Մոլդովայում հրաժարական են տվել Սահմանադրական դատարանի դատավորները, և նախագահ Դոդոնը հայտարարել է, որ պետք է ձեռնամուխ լինել նոր դատարանի կազմավորմանը, նոր դատավորների առաջադրմանը: Դա տեղի է ունենում այդ երկրում ներքաղաքական ճգնաժամի հանգուցալուծումից հետո, որ առաջացել էր գործնականում ամբողջ քաղաքական դաշտի և մեկ օլիգարխի միջև: Ճգնաժամը հանգուցալուծվեց, որին փաստորեն հաջորդեց Սահմանադրական դատարանի կազմի հրաժարականը:
Մոլդովայի ֆոնին առավել ընդգծվում է այն իրավիճակը, որ ՍԴ դատավոր Վահե Գրիգորյանի հայտնի հայտարարությունից հետո ստեղծվել է Հայաստանում: Իրավիճակը արժանացել է տարբեր գնահատականների, սակայն տվյալ պարագայում հարցը դա չէ, այլ այն, թե ինչպես պետք է հանգուցալուծվի: Ընդ որում, այստեղ էլ կարծես թե չի մնում այլ տարբերակ, քան Հրայր Թովմասյանի և մյուս անդամների հրաժարականը, որից հետո պետք է ձեռնամուխ լինել նոր դատարանի կազմավորմանը, այսինքն՝ ևս յոթ դատավորների նշանակման:
Իհարկե տարբերակ է, որ Հրայր Թովմասյանը և մյուս անդամները մնում են ու, այսպես ասած, պայքարում իրենց տրամաբանության շրջանակում: Բայց այդ տարբերակը գործնականում իրատեսական լինելու դեպքում նշանակելու է նոր իշխանության քաղաքական պարտություն: Դա նշանակելու է հեղափոխության պարտություն, այն պարզ պատճառով, որ ՍԴ-ն ներկայումս ամենևին էլ արդարադատության մարմին չէ, ինչպես կարելի է արձանագրել դե յուրե: ՍԴ-ն քաղաքական կառույց է, նախկին իշխող քրեաօլիգարխիկ համակարգի ձևավորած մարմին, գործիք, հետևաբար հենց այդ հանգամանքն է Թովմասյանի և անդամների մնալու տարբերակը դարձնելու իշխանության և հեղափոխության քաղաքական պարտություն:
Ու նաև այդ հանգամանքն է, որ այդ տարբերակը իրականանալիության տեսանկյունից դարձնում է զրոյական: Առավել ևս հենց Մոլդովայի իրադարձությունների ֆոնին, որում գործնականում ուրվագծվում է որոշակի, այսպես ասած, ռեգիոնալ-գեոքաղաքական գիծը: Իսկ այն, որ այդ գծի մասին խոսք կա նաև հայաստանյան իրավիճակում, ակնառու դարձրեց ՌԴ դեսպանի հանդիպումը Հրայր Թովմասյանի հետ, որին, ի դեպ, հաջորդել էր Վահե Գրիգորյանի քայլը:
Բանն այն է, որ պարզունակ է դիտարկել, թե Ռուսաստանի դեսպանը Հրայր Թովմասյանի հետ հանդիպում էր նրան պահելու կամ փրկելու համար: Դրա վկայությունն է Ռոբերտ Քոչարյանի հետ հանդիպումը, որից մոտ տասը օր անց Քոչարյանը դարձյալ կալանավորվեց: ՌԴ դեսպանի հանդիպումները պայմանավորված չեն ներհայաստանյան իրողությունների գերակա շարժառիթով: Դրանց գերակա շարժառիթը ռեգիոնալ կամ գեոռեգիոնալ է, որի վկայությունն են թե՛ Մոլդովայում, թե՛ Վրաստանում տեղի ունեցողները, որոնք էապես շոշափում են Ռուսաստանի վարքագծային առանձնահատկություններ, և այդ ֆոնին նաև ռուսական պատվիրակության մանդատը լիարժեք վերականգնելու ԵԽԽՎ որոշումը:
Այդ համատեքստում կամ շղթայում Հայաստանի Սահմանադրական դատարանի շուրջ տեղի ունեցող զարգացումները ներհայաստանյան տրամաբանության առումով առաջացնում են այլ հարց, թե ի՞նչ մեխանիզմով է հանգուցալուծվելու հայաստանյան իրավիճակը՝ մոլդովակա՞ն տարբերակով, թե՞ Հայաստանը կմատուցի, այսպես ասած, իր մոդելը, ինչպես հեղափոխության դեպքում աշխարհին մատուցած անակնկալը:
