Eurasianet-ի փոխանցմամբ՝ հուլիսի 29-ին տեղի ունեցած Թուրքիայի Բարձրագույն ռազմական հրամանատարության դեմարշը չհասավ իր նպատակին։ Սկզբնական շրջանում լրատվամիջոցները թուրքական գեներալիտետի ներկայացուցիչների հրաժարականների շարքը որակեցին որպես «երկրաշարժ» և «իսկական ռումբ»։ Սակայն երկար ժամանակ Թուրքիայի քաղաքական կյանքում զգալի դեր խաղացած թուրք գեներալներին չհաջողվեց հեռանալիս իրենց հետևից շրխկացնել դուռը։
Արդեն օգոստոսի 1-ին երկիրը հաղթահարեց զինվորական շրջանակների մանևրը և սկսեց հանգիստ ընթանալ իր ճանապարհով, ֆինանսական շուկաները պահպանեցին կայուն իրավիճակ, իշխող «Արդարություն ու զարգացում» կուսակցության (ԱԶԿ) գլխավորած կառավարությունը չցնցվեց։
Այս կապակցությամբ Փենսիլվանիայի Լիհայ համալսարանի Թուրքիայի գծով փորձագետ Հենրի Բարկին նշել է. «Դա ոչ թե ճգնաժամ է, այլ բեկումնային պահ։ Հետ նայելով՝ մարդիկ կասեն, որ դա հենց այն պահն է, երբ թուրքական բանակը վերջնականապես անցավ քաղաքացիական վերահսկողության ներքո»։
Իսկ Ստամբուլի Բիլգի համալսարանի քաղաքագետ Սոլի Օզելը նշել է. «Տվյալ միջադեպը վերջակետ դրեց թուրքական քաղաքականությունում զինվորականների ունեցած ազդեցության վերաբերյալ դեբատներին։ Որոշակի ժամանակահատվածում թուրք զինվորականներն արդեն քաղաքական ազդեցություն չունեին, այնպես որ թող հանգիստ հրաժարական տան։ Ո՞ւմ է դա հետաքրքիր։ Վերջ պատմությանը»։
Հիշեցնենք, որ 2002 թվականի նոյեմբերին Թուրքիայում իր ղեկավարած ԱԶԿ-ի իշխանության գլուխ գալուց հետո Էրդողանն ամեն գնով պայքարում է զինվորականների ազդեցության նվազեցման ուղղությամբ և փայլուն հաջողություններ է արձանագրել տվյալ ոլորտում՝ այդ նպատակին ծառայեցնելով նաև ԵՄ կողմից պահանջվող արևմտյան բարեփոխումները (Եվրոպայում բանակն այնքան ազդեցություն չունի, ինչքան Թուրքիայում)։ Վերջին շրջանում Էրդողանն արդեն հաջողությամբ ձերբակալում է գործող ու պաշտոնաթող գեներալների, ինչի մասին ընդամենը 10 տարի առաջ Թուրքիայում չէին կարող անգամ երազել։
