Դեղին լողազգեստով ՀՀ երրորդ նախագահ Սերժ Սարգսյանի՝ Բադեն-Բադենում արված լուսանկարը հանգստյան օրերին սոցիալական ցանցերում, ԶԼՄ-ներում քննարկվող հիմնական թեման էր։ Մեղադրանքները հիմնականում ուղղված են գործող իշխանություններին՝ առ այն, թե ինչու է վերջինս պատասխանատվության ենթարկվելու, թալանածը վերադարձնելու փոխարեն՝ զվարճանում ու անպատիժ մնում։
Քաղաքագետ Գագիկ Համբարյանն «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում ասաց՝ թեպետ կան որոշ տեղեկություններ, որ կոնկրետ տարածված լուսանկարն արվել է դեռ երեք տարի առաջ, այդուհանդերձ հավաստի տեղեկություն է այն, որ նախկին նախագահը Բադեն-Բադենում է, ինչն անշուշտ խնդրահարույց է: «Սերժ Սարգսյանի, նրա եղբոր այս վարքագիծը, նախորդ իշխանությունների որոշ օդիոզ ներկայացուցիչների ոչ միայն ազատության մեջ գտնվելը, այլև ազատ մուտք ու ելք անելը տարակուսանք են առաջացնում հասարակության լայն շերտերի մեջ։ Մարդիկ հարց են տալիս՝ փաստորեն այս երկրում ընդամենը երկո՞ւ չարիք է եղել՝ մեկը՝ Ռոբերտ Քոչարյանը, մյուսը՝ գեներալ Մանվել Գրիգորյանը և վե՞րջ՝ ուրիշ չարիք չկա՞։ Այսինքն՝ պարոն Փաշինյանը, ով ընդդիմադիր եղած ժամանակ խորհրդարանական, արտախորհրդարանական հարթակը օգտագործում էր նախկին իշխանությունների հանցանքները մերկացնելու համար, հիմա ա՞յլ բան է մտածում։ Պարզվում է՝ այդ անձինք շատ լավն են, և ամբողջ Հայաստանում միայն երկու հանցագործ կա»,- ասաց նա։
Ըստ Համբարյանի՝ այս ամենը հասարակության մեջ շատ հարցեր և նաև հիասթափություն է առաջացնում. «Ես էլ արդեն սկսում եմ մտածել, որ պարոն Փաշինյանի իշխանության գալը Սերժ Սարգսյանի ու Փաշինյանի միջև ինչ-ինչ պայմանավորվածությունների արդյունք է։ Նախորդ իշխանությունների ներկայացուցիչների ազատ մուտք ու ելքը Հայաստան ու Հայաստանից դուրս դրա ապացույցներից մեկն է։ Սովորական քաղաքացին, ով կարող է բանկին խոշոր պարտք ունենալ, նրան կարող է թույլ չտան Հայաստանը լքել։ Իսկ պարոն Փաշինյանը, ով նախորդ իշխանությունների ներկայացուցիչներին մեղադրում էր բազմաթիվ հանցագործությունների մեջ, հիմա նրանց նկատմամբ ոչ միայն քրեական գործեր չի հարուցում, այլև այսպիսի ամենաթողության է մատնում»։
Քաղաքագետի կարծիքով՝ սա ցույց է տալիս, որ Հայաստանում ոչինչ չի փոխվել, միայն դերակատարներն են փոխվել. «Արդարության մասին խոսք լինել չի կարող։ Ես ինքս ապրելով Գյումրիում՝ կարող եմ այդ ամենը բացահայտել Շիրակի պետհամալսարանի օրինակով։ Ինչպես նախկինում կար հովանավորչություն նախկին ռեկտորի անձի նկատմամբ, այդպես էլ հիմա շարունակվում է հովանավորչությունը այս իշխանությունների կողմից նախկին ռեկտորի անձի նկատմամբ։ Հիմա հարց է առաջանում՝ ի՞նչ է փոխվել Հայաստանում, ոչի՛նչ»։
Մեր զրուցակցի դիտարկմամբ՝ Փաշինյանն ու նրա թիմը քանիցս մեղադրել են Սերժ Սարգսյանին ու նրա մերձավորներին բազմաթիվ հանցագործությունների մեջ, իսկ իշխանության գալուց հետո այդ ամենի մասին որևէ խոսք չի գնում. «Ուստի կա՛մ իրենք էին ստախոս, կա՛մ նրանց միջև կա պայմանավորվածություն, ու արդարադատությունը կիրառվում է ընտրողաբար։ Եթե պետք է Ռոբերտ Քոչարյանին ու Մանվել Գրիգորյանին բանտ ուղարկել՝ արդարությունը գլուխ է բարձրացնում, բայց մնացածների նկատմամբ չկա արդարադատություն։»։
Համբարյանը հարց է բարձրացնում. «Ինչպե՞ս է ստացվում, որ այն անձինք, ում նկատմամբ քրեական գործեր են հարուցվում չարաշահումների համար, հայտնվում են արտասահմանում։ Հայաստանն ունի երեք ելք դեպի Վրաստան, մեկ ելք՝ դեպի Իրան և երկու օդանավակայան, այսինքն՝ ընդհանուր առմամբ կա 7 ելք։ Ինչպե՞ս է ստացվում, որ, օրինակ, Արամ Հարությունյանը ճողոպրում գնում է։ Կան բազմաթիվ հարցեր, որոնք օրեցօր ավելանում են, և իմ ու շատերի մոտ ամրանում է այն տեսակետը, որ Հայաստանում տեղի է ունեցել քաղաքական լիդերների փոփոխություն, շախմատի լեզվով ասած՝ «ռակիրովկա»»։
Եզրափակելով՝ մեր զրուցակիցը նշեց. «Տեսեք այս հովանավորչությունը, որ տարվում է սեփական քաղաքական ուժի ներկայացուցիչների առումով։ Կրկնապատկում են այն բոլոր բացասական երևույթները, որ եղել են ՀՀԿ-ի օրոք»։
