ՀՀ կալանավայրերի վարչության նախկին պետ Մուշեղ Սաղաթելյանն օրերս «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում ասաց, որ երկրի ապագայով մտահոգ գործիչներին մարտի 1-ին հրավիրել էր Ազատության հրապարակ. «Ես ասում եմ՝ կա՞ Հայաստանում մի տղամարդ, որ գիտակցում է, որ մեր երկիրն անկախություն է կորցնում, մարդիկ իրենց օջախներից փախչում են։ Ես չեմ ասում՝ ո՛չ զենք, ո՛չ դագանակ, ո՛չ կռիվ, ո՛չ էլ մարդ սպանել։ Ես դեմ եմ մարդ սպանելուն՝ այն էլ հայ մարդ։ Եկե՛ք, Մարտի 1-ին, գարնան առաջին օրը Ազատության հրապարակում՝ առանց կուսակցական խաղի, որպես հայ մարդ հավաքվենք»,- ասել էր Սաղաթելյանը։
Քաղաքական ուժերի ներկայացուցիչներն առայժմ որևէ կերպ չեն արձագանքել Սաղաթելյանի կոչին։ Հայտնի է, որ այդ օրը՝ արդեն տաս տարի է Ազատության հրապարակում հանրահավաք, ապա դեպի Մյասնիկյանի արձան երթ է անցկացնում Հայ ազգային կոնգրեսը։ Այս տարին էլ բացառություն չի լինի։
«Հանուն Հայաստան պետության» ճակատի ներկայացուցիչ Պետրոս Մակեյանն «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում՝ արձագանքելով Սաղաթելյանի կոչին, ընդգծեց, որ կիսում է իր մտահոգությունը. «Բայց այդ մտահոգությունը հայտնելուց առաջ կարելի էր, որ նա խոսեր իր պոտենցիալ գործընկերների հետ։ Բայց եթե առաջարկել է, միևնույն է, նորմալ եմ գնահատում»։ Մեր այն հարցին, թե կընդունի՞ հրավերը, Պետրոս Մակեյանն արձագանքեց. «Ես երեք դեմքով եմ հանդես գալիս՝ որպես անձ, որպես կուսակցության ղեկավար և որպես ճակատի անդամ։ Մոտեցումները տարբեր կլինեն՝ որպես անձ ես ազատ եմ, բայց հաշվի առնելով այն երկու ֆորմատները՝ կաշկանդված եմ։ Մինչև մարտի մեկը ժամանակ կա՝ կքննարկենք ու կկողմնորոշվենք»։
Գերագույն խորհրդի պատգամավոր Ազատ Արշակյանը «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում ասաց, որ ինքն ընդունում է Մուշեղ Սաղաթելյանի հրավերը։ «Հայաստանի Հանրապետությունում հանուն ժողովրդավարության առաջին պայքարի ակցիան էր Մարտի մեկը։ Դրանից առաջ մենք ունեցել ենք պայքար Ղարաբաղի համար, տնտեսական բարեփոխումների համար, բայց հատկապես ժողովրդավարության համար այդպես ընդգծված չի եղել։ Ես Հայ ազգային կոնգրեսի պայքարի այդ դրվագը համարում եմ դրական։ Առաջին անգամ էր, Հայաստանում մի տեսակ առանձնացված մոտեցում ցույց տրվեց՝ առանց Արցախի, առանց անկախության։ Կարծում եմ, որ Մարտի մեկի զոհերը՝ հանուն ժողովրդավարության զոհերն են։ Մուշեղ Սաղաթելյանի հրավերը ես համարում եմ՝ հարգանքի տուրք տալ հանուն ժողովրդավարության զոհված նահատակների, համարում եմ մոմավառություն, համերաշխություն։ Մենք ուզում ենք ժողովրդավարության, այո՛, Հայաստանի Հանրապետությունը պետք է լինի ժողովրդավարական։ Այդ պատճառով արժի, որ այդ օրը մեր օրացույցում դառնա հանուն ժողովրդավարության օր»,- ընգծեց մեր զրուցակիցը։
Ազատ Արշակյանը միևնույն ժամանակ նշում է, թե չի կարծում, որ այդ օրը կարող է գործողությունների օրակարգի սկիզբ դառնալ։ «Օրակարգ կարող է ավելի ուշ լինել, որովհետև Հայաստանում այլևս որևէ օրակարգ ներքին նախաձեռնությամբ ինքնաբուխ լինել չի կարող, որովհետև մենք չափազանց մեծ ազդեցության տակ ենք քաղաքակրթական երկու ուժերի՝ բռնապետական ու ժողովրդավարական ինտերնացիոնալի։ Հիմա մենք առաջինի լծի տակ ենք՝ ռազմական, տնտեսական, ֆինանսական ու բարոյաքաղաքական։ Ինքնասպանության չենք կարող գնալ, եթե մեր դաշնակիցը՝ ժողովրդավարական արևմուտքը, Հարավային Կորեան, Ավստրալիան, Նոր Զելանդիան, Կանադան, Եվրամիությունը միանան մեզ այս պայքարում՝ իհարկե մենք կարող ենք պայքարը սկսել։ Բայց մենք վեր կենանք այդ 170 միլիոնանոց երկրի դեմ ձեռնոց նետենք, ինչպես 300 միլիոնի դեմ Ղարաբաղյան շարժումը՝ ոչ։ Ղարաբաղյան շարժումն իր թիկունքում ուներ Սառը պատերազմի մյուս կողմը, հիմա մենք էլ պետք է անպայման դաշնակից ունենանք, մեր դաշնակիցների հետ շարժում սկսենք՝ դա կլինի մարտի մեկին, թե մարտի ութին, ցույց կտա ժամանակը։ Տեսնեք, թե ինչ ռեսուրսներ ունեն մեր դաշնակիցները»,- եզրափակեց նա։
Լուսանկարը՝ Photolure-ի
