Գեղարքունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանում Յուրիկ Իսկոյանի նախագահությամբ ավարտվել է Վարդգես Շահնազարյանի գործի դատավարությունը:
57-ամյա Վարդգես Շահնազարյանը մեղավոր է ճանաչվել 11 տարեկան տղայի նկատմամբ մի քանի դրվագով անառակաբարո գործողություններ, բռնի սեքսուալ գործողություններ կատարելու համար:
Ըստ դատական ակտի՝ 2013 թվականի հունիսի 18-ից մինչև 28-ը Վարդգես Շահնազարյանն օգտվել է անչափահաս տղայի անօգնական վիճակից, սթրեսի ու վախի ազդեցության տակ գտնվելու հանգամանքից և սեքսուալ բնույթի գործողություններ է կատարել՝ աստիճանաբար ավելի ու ավելի համարձակ դառնալով, վերջին օրը նույնիսկ օրվա տարբեր ժամերին է փորձել հագուրդ տալ իր կրքերին:
Սկզբում Վարդգեսն իր գործողությունները «խաղ» է անվանել, տղային ասել՝ արի խաղանք, գնանք հով տեղ պառկենք ու խաղանք:
Հետո ավելի ու ավելի համարձակություն ձեռք բերելով՝ սկսել է բռնությամբ տղային ենթարկել իրեն:
Վարդգեսն ու տղան համագյուղացուն պատկանող կովերն էին պահում, ահա թե ինչու էին առավոտից իրիկուն միասին լինում արձակ դաշտերի ամայության մեջ:
Տղան արձակուրդի օրերին աշխատանք էր գտել, որ օգնի ընտանիքին, կարծես թե տարիքով համագյուղացու հետ աշխատելը նրան ոչ մի վտանգ պիտի չսպառնար:
Տղայի հարազատների մտքով չի անցել կասկածել, վատ բան մտածել երեխայի «գործընկերոջ»՝ իրենց համագյուղացու մասին, տղան էլ վախեցել է հենց առաջին օրը տեղյակ պահել ընտանիքին, գոնե նախրի տիրոջը զգուշացնել, գոնե մորը պատմել կամ էլ ուղղակի հրաժարվել այդ մարդու հետ աշխատելուց:
Հիշյալ տասն օրերի ընթացքում չափահաս տղամարդն ու տասնմեկամյա տղան ամեն օր առավոտյան 8-ն անց 30-ից մինչև 19-ը միասին արոտավայրում են եղել:
Վարդգեսը սկզբում սկսել է անպարկեշտ կերպով հպվել տղային, «ըմբշամարտելու» անվան տակ այլ գործողությունն է կատարել, հետո, տեսնելով, որ տղան ամոթից ոչ ոքի ոչինչ չի պատմում, նա ավելի «առաջ է գնացել» իր հանցավոր գործողություններում:
Հայտնի չէ, թե ուր կհասներ Վարդգեսը տղայի նկատմամբ սեքսուալ գործողություններն այսպես զարգացնելով, եթե հունիսի 28-ին ավանի բնակիչներից մեկն այդ վայրով անցնելիս չտեսներ պառկած Վարդգեսին:
Նա ձայն է տվել, Վարդգեսը չի պատասխանել: Համագյուղացին կասկածել է, մոտեցել, Վարդգեսին քաշել մի կողմ ու տեսել է կծկված երեխային:
Համագյուղացին ամոթանք է տվել Վարդգեսին, իսկ երեխային ուղեկցել է մինչև տուն, զգուշացրել, որ Վարդգեսից հեռու մնա:
Բայց երեխան, պատասխանատվության զգացումից նեղվել է, մտածել, թե ինքը պարտավոր է կովերի մոտ լինել, չի կարող առանց նախրի տիրոջը զգուշացնելու աշխատանքը թողնել:
Նա շորերը փոխել է, նորից գնացել արոտավայր:
Երբ երեկոյան Վարդգեսի հետ կովերը ավան են բերել, այն նույն համագյուղացին, նորից նրանց միասին տեսնելով, ավելի է զայրացել, մոտեցել, ամոթանք տվել Վարդգեսին, ձեռքերով հարվածներ հասցրել նրա դեմքին:
Պատահածի մասին նա հայտնել է ինչպես կովերի տիրոջը, այնպես էլ տղայի հորեղբորը:
Վերջինս նույն երեկոյան գնացել է Վարդգեսի տուն, ծեծի ենթարկել նրան:
2013 թվականի հուլիսի 2-ին Վարդգես Շահնազարյանն արգելանքի տակ է առնվել:
Նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 139 հոդվածի 3-րդ, 142 հոդվածի 1-ին, 142 հոդվածի 2-րդ մասերով՝ 6 դրվագ հանցավոր գործողությունների համար:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում Վարդգես Շահնազարյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց:
Նախաքննության ժամանակ նա իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն՝ միայն անառակաբարո գործողություններ կատարելու համար: Նա հայտնել է, որ երբ համագյուղացին հունիսի 28-ին նկատել է իրեն ու տղային, իրենք պարզապես խոտերի մեջ ըմբշամարտելիս են եղել:
Տուժողը դատարանում հայտնել է, թե պատահածի մասին ոչ ոքի չէր պատմում՝ վախենալով Վարդգեսից, քանի որ նա իրեն սպառնացել էր:
Տղան հայտնել է նաև, որ Վարդգես Շահնազարյանի կողմից իր նկատմամբ, իր կամքին հակառակ անբարո արարքներ կատարելու ժամանակ ակտիվ դիմադրություն չի ցուցաբերել, քանի որ դա անիմաստ է համարել՝ իրենց միջև ուժերի անհավասարության պատճառով: Օգնություն էլ չի կանչել, որովհետև արոտավայրում այլ մարդիկ չեն եղել:
Ընդհանրապես, ծանր իրավիճակում հայտնված տղան կարծես իրեն լրիվ մենակ է զգացել աշխարհում…
Ընդհանուր իրավասության դատարանը Վարդգես Շահնազարյանին վերջին հաշվով դատապարտել է 12 տարի ազատազրկման:
