄՆ. ո՞ր թեկնածուն Հայաստանին «անակնկալ» չի մատուցի
Նորքում հրդեհ է բռնկվել «Mercedes-Benz» մակնիշի ավտոմեքենայում
Երևան-Մեղրի ավտոճանապարհին կողաշրջված ավտոմեքենայի վարորդը հոսպիտալացվել է
22:45
Վաշինգտոնում բողոքի ցույցեր են ԱՄՆ Կոնգրեսում Իսրայելի վարչապետի ելույթի դեմ
Թրամփի հաղթանակը Նեթանյահուին ձեռնտու է, նրանք նաև ընտանեկան ջերմ կապեր ունեն
Իշխանությունը հանրաքվեն չի մերժել. այս պահին նպատակահարմար չէ՝ անպատասխան շատ հարցեր ունենք
Հայաստանը փորձում է վերականգնել այն, ինչ փլուզել է Զախարովայի ղեկավարը
Երևան-Սևան ճանապարհին մի քանի տոննա շինանյութով բարձված «ԶԻԼ»-ը դուրս է եկել երթևեկելի գոտուց, բախվել հողաթմբին և կողաշրջվել
Հայաստանի ազգային արտաքին քաղաքական ռազմավարության բացակայության պատճառները
Երևանում 11-ամյա երեխա է «պոլիտրավմա» ախտորոշմամբ հոսպիտալացվել. նրան բակում ծեծել են
Հայաստանը Բելառուս դարձնել երազողների սին հույսերը
«Գայթակղությունը մեծ է ասել՝ «Վեոլիա ջուր», դու ես միակ մեղավորը, բայց դա ճշմարտություն չի լինի»
Ալիևը Բաքվում հաղթանակի զբոսայգի է կառուցում
Փոխնախարարն այցելել է Շիրակի մարզի մի շարք դպրոցներ
ՀՀ քննչական կոմիտեն միջոցներ է ձեռնարկում տեսագրության մեջ պատկերված անձին հայտնաբերելու ուղղությամբ
Մարտի 1-ի գործով մեղադրական եզրակացություն թիվ 62202919 քրգործով մաս II
20:50
Լեհաստանում վտանգավոր մանրէով վարակվելու դեպքեր են գրանցվել
ՀՀ ԿԳՄՍ նախարարը ներկայացրել է Հայաստանի կինոյի հիմնադրամի նոր ղեկավարին
20:30
Մոսկվայում մեքենայի պայթեցման գործով կասկածյալը ձերբակալվել է Թուրքիայում
«Վեոլիա Ջուր»-ը պատասխանել է Երևանի քաղաքապետի խորհրդական Կամո Արեյանին

Ալիև-Քոչարյան «համատեղ մեղադրական» ընդդեմ Հայաստանի

Գրեթե միաժամանակ, Ադրբեջանի նախագահ Ալիևն ու Հայաստանի նախկին նախագահ, խորհրդարանական ընդդիմություն երկրորդ ուժի առաջնորդ Ռոբերտ Քոչարյանը Հայաստանը մեղադրում են Արցախի դեմ 44-օրյա թուրք-ադրբեջանական ագրեսիա «հրահրելու» համար: Բառերը ամբողջապես նույնը չեն, սակայն դե ֆակտո նույնն են մտքերը: Այն, որ Ալիևը փորձում է Թուրքիայի հրամանատարությամբ և վարձկան ահաբեկիչների ներգրավումով, Պակիստանի և Իսրայելի հետ դաշնակցված ագրեսիայի պատասխանատվությունը դնել Հայաստանի վրա, դա հասկանալի է, Ալիևն այլ բան չէր էլ անելու: Բայց, որ գործնականում նույնն անում է Հայաստանի երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանը, սա արդեն մեղմ ասած տարակուսելի է: Այն, որ երկրորդ նախագահը կոշտ և հաճախ անգամ կոպիտ քննադատության է ենթարկում Հայաստանի քաղաքական ղեկավարությանը, սրա հետ ոմանք կարող են համաձայնել, ոմանք՝ ոչ, կարող են համաձայնել մասամբ, կարող են չհամաձայնել ոճի առումով, բայց հավանության արժանացնել բովանդակությունը, բայց բոլոր դեպքերում այդ ամենը միանգամայն հասկանալի է, անգամ եթե դիտարկենք լոկ իշխանության համար պայքարի տրամաբանության մեջ, եթե մարդիկ համոզված լինեն, որ դա արվում է ոչ թե հանուն Հայաստանի լավագույն շահի, այլ ընդամենը հանուն իշխանության վերադարձի, հանուն պատերազմի պարտությունը դրա հնարավորություն դարձնելու:

Բայց, երբ այդ ամենով հանդերձ Հայաստանի նախկին նախագահը ընդդիմության գլխավորի կարգավիճակով թուրք-ադրբեջանական ագրեսիայի պատասխանատվությունն է դնում Հայաստանի վրա, դա չի կարող տեղավորվել որևէ առողջ դատողության շրջանակում, բացառությամբ մի դեպքի՝ երբ այդ ուժը նաև ներկայացնի հստակ և համոզիչ ապացույցներ, որ Հայաստանի քաղաքական ղեկավարությունը դիտավորյալ է իրավիճակը մտցրել փակուղի և ստեղծել պատերազմի նախադրյալ: Բայց, ամբողջ հարցն այն է, որ այդ համոզիչ վկայությունը Սերժ Սարգսյանի ելույթն է 2018 թվականի ապրիլին, երբ պատրաստվում էր դառնալ վարչապետ և հայտարարում էր, որ բանակցությունը փակուղում է, բանակցություն չկա, որովհետև Ադրբեջանը անընդհատ մեծացնոում է պահանջները՝ Հայաստանի համար անընդունելիության աստիճան: Երբ կա Սարգսյանի այդ ելույթը, չափազանց բարդ է համոզել որևէ ողջախոհ սուբյեկտի, որ բանակցությունը փակուղի է մտցրել Հայաստանի հետհեղափոխական իշխանությունը: Սա չի նշանակում, որ հետհեղափոխական իշխանությունը արցախյան հարցում ամեն ինչ արել է անթերի, արել է ճիշտ, բայց ամբողջ հարցն այն է, որ փակուղին արել է ոչ թե այդ իշխանությունը, այլ այն, որը պատասխանատու է եղել բանակցային այսպես ասած նախահեղափոխական գործընթացի համար:

Ավելին, չափազանց բարդ և թերևս անհնարին է ներկայացնել հետհեղափոխական փակուղու համոզիչ վկայություն, երբ այսօր պատերազմի պատասխանատվությունը Հայաստանի վրա դնող ներհայաստանյան ուժերը հենց իրենք էին հեղափոխությունից հետո փորձում «հող հանձնել» արձանագրել ու մեղադրական շեփորել Փաշինյանի բոլոր այն ելույթներում, որտեղ նա խոսում էր խաղաղության անհրաժեշտության մասին: Այն դեպքում, երբ թավշյա հեղափոխությունից հետո բանակցություն այդուհանդերձ կար, նշմարվում էր, շարժվում, երբ Մինսկի խմբի համանախագահների հովանու ներքո սկսում էին քննարկվել «խաղաղության նախապատրաստման» քայլեր, այդ թվում հանրային տարբեր խմբերի փոխայցերի պրակտիկայի ներդրումով:

Միջազգային իրադրությունը սակայն զարգացավ իհարկե բավականին անհարմար և ծանր սցենարով, հանգելով մի կետի, երբ առաջացավ Կովկասում պատերազմի թուրք-իսրայելական շահառության պատեհագույն իրավիճակ, որն էլ նրանք ձեռքից բաց չթողեցին, հիանալի հաշվարկելով նաև Ռուսաստանին դիմադրության սուղ հնարավորությունները: Ռուսաստանն էլ իր հերթին այդպիսի ռիսկերի հստակ գիտակցումով դրանց սկսել էր պատրաստվել դեռևս 2017 թվականից՝ Սերժ Սարգսյանին դնելով «երրորդ ժամկետի» անխուսափելիության առաջ, երբ Հայաստանի ու Արցախի գլխին պայթելիքը կներգրավեր նրա այդ քայլի հետևանքով Հայաստանի դիմադրունակության գերթուլացմանը: Հեղափոխությունից հետո Ռուսաստանը գործի դրեց պլան Բ-ն, այլ կերպ ասած՝ «սորոսականության» մեղադրանքը:

Բաժիններ
Ուղիղ
Լրահոս
Որոնում