Վերջին օրերին ազգային հավաքականների մակարդակով տեղի են ունենում բազմաթիվ ընկերական հանդիպումներ: Հավաքականների մի մասը նախապատրաստվում է Ռուսաստանում մեկնարկելիք աշխարհի առաջնությանը, մի մասն էլ ընտրական շրջափուլերին: Հայաստանի ազգային հավաքականը, որը նախապատրաստվում է սեպտեմբերին մեկնարկելիք Ազգերի լիգայի խաղարկությանը հավաք է անցկացնում Ավստրիայում, որտեղ առաջին ընկերական խաղում ոչ-ոքի 1:1 խաղաց Մալթայի բավական թույլ հավաքականի հետ:
Հայ ֆուտբոլասերին առաջին հերթին հետաքրքրում է թե ընկերական խաղերում ինչպիսի արդյունք են գրանցել Ազգերի լիգայում խմբային փուլի ինչպես նաև մեր մյուս պոտենցիալ մրցակիցները: Հայաստանի ազգային թիմի հետ միևնույն ենթախմբում ընդգրկված Մակեդոնիայի, Լիխտենշտեյի և Ջիբրալթարի հավաքականները ընկերական հանդիպումներ չեն անցկացրել: Փոխարենը դրական արդյունքով աչքի են ընկել Հայաստանի հավաքականի պոտենցիալ մրցակիցներ Ադրբեջանն ու Վրաստանը: Վերջինս ի դեպ երեկ մրցեց նույն Մալթայի ազգային հավաքականի հետ: Թեև վրացի ֆուտբոլիստներն ունեին զգալի առավելություն այդուհանդերձ առաջին կեսում նրանց չհաջողվեց արդյունքի հասնել: Երկրորդ կեսի 9-րդ րոպեին ստանալով երկրորդ դեղին քարտը դաշտից հեռացվեց կենտրոնական կիսապաշտպան Վալերիան Գվիլիան: Գերթե ողջ երկրորդ կեսը 10 ֆուտբոլիստներով անցկացրած Վրաստանի հանդիպման վերջին րոպեին 11 մետրանոց հարվածով հաջողվեց խփել միակ և հաղթական գնդակը: Նշենք, որ այս տարի Վրաստանը բոլոր 3 ընկերական հանդիպումներն անց է կացրել այն հավաքականների հետ որոնց հետ մրցել է նաև Հայաստանի ազգային թիմը:
Մարտին Վրաստանը 2:0 հաշվով հաղթել էր Էստոնիայի այնուհետև 4 անպատասխան գնդակ ուղարկել Լիտվայի ազգային թիմի դարպասը: Հայաստանի հավաքականը Երևանում Էստոնիայի հետ ոչ-ոքի 0:0 էր խաղացել, իսկ Լիտվային զիջել 1:0 հաշվով: Եվ ահա Մալթայի հետ դիմակայությունը: Այսօր կարող ենք փաստել, որ մեր պոտենցիալ մրցակից Վրաստանից առնվազն մեկ քայլ ետ ենք մնում: Այս տարվա կտրվածքով միևնույն մրցակիցների հետ պայքարում վրացիները վաստակել են 9, իսկ հայերը միայն երկու միավոր: Նշենք սակայն, որ վրացիներին միայն գրանցած արդյունքներով չէ որ զիջում ենք: Վրացիներն այժ ցուցադրում են անհամեմատ ավելի բալանսավորված և գրագետ ֆուտբոլ: Կարող ենք ասել նաև, որ այս հավաքականը Ազգերի լիգայի խաղարկության իրական ֆավորիտներից է: Հարևան մյուս՝ Ադրբեջանի ազգային թիմը ընկերական խաղում խոշոր 3:0 հաշվով առավելության հասավ Ղրղզստանի ընտրանու նկատմամբ: Համեմատության կարգով նշենք, որ մեր մրցակիցը՝ Մալթան գտնվում է ՖԻՖԱ-ի դասակարգման աղյուսակի 185-րդ, իսկ Ղրղզստանի հավաքականը 75-րդ հորիզոնականում: Ինչպես Վրաստանի, այդպես էլ Ադրբեջանի ազգային հավաքականը այսօր վերելքի փուլում է և խնդիր է դրել հայտնվելու Եվրոպայի առաջնության եզրափակիչ փուլում: Ադրբեջանցիները ևս այս տարի անց են կացրել 3 ընկերական հանդիպում: Ղրղզստանի հավաքականի հետ մրցավեճից առաջ ադրբեջանցիները ոչ-ոքիի 1:1 էին խաղացել մեր մրցակից Մակեդոնիայի հետ և 1:0 հաշվով զիջել Բելառուսին:
Գրանցված արդյունքները խոսում են այն մասին, որը Հայաստանի հավաքականն այսօր համենայնդեպս չի գերազանցում նաև Ադրբեջանի հավաքականին: Այս երկրում ռեսուրսներ չեն խնայում ազգային հավաքականն ուժեղացնելու համար: Մասնավորապես, միայն գերմանական «Այնտրախի» երիտասարդ հարձակվող Ռենատ Դադաշովին ազգային թիմում ընդգրկելու համար ադրբեջանական կողմը նրան մեկ միլիոն դոլար էր հանգանակել ինչպես նաև շքեղ բնակարան Բաքվի կենտրոնում: Ադրբեջանի հավաքականում շատ նաև այսպես կոչված նատուրալիզացված ֆուտբոլիստները: Համեմատության կարգով նշենք, որ Հայաստանի ֆուտբոլի ֆեդերացիան և նրա նախագահ Ռուբեն Հայրապետյանը արդեն 3 տարի չի կարողնաում լուծել դարպասապահի և մասնավորապես Դավիթ Յուրչեկնոյին ազգային թիմում ընդգրկելու խնդիրը: Պատկերն իսկապես տխուր է: Այսօր հույսներս դրել ենք գլխավոր մարզիչ Վարդան Մինասյանի վրա, բայց պետք է գիտակցենք, որ նա աեմակարողը չէ: Այո Մինասյանը ամեն ինչ կանի «էշը ցեխից» հանելու համար, բայց օբյեկտիվորեն գնահատելով իրավիճակը պետք է ընդունենք, որ Հայաստանի հավաքականն Ազգերի լիգայում ֆավորիտ չէ:
Առկա իրավիճակի պատասխանատուն, Ռուբեն Հայրապետյանն է, որի ջանքերով հայտնվել ենք խղճուկ մի իրավիճակում: Նախօրեին իրական սենսացիա մատուցեց Ազգերի լիգայի խաղարկությունում մեր պոտենցիալ մրցակիցներից Կոսովոն, որը ձևավորվել է միայն 2016 թվականին: Եվ ահա Կոսովոյի ֆուտբոլիստները 3:0 հաշվով առավելության հասան Ալբանիայի բավական ուժեղ հավաքականի նկատմամբ: Սա նշանակում է, որ բալկանյան երկրում հստակ քայլեր են արվել ազգային թիմը ուժեղացնելու համար: Ազգերի լիգային պատրաստվում և ուժեղանում են գրեթե բոլոր հավաքականները: Իսկ Հայաստանի ֆուտբոլի ֆեդերացիան զբաղված է մեկ այլ կարևոր խնդրով:
Ռուբեն Հայրապետյանի համար առաջնային է «Շիրակից» չեմպիոնությունը խլելը և ներքին ֆուտբոլը վերջնականապես ոտնակոխ անելը:
