«Առաջին լրատվական»–ի զրուցակիցն է Հելսինկյան նախաձեռնություն-92 Լեռնային Ղարաբաղի կոմիտեի համակարգող, խաղաղության և մարդու իրավունքների միջազգային մրցանակների դափնեկիր Կարեն Օհանջանյանը։
-Պարոն Օհանջանյան, Արցախում ի՞նչ դիտարկումներ կան Հայաստանի նորընտիր խորհրդարանի աշխատանքի հետ կապված։ Կարծում եք՝ խորհրդարանը կդառնա՞ քաղաքական քննարկումների հարթակ։
-Ես չեմ կարող խոսել Արցախի ողջ բնակչության անունից, բայց ըստ իմ դիտարկումների, կարող եմ նշել, որ ակնհայտ անտարբերություն կա Հայաստանի քաղաքական կյանքի նկատմամբ, հատկապես այն բանի համատեքստում, որ նորընտիր խորհրդարանում հաղթող ուժն է անմիջականորեն պատասխանատու մեր պետականության պարտության և Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության վերջնական կարգավորման բանակցությունների շուրջ քաղաքական վակուումը հաղթահարելու անունակության համար: Իմ կողմից, ես կցանկանայի հույս հայտնել, որ նորընտիր խորհրդարանը և Հայաստանի նոր կառավարությունը ավելի հետևողականորեն կպաշտպանեն ողջ հայ ժողովրդի շահերը և կկարողանան համախմբել բացարձակապես տարանջատված հայ և արցախցի հասարակությանը գաղափարի շուրջ՝ հիմնվելով արդարության միջազգային սկզբունքների վրա։ Դա անելու համար, առաջին հերթին անհրաժեշտ է հաղթահարել երկու հայկական հասարակությունների ներսում առկա ատելության մթնոլորտը, համախմբել ժողովրդին, բոլոր քաղաքական ուժերին և օգտագործելով հայ ժողովրդի ողջ ներուժը, փորձել հասնել բարգավաճման մակարդակի և առաջընթացի, առանց որի անհնար է Արցախի հիմնախնդրի արդարացի լուծումը:
-Արթուր Վանեցյանն առաջարկել է Արցախի հարցերով մշտական հանձնաժողով ստեղծել։ Ի՞նչ կտա դա, ինչպե՞ս եք վերաբերում այդ գաղափարին։
-Բացարձակապես ոչինչ չի տա: Արցախի հետ կապված առկա գաղափարախոսությունը պետք է վերանայվի Հայաստանում, ինչը հանգեցրեց «ղարաբաղցու» կերպարի պարտությանն ու վարկաբեկմանը: Ղարաբաղի վերածնունդը իր տարածքներում պետք է հիմք դառնա ժամանակակից Հայաստանի գոյության համար: Այլ կերպ ասած, Լեռնային Ղարաբաղի հիմնախնդիրը լուծվում է ոչ թե հանձնաժողովների, այլ գործերի միջոցով։ Արտաքին գործերի նախարարությունը պետք է ղեկավարի համաշխարհային հանրության կողմից ճանաչված ականավոր դիվանագետը, այլ ոչ թե ինչ -որ դիլետանտ։ Մինչև մեր դիվանագետները չունենան պետական մտածողություն, որն այսօր իսպառ բացակայում է, մենք ոչ մի դրական արդյունքի չենք հասնի: Ե՛վ նոր խորհրդարանը, և՛ նոր կառավարությունը միայն հիասթափություն կավելացնեն և կդրդեն երկրից բնակչության արտագաղթին …
-Լինելով ռուսաստանյան քաղաքականության քննադատ և իմանալով այս խորհրդարանի ուժերի արտաքին քաղաքական կողմնորոշումը, ի՞նչ եք կարծում՝ նրանք ի վիճակի կլինե՞ն ընդունել Ռուսաստանի շահերին չսպասարկող որոշումներ։
-Ես ավելի քան վստահ եմ, որ այս խորհրդարանը չի կարողանա ընդունել որոշումներ, որոնք ապրիորի կհակասեն Ռուսաստանի շահերին։ Բայց ես կուզենայի, որ այս խորհրդարանը պաշտպաներ միայն և միայն հայ ժողովրդի շահերը `վերականգնելու այն ամենը, ինչ մենք կորցրել ենք ենթարկվելով ռուսական թելադրանքին:
Լուսանկարը՝ panorama.am-ի
