Այսօր «Կրթություն. Գործընթաց, թե վերջնանպատակ» համաժողովի բացմանը ներկա էր նաև ՀՀ ԿԳ նախարար Արմեն Աշոտյանը: Ներկայացնում ենք նախարարի հետ ճեպազրույցը:
-Պարոն Աշոտյան, ԱԺ երեկվա քվեարկությունը բացահայտեց ծպտյալ ՀՀԿ-ականների՚՞, թե այն, որ ընդդիմադիր դաշտը զրոյական վիճակում է գտնվում:
-Այդ տեսակետի կողմնակիցները չպետք է սպասեին երեկվա քվեարկությանը, որ փաստեին նման իրավիճակ: Այդ տեսակի կողմնակիցները, ինչպիսին, օրինակ, ես եմ, կարծում են, և ես կարծում եմ` կարիք չկա փոթորիկ սարքել մեկ բաժակ ջրում, որովհետև չեմ բացառում, որ ընդդիմադիր ֆրակցիաների անունից ելույթ ունեցողները չէին արտահայտում իրականում ֆրակցիայի բոլոր անդամների կարծիքները: Ես չեմ բացառում, որ գլխավոր դատախազի եզրափակիչ ելույթը մտափոխեց մի շարք մարդկանց… Ինչո՚՞ւ եք անպայման միայն ծայրահեղական տարբերակը տեսնում և այն մատուցում որպես ախտորոշում կամ իրողություն:
-Քանի որ նույն խմբակցությունների ներկայացուցիչները բազմիցս ասել են, որ զինդատախազն իրեն չի արդարացնում, որ որևէ զինվորական գործ մինչև այսօր չի հանգուցալուծվել:
-Ես պատրաստ եմ էլի մեկնաբանություններ անել բոլոր այն իրադրաձությունների վերաբերյալ, որոնք թեպետ կապ չունեն երեկվա իրադարձության հետ, բայց այս թեմայով` այսքանը:
-Իսկ գիտե՞ք՝ ովքեր են այն երեքը: Մեկը Նիկոլ Փաշինյանն է, երկուսը դեռ հանելուկային է:
-Գիտեմ, բայց չեմ ասի:
-ՀՀԿ-ականներից երկու անուն է շրջանառվում՝ Ռուբեն Հովսեփյան և Գարեգին Նուշիկյան: Ասում են՝ կարող էին դեմ լինել Աղվան Հովսեփյանի խնամին և եղբայրը:
-Դա էլ է տարբերակ, գուցե դեմերը ընդդիմությունից չէին (կատակեց Արմեն Աշոտյանը): Բոլոր դեպքերում շատ ուրախ եմ, որ գլխավոր դատախազը նման մեծ վստահության քվերով է ընտրվել: Սա շատ պարտավորեցնող, լուրջ քաղաքական քվե է, և ինչպես ընդդիմադիր պատգամավորներից մեկն ասաց իր ելույթում՝ թող երեքն էլ փոշմանեն, որ Գևորգ Կոստանյանին չեն ընտրել:
-Այսօրվա համաժողովը կազմակերպելը որքանո՞վ է նպատակահարմար:
-Եթե ինձ հուշեք որևէ համաժողովի ձևաչափ, որը կազմակերպելուց հետո կտրուկ և տեսանելի տեղաշարժեր կլինեն կրթության բնագավառում, վստահեցնում եմ, որ այդ համաժողովը մենք կկազամակերպեինք, որքան էլ դա դժվար լիներ: Համաժողովներից պետք չէ ակնկալել շատ արագ և ձեզ համար տեսանելի տեղաշարժեր: Համաժողովները, որպես կանոն, մասնագիտական քննարկումների ձևաչափեր են, որտեղ գիտելիքի, փորձի փոխանակման միջոցով հավաքված մարդիկ հեռանում են համաժողովից ինչ-որ մի բան տանելով իրենց հետ, հետո այն իրենց աշխատանքում փորձում կիրառել: Աշխատանքային համաժողովները աշխատանքային ձևաչափեր են, պարզապես թեման արդիական էր: Բացի դրանից` մեզ համար BRITISH COUNSIL-ը կարևոր գործընկեր է: Անձամբ ինձ հետաքրքրում է տեղեկատվական տեխնոլոգիաների օգտագործմամբ հատկապես հեռահար, մոբայլ տարբեր տեսակի կրթության ձևերի հեռանկարը և զարգացումը Հայաստանում, դրա համար ես այստեղ եմ:
-Պարոն Աշոտյան, վերջերս ՌԴ-ն աշխարհի լավագույն 200 բուհ ճանաչեց իր տարածքում, ՀՀ որևէ բուհ չկա, սա Ձեզ համար մտահոգիչ չէ՞:
-Նախ՝ այն աղմուկը, որ բարձրացրին լրատվական շրջանակները, կներեք, բայց ոչ պրոֆեսիոնալիզմի արդյունք է: Եթե անգամ շատ եք սիրում Ռուսաստանի վարչապետի որոշումներին հղում անել, ապա մինչև վերջ արեք, քանի որ տեքստի մի զգալի մաս լրատվական մեկնաբանություննրի միջից կորել է: Հայաստանը Ռուսաստանի հետ ունի միջպետական պայմանագիր կրթության որակավորումների և աստիճանների ճանաչման, ինչպես նաև ԱՊՀ միասնական կրթական տարածքում է գտնվում, այսինքն՝ մեր դիպլոմների ճանաչման խնդիր Ռուսաստանի հետ չունենք: Բացի դրանից` Ռուսաստանը ճանաչեց աշխարհի 200 լավագույն բուհերի դիպլմները, որպեսզի առհասարակ հեշտացնի դիպլոմների ճանաչման գործընթացն իրենց մոտ: Մենք չենք անում դա, որովհետև դրա կարիքն այսօր չունենք: Իհարկե, շատ լավ կլիներ, որ հայաստանյան բուհեր լինեին այնտեղ, բայց հավատացնում եմ ձեզ, որ մեր ամենախոշոր ֆինանսական հնարավորություններով Երևանի պետական բժշկական համալսարանը, որի բյուջեն շուրջ 25 միլիոն ԱՄՆ դոլարին համարժեք դրամ է, չի կարող իր բյուջեով կազմակերպել կրթության այնպիսի ձև, մոտեցում: Տեսեք` այնտեղ 200-րդը ինչ բյուջե ունի: Եթե Ռուսաստանի նման հարուստ երկիրը երկու բուհ ունի, իսկ որոշ սանդղակներում մեկ բուհ ունի, Հայաստանի հեռանկարի մասին խոսել` նշանակում է ասել` ինչու Հայաստանի հոկեյի հավաքականը չի դառնում Եվրոպայի չեմպիոն: Մենք պետք է մեր վերմակի չափով մեր ոտքերը կարողանանք երկարացնել: Մեր վերմակը` աշխարհի լավագույն հզոր բուհերի ցանկում ունենալ հայկական բուհ, համարում եմ իրատեսական: Այսօր տասը տոկոս լավագույն բուհերի մեջ ենք մտնում:
-ԳԱԱ նախագահ Ռադիկ Մարտիրոսյանը «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում նշեց, որ ՄՄ անդամակցության հետ մեծ հույսեր է կապում նաև գիտության զարգացման առումով: Հնարավոր ՞ր է ԿԳ վեկտորը փոխվի դեպի Ռուսաստան:
-Ե՛վ Հայաստանը, և՛ Ռուսաստանը գլոբալ առումով գտնվում են միևնույն գիտակթրական տարածքում, այդ գիտակրթական տարածքը եվրոպական բարձագույն կիրթական տարածքն է: Իհարկե, մենք միաժամանակ ունենք նաև ԱՊՀ ձևաչափով անդամություն, բայց ո’չ ԱՊՀ-ն, ո’չ Եվրոմիությունը առանձին կրթական նախագիծ չունեն: Բոլոնիայի գործընթացն այսօր Եվրամիության կրթական պրոյեկտը չէ, դա եվրոպական կրթական պրոյեկտ է, որի մաս են կազմում 47 երկիր, այսինքն՝ 28 ԵՄ անդամ և 19 ոչ ԵՄ անդամ:
