Սոցիոլոգ Գևորգ Պողոսյանը կարծում է, որ Հայաստանի երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի` կրկին իշխանության գալու համար ինչ-որ նախապայմաններ են պետք, այսինքն` ընտրություններ: Քանի դեռ ընտրություններ չկան, դա լրիվ վերացական խոսակցություն է: «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում սոցիոլոգը նշեց, որ մեծ քաղաքականությունը լքած գործիչների վերադարձի փորձեր նախկինում էլ են եղել, ուստի սա այն դեպքը չէ, որ բոլորը զարմանան: «Երկար ժամանակ Կարեն Դեմիրճյանը մեծ քաղաքականության մեջ չէր, բայց հետո էլի վերադարձավ: Մենք նաև վկա էինք` ինչպես առաջին նախագահը` Լևոն Տեր-Պետրոսյանը, մոտ տասը տարի փաստորեն չէր միջամտում գործընթացներին, չէր երևում, բայց վերադարձավ մեծ քաղաքականություն: Ուզում եմ ասել` վերադարձի օրինակներ մենք ունեցել ենք, այնպես որ զարմանալի չի լինի, եթե նա ևս վերադառնա»,- ասաց նա:
Անդրադառնալով հասարակական տրամադրությունների վրա հնարավոր ազդեցություններին, որոնց շնորհիվ նախկինների վերադարձը հնարավոր է դառնում, սոցիոլոգը նշեց, որ առաջին հերթին դեր ունի հիասթափությունը ներկա իշխանություններից, հատկապես կառավարության ու վարչապետի գործունեությունից:
«Ես տեսնում եմ հարցումներում, որ դժգոհությունն աճում է, բայց դա ինքնին ինչ-որ պայման չի կարող լինել, ուղղակի դա` բնակչության դժգոհությունը, օտարվածությունը, այն սոցիալական-քաղաքական ֆոնն է, որի վրա իհարկե կարող են նոր քաղաքական ուժեր գալ կամ հին դեմքեր` նոր հոսանքներով, որոշակի իշխանափոխության գործընթացներ կարող են լինել: Համենայնդեպս, ֆոնը կա: Այս իմաստով կարող եմ ասել, որ և՛ հասարակությունն է պատրաստ, և՛ սոցիալական-քաղաքական ֆոնն է առկա»,- ասաց նա:
Հասարակական տրամադրությունների վրա արտաքին ազդեցության հնարավորություններին անդրադառնալով` Պողոսյանը նշեց, որ արտաքին ուժերի ազդեցությունը մշտապես կա: Նա մասնավորեցրեց` նկատի ունի գերտերությունները` Ռուսաստան, Ամերիկա, ԵՄ երկրներ: Հիմնականում այս երեք ուժային կենտրոններն են, որոնք Հայաստանի վրա (և ոչ միայն) ազդեցություն ունեն: Պողոսյանի խոսքով` միշտ այդ ազդեցությունը զգացվել է, հիմա էլ դա լուրջ դերակատարություն կունենա իհարկե: Որքանով է հասարակությունը պատրաստ Ռոբերտ Քոչարյանի վերադարձին` սոցիոլոգը դժվարացավ ասել, քանի որ դրա համար նոր հարցում անցկացնելու կարիք կա, սակայն մի բան ակնհայտ է` իշխանափոխության սպասելիքը և պահանջը վաղուց կար: Այն, որ ներկայիս իշխանություններից, գործադիրից դժգոհություն կա, նույնպես ակնհայտ է, բայց թե ումից ինչ սպասելիքներ կան (Րաֆֆի Հովհաննիսյան, Քոչարյան թե մեկ այլ անձ)՝ դրա համար նոր հարցում է պետք:
«Որպես կանոն, իհարկե, հասարակությունը նոր ուժի է սպասում, նոր դեմքերի, նոր հայացքների, նոր մոտեցումների, քանի որ հներից որոշակի հոգնածություն ու օտարվածություն կա, ինչպես նաև հիասթափություն: Նոր դեմքերը, նոր քաղաքական գործիչները, իհարկե, ավելի լավ կընդունվեն, սակայն դա մեծապես կախված է նրանից` ովքեր են նորերը և ինչպիսին կլինեն»,- ասաց նա:
Հարցին` արդյոք հասարակական հիշողությունը որոշակի սահմաններ ունի՞, այսինքն` վատ ձևով հեռացած գործիչը որոշ ժամանակ անց կարո՞ղ է գրկաբաց ընդունվել, սոցիոլոգը նորից հիշեցրեց դեպքերը, երբ մեծ քաղաքականություն վերադարձել են մարդիկ, ովքեր ժամանակին շատ վատ ձևով են հեռացել: Նա շեշտեց` նույն Կարեն Դեմիրճյանը, Լևոն Տեր-Պետրոսյանը հեռացան և վերադարձան: Նրանց հետ կապված ևս սոցիալական հիշողություն կար, և չի կարելի ասել, որ այդ հիշողությունը դրական էր, այդուհանդերձ, նրանց վերադարձը բավականին լավ ընդունվեց: Համենայն դեպս` այս երկուսի պարագայում այդպես էր, ուստի Պողոսյանը ոչինչ չբացառեց:
«Որպես կանոն, եթե ներկայիս իշխանություններից դժգոհ են, երբեմն հներին լավ, նույնիսկ ավելի լավ են հիշում, քան նախկինում էր»,- ասաց նա:
