Այս տարվա ընթացքում ավարտվում են 26 փոքր հիդրոէլեկտրակայանների կառուցման լիցենզիաների գործողության ժամկետները, սակայն առավել իրատեսական է դրանցից 14-ի գործարկումը: 2009թ. պետք է գործարկվեին 36 ՓՀԷԿ-եր, սակայն փաստացի գործարկվել են 12-ը, 2010-ին նախատեսված 33 ՓՀԷԿ-երից գործարկվել է մոտ 20-ը:
Նախատեսվող և փաստացի գործարկվող ՓՀԷԿ-երի թվերի տարբերությունը հիմնականում պայմանավորված է այն դժվարություններով, որ ունենում են կառուցողները: ՓՀԷԿ-երի կառուցման հիմնական խնդիրը ոչ այնքան թույլտվությունների և փաստաթղթերի, որքան ֆինանսական միջոցների ձեռքբերումն է:
Օրինակ՝ 20 մՎտ հզորությամբ ՓՀԷԿ կառուցելու համար պահանջվում է մոտավորապես 30 մլն դոլար: Ճգնաժամից հետո նման գումարի վարկ ստանալը բավական բարդ է: Վարկ ստանալու համար պարտադիր պայման է գրավը, Հայաստանում ոչ մի բանկ երկարաժամկետ, ցածր տոկոսներով վարկ չի տալիս: Թեև որոշ բանկեր հայտարարել են վերականգնվող էներգետիկան վարկավորելու ծրագրերի մասին, սակայն դրանց տոկոսադրույքը 12 %-ից պակաս չէ, իսկ այդ դեպքում ՀԷԿ-ը կարելի է անմիջապես նվիրել բանկին, որովհետև դրա նույնիսկ տոկոսները հնարավոր չի փակել: ՓՀԷԿ-ում ներդրումների հետբերման համար պահանջվում է 16-17 տարի: Սա է հիմնական պատճառը, որ շատերը ՓՀԷԿ-ի կառուցման լիցենզիա ստանալուց հետո հրաժարվում են դրանից:
Հավելենք, որ Հայաստանում 2011թ. հունվարի 1-ի դրությամբ գործում են 100 ՓՀԷԿ-եր, որոնց գումարային հզորությունը 129 ՄՎտ է, տարեկան միջին հաշվով արտադրվում է 412 մլն կՎտ.ժ էլեկտրաէներգիա: ՀՀ կառավարությունը ՓՀԷԿ-երի համար որպես թիրախային ցուցանիշ 2025թ. համար սահմանել է՝ մոտ 260 ՄՎտ հզորություն և 900 մլն կՎտ.ժ արտադրանք:
