Ռուսական Regnum գործակալության փոխանցմամբ՝ Կովկասի հարցերով վրացի փորձագետ Մամուկա Արեշիձեն հայտարարել է, որ 2008 թվականի ռուս-վրացական օգոստոսյան պատերազմից երեք տարի անց իրավիճակը շարունակում է ոչ միայն մնալ որպես բարդ, այլև՝ չափազանց բարդ.
«Դեռևս տեսանելի չէ, որ հակամարտող կողմերից (վրացական կամ ռուսական) մեկը որևէ դաս քաղած լինի այդ պատերազմից։ Դրան նպաստում է այն կեղծիքը, որն ուղեկցել է այդ պատերազմին, որը չի սկսվել օգոստոսին և անգամ 2008 թվականին, այլ՝ շատ ավելի վաղ, և դրա սանձազերծման մեջ մեղավոր են երկու կողմն էլ։
Վրացական կողմը մշտապես հանդես էր գալիս ռազմական հռետորիկայով, ռազմական գործողությունների որոշակի նախապատրաստություններ էր տեսնում, իսկ Ռուսաստանը օսերին չի եկել օգնության իր խաղաղապահներով. դեռևս մարտին նա զորքեր էր կենտրոնացրել Ջավայի շրջանում, որոնք ոչ մի կապ չունեին խաղաղապահ ուժերի հետ։ Իսկ Հյուսիսային Կովկասում անցկացրած զորավարժություններից հետո Ռուսաստանը չվերացրեց իր ռազմական հոսպիտալը։ Արդեն այդ ժամանակ ես հասկացա, որ պատերազմ է ծագելու։
Պատերազմն իրականում չի ավարտվել, այն շարունակվում է ցայսօր. մշտապես որոշակի զարգացումներ են տեղի ունենում՝ «վրացական տարածքն օկուպացված է, այնտեղից վտարվել է նրա բնիկ բնակչությունը»։ Վրաստանն ու Ռուսաստանը միմյանց հետ չեն խոսում՝ չհաշված կուլիսային շփումները, որոնք հարաբերությունների զարգացման համար չունեն քաղաքական մեծ ազդեցություն ու կարևորություն։
Այսպես չի կարող երկար շարունակվել։ Եվրոպայում ոչ մի տեղ նման բան չկա, այնտեղ կողմերն ընդհանուր լեզու են գտնում։ Իսկ ռուս-վրացական այն բոլոր գործընթացները, որոնք տեղի են ունենում Ժնևում և այլուր, դրանք բոլորը ձևական հանդիպումներ են և ի վիճակի չեն շտկել իրավիճակը։ Այսպես չի կարող անվերջ շարունակվել և որքան շուտ կողմերը հասկանան, որ բանակցություններն անհրաժեշտ են, այնքան ավելի լավ։
Այնպիսի իրավիճակում, երբ Կովկասի մի կետում և մասնավորապես Վրաստանում դամոկլյան թուրը կախված է պատերազմի ստատուս քվոյի վրա, անհնար է նրա մյուս կետերում հասնել հակամարտությունների և մասնավորապես ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորմանը։
Կարծում եմ, որ մեր երկրների իշխանությունները պետք է գան այն եզրահանգման, որ Կովկասի մի հատվածում առկա խնդրի կարգավորված չլինելը խոչընդոտներ է հարուցում նրա մյուս հատվածներում առկա հակամարտություններում փոխզիջման հասնելու ճանապարհին»։
