Հայաստանի նոր իշխանությունը պատրաստվում է արտահերթ խորհրդարանական ընտրությունների, վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը ասում է, որ դրանք տեղի կունենան այս տարվա վերջին, իսկ նախորդ իշխանությունը դեմ է արտահերթ խորհրդարանական ընտրություններին: ՀՀԿ խմբակցության ղեկավար Վահրամ Բաղդասարյանը հայտարարում է, որ իրենք պատրաստվում են 2022թ. ընտրություններին, երբ պետք է տեղի ունենան հերթական խորհրդարանական ընտրությունները: Արտահերթ խորհրդարանական ընտրությունների անցկացման հարցում նոր և նախորդ իշխանության միջև կոնսենսուս չկա: Կոնսենսուս չկա նաև Ընտրական օրենսգրքի բարեփոխման հետ կապված:
«Իրազեկ քաղաքացիների միավորում» ՀԿ նախագահ Դանիել Իոաննիսյանը հանդիպում է խորհրդարանական խմբակցությունների հետ և նրանց առաջարկում ստեղծել աշխատանքային խումբ, որը պետք է քննարկի նոր Ընտրական օրենսգրքի նախագիծը: Ըստ Իոաննիսյանի՝ յուրաքանչյուր խորհրդարանական խմբակցություն առաջարկում է երկու պատգամավորի թեկնածու, աշխատանքային խմբում ներկայացված են լինելու նաև քաղաքացիական հասարակության ներկայացուցիչները: Ընտրական օրենսգրքի բարեփոխման հիմնական նպատակը ռեյտինգային համակարգի վերացումն է: ՀՀԿ խմբակցությունը որը շարունակում է մնալ խորհրդարանական մեծամասնություն, դեմ է նաև այս փոփոխությանը, բայց Ընտրական օրենսգրքի հարցով պատրաստ է քննարկումների: ՀՀԿ-ականները կարծում են, որ այդ քննարկումներով ժամանակ ձգելու միջոց են ու իրենց տրամաբանությամբ ժամանակը աշխատում է իրենց օգտին: Եթե նույնիսկ Ընտրական օրենսգիրքը փոփոխվի էլ, դա դեռ չի նշանակում, որ պետք է արտահերթ ընտրություններ անցկացվեն:
Ընտրական օրենսգիրքը սահմանադրական օրենք է և դրա ընդունման համար անհրաժեշտ է 63 պատգամավորի կողմ քվեարկություն: «Ելք», «Ծառուկյան» դաշինք, ՀՅԴ ոչ ֆորմալ կոալիցիան խորհրդարանում ունի ընդամենը 47 ձայն, և Ընտրական օրենսգիրքը ընդունելու համար անհաժեշտ է, որ առնվազն 16 ՀՀԿ-ական պատգամավոր ևս կողմ քվեարկեն: ՀՀԿ վերնախավը համոզված է, որ խմբակցությունը այս հարցում պետք է միասնականություն դրսևորի, քանի որ հասկանում են, որ արտահերթ խորհրդարանական ընտրությունների պարագայում իրենցից շատերը այլևս ոչ մի հույս չեն ունենալու պատգամավորական մանդատ ստանալ: Մինչդեռ միասնական դիրքորոշում ունենալու պարագայում կարելի է գրեթե չորս տարի պահել արդեն ձեռք բերածը:
Կա տեսակետ, որ գործող Ընտրական օրենսգրքի սահմանադրականությունը կարելի է վիճարկել Սահմանադրական դատարանում: Սահմանադրությամբ ամրագրված է, որ Հայաստանում ընտրությունները անցկացվում են 100 տոկոս համամասնական ընտրակարգով: Մինչդեռ, որքան էլ որ նախորդ իշխանության ներկայացուցիչները պնդեն, թե ռեյտինգային ընտրակարգը, համամասնականի մի տարատեսակ է, միևնույն է, դա ճիշտ կլիներ, եթե Հայաստանը լիներ մեկ ընտրատարածք: Մինչդեռ 2017թ. խորհրդարանական ընտրություններում փորձարկված համակարգը ավելի շուտ 100 տոկոս մեծամասնական էր, քանի որ Հայաստանը բաժանված էր մեծամասնական ընտրատարածքների: Բայց ինչպես կարելի է Ընտրական օրենսգրքի հակասահմանադրականությունը վիճարկել մի Սահմանադրական դատարանում, որի նախագահը ՀՀԿ ներկայացուցիչ Հրայր Թովմասյանն է, մի մարդ, որը միաժամանակ Սահմանադրության և Ընտրական օրենսգրքի համահեղինակն է: Մի՞թե Հրայր Թովմասյանը կարող է Հրայր Թովմասյանի դեմ վճիռ կայացնել, կարող է Թավմասյանը ընդունել, որ ինքը հակասահմանադրական օրենքի համահեղինակ է:
Սա ամենևին էլ չի նշանակում, որ նոր իշխանությունը դատապարտված է սպասել մինչև 2022թ. հերթական խորհրդարանական ընտրություններ, միայն այն պատճառով, որ նոր Ընտրական օրենսգրքի ընդունումը անհնար է, կամ որ ՀՀԿ-ական մեծամասնությունը չի պատրաստվում աջակցել նոր իշխանությանը խորհրդարանը լուծարելու և արտահերթ խորհրդարանական ընտրություններ կազմակերպելու հարցում: Ինչպես Հայաստանի նախորդ իշխանությունը, նոր իշխանությունը ևս խորհրդարանի ՀՀԿ-ական խմբակցության հետ կարող է խոսել ուժի կամ սպառնալիքների լեզվով: Սա իհարկե այնքան էլ ցանկալի սցենար չի, բայց այս պահին, կարծես թե, այլընտրանք չկա:
Որպեսզի խորհրդարանում նոր սահմանադրական մեծամասնություն ձևավորվի, ՀՀԿ որոշ պատգամավորներ, կոնկրետ 16 հոգի պետք է հասկանան, որ ՀՀԿ-ին հավատարիմ մնալը հղի է բազմաթիվ քրեական գործերի հարուցմամբ, և ապօրինի հարստացման մեջ մեղադրվելու հեռանկարով: Իսկ դրա այլընտրանքը իշխանության հետ համագործակցելն է: Նիկոլ Փաշինյանը առայժմ գործում է ավելի փափուկ, նա հանդիպում է գործարար ՀՀԿ-ականների հետ, նրանց բացատրում է, որ ի դեմս նոր իշխանության, ունեն իրենց իրավունքների և շահերի պաշտպանների: Փաշինյանը ուզում է գործարար թևին պոկել մնացածներից և նրանց բացատրել, որ պետք չէ կառչած մնալ մանդատներից, նոր Հայաստանում իրենց իրավունքները պաշտպանված կլինեն՝ անկախ մանդատի առկայությունից: Եթե համոզելու տարբերակը չանցնի, նոր միայն գործելու է սպառնալիքը, միայն թե ոչ թե վարչապետի, այլ համաժողովրդական շարժման կողմից: Բայց այս պահին, կարծես թե, սպառնալիքների կարիք չկա:
Որքան էլ տարօրինակ հնչի, ՀՀԿ-ի ներսում նոր իշխանության հենարանը հենց գործարարներն են, որովհետև նոր իշխանությունը նրանց կարող է խոստանալ և ապահովել օրինական բիզնեսի և փող աշխատելու շահավետ պայմաններ, ինչը ավելին է, քան պատգամավորի մանդատը: Աշնանը մենք ականատեսը կլինենք թավշյա հեղափոխության երկրորդ արարին, որը կլինի ՀՀԿ-ական մոնոլիտի փլուզման ձևով։
