Այսօր Երևանը դառնում է 2799 տարեկան: Երբեմնի իսկապես համաժողովրդական տոնը, մեր մայրաքաղաքի մեծարման հանդեսը խամրել են, կորցրել իրենց համն ու հոտը` հար և նման այն կերպարանափոխությանը, ավելի ճիշտ կլինի ասել` ասպատակությանը, որին ենթարկվել է Երևանն անցած տարիների ընթացքում:
Այսօր Երևանի արժևորումը կլինի բոլոր պաշտոնական ուղերձների, ելույթների գլխավոր առանցքը: Կլսենք գեղեցիկ ու սրտաճմլիկ ելույթներ, Երևանին ու երևանցուն արժևորող հուզիչ ու պերճախոս բաժակաճառեր, որոնք, սակայն, ավելի տոնական չեն դարձնելու երևանցիների տրամադրությունները: Երևանն է փոխվել, աղճատվել, կորցրել իր քաղաքակրթական արժեքը, բովանդակությունը, բարոյական նկարագիրը: Երևանն անճանաչելի է դարձել հենց այն մարդկանց ապաշնորհ, հանցավոր քաղաքականության հետևանքով, ովքեր վաղը մեծարելու են դարերի հետագիծ ունեցող մեր մայրաքաղաքը, նշանավորելու են նրա հերթական տարեդարձը:
Նրանց գեղեցիկ խոսքերը որևէ արժեք չունեն երևանցիների, մեր հասարակության համար, որովհետև հնարավոր չէ ամբողջ տարին թալանել մայրաքաղաքը` նրա տարեդարձը դարձնելով մեկօրյա խրախճանքի առիթ: Հնարավոր չէ Երևանը դարձնել կոռուպցիայի, իշխանության բեսպրեդելի, օլիգարխիայի գռեհիկ ուժի ցուցադրության խորհրդանիշ, և տարվա մեջ մեկ անգամ արժևորել նրա քաղաքակրթական, մշակութային ժառանգությունը: Անհնար է Երևանը դարձնել գավառական էլիտայի անզուսպ ախորժակի, քմահաճույքների զոհը, մայրաքաղաքին պարտադրել ռաբիս մշակույթ, հետո թաքնվել մեր Մեծերի խոսքերի, նրանց ժառանգության ստվերում: Անկարելի է ամեն օր նվաստացնել երևանցուն և Էրեբունի-Երևան տոնակատարությունների ժամանակ երկերեսանի ճառերով արժանին մատուցել նրան: Հնարավոր չէ ամեն օր թալանել երևանցուն և դրա փշրանքներով սիրաշահել երևանցուն:
Ժամանակին Էրեբունի-Երևան տարեդարձը համազգային միասնության, պատմության և ապագայի ներդաշնակության խորհուրդ ուներ: Այսօրվա պալատական միջոցառումներն ավելի են երկատում, մասնատում Երևանը` ոչնչացնելով մայրաքաղաքի քաղաքական, քաղաքակրթական, մշակութային, նույնիսկ աշխարհագրական միասնականությունը: Երևանի տարեդարձը պետք է առիթ դառնար իշխանությունների և Երևանցու երկխոսության, սոցիալական հասցեականություն ունեցող ծրագրերի իրականացման համար: Այսօրվա իրականության մեջ անկարելի է պատկերացնել սոցիալական նման երկխոսություն, հասարակական կոնսոլիդացիա, որովհետև երկրի և մայրաքաղաքի իշխանություններն ամրապնդվում են Երևանը թալանելու, Երևանը երևանցուց օտարելու միջոցով:
Այսօր տոն է, որը խլվել է Երևանից, երևանցուց: Այսօրվա տոնականության ընդերքում իշխանության սահմաններ չճանաչող ցինիզմն է ու երևանցու անդառնալի օտարումն իր սիրելի քաղաքից: Գավառական էլիտան զավթել է մայրաքաղաքը` տնվորի նվաստացուցիչ կարգավիճակում թողնելով երևանցիներին: Այսօրվա միջոցառումներն անցկացվելու են «Երևան՝ սիրո քաղաք» խորագրի ներքո: Դա այն Երևանն է, որ կա մեր հիշողություններում և երազանքներում: Դա այն Երևանն է, որը պետք է դառնա ոչ թե քրեաօլիգարխիայի խրախճանքի ցուցանակ, այլ մեր պայքարի նպատակ: Դա է այսօրվա տոնի իրական խորհուրդը:
