Եթե նույնիսկ Երևանի ավագանու ընտրությունների քարոզարշավը փայլուն և իդելական է եղել ընդդիմության համար, այն այսօր մի հայտարարությամբ ձախողվեց` դատապարտվելով անխուսափելի ֆիասկոյի: Նույնիսկ ամենավատ երազում հնարավոր չէր տեսնել այն հայտարարությունը, որն այսօր հնչեցրել է Նիկոլ Փաշինյանը: «Ընտրակաշառքով չքվեարկած քաղաքացիները մեր հաղթանակի դեպքում Երևանի բյուջեից կստանան 15 հազարական դրամ»,- ասել է Փաշինյանը` հավելելով, թե իրենց թիմի հաղթանակի դեպքում մայրաքաղաքի բյուջեում ձևավորվելու է նոր հոդված` սոցիալական աջակցություն ընտրակաշառքին հակադրվող քաղաքացիներին: Նման դեպքի համար է ասված` ավելի լավ է՝ չհաղթեք:
Եթե այսպիսի հայտարարություն հնչեր արևմտյան որևէ երկրում, ապա այն կհամարվեր ընտրակաշառքի խոստում կամ այն օրինականացնելու փորձ: Հավատացնում եմ, որ առաջացած սկանդալի հետևանքով դրա հեղինակը կհեռանար առնվազն այդ ընտրապայքարից: Նիկոլ Փաշինյանի առաջարկը հակաքաղաքական է, որովհետև ընտրակաշառքի դրսևորում է: Եթե Տարոն Մարգարյանին աջակցող ՀՀԿ-ն «նաղդով» առաջարկում է տասը հազար դրամ, ապա Նիկոլ Փաշինյանը «նիսյայով» առաջարկում է տասնհինգ հազար դրամ: Արժանապատիվ քաղաքացու համար դա իսկական ապտակ է, իսկ փող վերցնողը նախընտրելու է «նաղդը», թեկուզ քիչ: Նիկոլի այս հայտարարությունը ենթադրում է, որ մեր հասարակությունը ոչ մի արժեք չունի և քվեարկում է միայն ֆինանսական շարժառիթով: Այդպես մտածում է նաև իշխանությունը` իրար չխառնելով, սակայն, պետականն ու մասնավորը և ընտրակաշառք տալով սեփական գրպանից, թեկուզև՝ թալանած փողերի հաշվին: Նիկոլ Փաշինյանն ուզում է, որ իր ձայների համար վճարի ժողովուրդը: Սա ոչ միայն հակաքաղաքական է, այլ նաև ոչ պարկեշտ:
Իսկ ամենամտահոգիչն այն է, որ ընդդիմությունն այսպիսով խոստովանում է, որ իր խոսքն ու ծրագիրը հասարակության համար համոզիչ չեն և նրա հետ առևտուր է անում:
Ցավ եմ ապրում, դժվարությամբ եմ գրում այս տողերը, նույնիսկ մտածում եմ, որ Նիկոլը լավ բան էր ուզում, բայց… այսպես ստացվեց: Գուցե թե, սակայն քաղաքականությունն այս ընտրարշավում վերջացավ: Նիկոլը չուզելով սպանեց այն՝ Տարոնին թողելով անմրցակից:
