Հայաստանի Զինված ուժերը համալրվել են 2019 թվականի արտադրության հակաօդային ու հակահրթիռային պաշտպանության «ՏՈՐ» համակարգերով։
Ի՞նչ է իրենից ներկայացնում «ՏՈՐ» համակարգը․ «Առաջին լրատվական»-ի հարցին ռազմաքաղաքական վերլուծաբան Մհեր Հակոբյանը պատասխանեց․ «Դա միջին հեռավորության զենիթահրթիռային համակարգ է, որը, իմ գնահատմամբ՝ հաջողությամբ կլրացնի մեր հակաօդային պաշտպանության ընդհանուր համակարգը։
Ընդհանրապես, հակաօդային պաշտպանության միջոցները կարելի է բաժանել երեք խմբի։ Առաջին խումբը ամենամոտ հեռավորության վրա հարվածային միջոցներն են՝ «Ստինգեր», «Իգլա», «Ստրելա»։ Այսինքն՝ տեղափոխվող հրթիռային համակարգերը, որոնք սովորաբար մեկ զինվորն է արձակում։ Թեև լինում է նաև մեքենաների վրա։ Այն համեմատաբար մոտ տարածության համար է նախատեսված։ Երկրորդ խումբը հենց «ՏՈՐ»-ն է զբաղեցնում, իսկ երրորդ համակարգը «Ս-300»-ի տիպի միջոցներն են՝ ավելի հեռահար և ավելի հզոր։
Հիմա ես ինչքան հասկանում եմ մեր հակաօդային պաշտպանության զինանոցի վերլուծությունից՝ մենք բավականին ունեինք առաջին ու երրորդ մակարդակները, սակայն այս երկրորդ մակարդակը որոշակիորեն դատարկ էր։ Այսինքն՝ «ՏՈՐ»-երի գալով՝ նաև երկրորդ մակարդակը, կարելի է ասել, լրացվեց։ Ո՞րն է դրա ուժը։ Կարող է լինել իրավիճակ, որ «Ս-300»-ը դու չհասցնես կամ հարմար չգտնես արձակել, իսկ առաջին խմբի համակարգերով էլ հնարավոր է, որ թռչող սարքը լինի անհասանելի։ Այսինքն՝ մեր ՀՕՊ համակարգն ուներ այս երկրորդ մակարդակի խնդիրը, որը հաջողությամբ լրացնում է «ՏՈՐ»-ը։ Այսինքն՝ մեր ռազմական ղեկավարությունը, ըստ էության, ունի ընտրություն՝ մոտակա պայմանական գործողության զենք, միջին գործողության զենք և հեռահար գործողության զենք, և առիթի դեպքում կօգտագործի այն, որը որ անհրաժեշտ կլինի»։
Մանրամասները՝ տեսանյութում։
