Օրերս սոցապնախարար Արթուր Գրիգորյանը, որ ներկայացնում է Բարգավաճ Հայաստան կուսակցությունը, ճոխ խնջույք է կազմակերպել մանկատների տնօրենների մասնակցությամբ: Թե որն է եղել խնջույքի բուն նպատակը, դժվար է ասել, բայց դատելով հայաստանյան ավանդույթներից, նման հավաքույթները ունենում են նախընտրական նպատակներ: Նման հավաքույթներ կազմակերպվում էին օրինակ Գագիկ Բեգլարյանի քաղաքապետության ընթացքում՝ երևանյան մանկապարտեզների և դպրոցների տնօրենների մասնակցությամբ:
Դրանց նպատակը սովորաբար լինում է առնվազն տրամադրությունները պարզելը, նաև որոշակի մթնոլորտ ձևավորելը, երբ տնօրենները սկսում են հասկանալ, թե ասենք առաջիկա ընտրական շրջաններում իրենցից ինչպիսի գործողություններ են պահանջվում: Եվ այս ամենը կատարվում է այն պայմաններում, երբ Հայաստանի մանկատներից շատերը գտնվում են նյութական և ֆինանսական կարիքի մեջ, երբ մանկատների սաները ունեն թե՛ նյութական, թե՛ բարոյական խնամքի անհրաժեշտություն: Երբ համակարգն ընդհարապես ունի արմատական վերանայումների անհրաժեշտություն, և խոսքը ոչ միայն մանկատների մասին է, այլ սոցիալական ամբողջ համակարգի, որի պատասխանատուն է նախարարը: Կամ, եթե կազմակերպվում են նման հավաքույթներ, ապա անկասկած դրանցում պետք է քննարկվեն նման կարգի հարցեր, այսինքն հավաքույթները պետք է աշխատանքային լինեն, ոչ թե քեֆ ուրախություններ:
Սակայն աշխատանք կա, աշխատանք էլ: Այն աշխատանքը, որ իրականում պահանջվում է մանկատների տնօրեններից, պահանջում է մոտեցում նրանց հանդեպ, ոչ թե մանկատների սաների: Եվ մոտեցումները ցուցաբերվում են քեֆ ուրախությունների տեսքով, երևի թե ընտրությունների տեսքով հետ ստանալու ակնկալիքներով: Այլ կերպ եթե ասենք, ապա գուցեև արդեն կարող ենք արձանագրել, որ վարչական ռեսուրսի օգտագործման աշխատանքները սկսվել են և առաջիկայում նման քեֆ ուրախություններ անկասկած էլի են լինելու, և ՀՀԿ-ն ու ՕԵԿ-ը իրենց նախարարների կամ այլ գերատեսչությունների ղեկավարների քեֆչիությամբ ձգտելու են անշուշտ գերազանցել ԲՀԿ-ին:
Կոալիցիայի համար ընտրությունները տեղի են ունենալու ռեստորաններում, սեղանների շուրջ, և ով ավելի ճոխ ու երկար սեղան գցի, նրա ակնկալիքներն էլ ավելի շատ է արդարացնելու վարչական ռեսուրսը:
.jpg)
.jpg)
.jpg)
