«Հրապարակ» օրաթերթը այսօրվա համարում անդրադառնում է Երևան քաղաքի դատախազությունում տիրող իրավիճակին և գրում.
«Խմբագրություն դիմած փաստաբան Հակոբ Ճարոյանն արդեն մի քանի անգամ հայտարարություն է ներկայացրել Հատուկ քննչական ծառայություն` վաշխառության գործ քննած քննիչ Լաչինյանի դեմ, սակայն նրա հայտարարությունը ոչ մի կերպ հետևանք չի ունենում: ՀՔԾ-ն նյութեր չի նախապատրաստում և գործ չի հարուցում ոչ քննիչի դեմ, ոչ էլ փաստաբանի` սուտ մատնության մեղադրանքով: Թե որն է պատճառը, փաստաբանը միայն ենթադրում է:
Խնդրո առարկան վաշխառության մի գործ է: Կազմակերպված խումբը` Սուսաննա Պողոսյանի գլխավորությամբ, զբաղվել է տոկոսով գումարներ տրամադրելու, տոկոսի դիմաց, ձևական առքուվաճառքի պայմանագրերով, նրանց տներն իրենց կամ իրենց մերձավոր հարազատների անուններով գրանցելու, իսկ մայր գումարը և տոկոսները չվճարելու դեպքում իրենց անունով գրանցված տներն այլ անձանց վաճառելու գործով: 2009 թ. ապրիլին խումբը Կամո Բեյբությանին տոկոսով 21 հազար դոլար փող է տալիս` պայմանով, որ նա իր սեփական տունը պետք է գրանցի մի երրորդ անձի անունով, որը տվյալ դեպքում Սուսաննա Պողոսյանի փեսան է` ՌԴ-ում բնակվող Էդվարդ Գրիգորյանը: Ամեն ինչ լինում է ըստ պայմանավորվածության, սեփական տունը գրանցում են Գրիգորյանի անունով, իսկ Բեյբությանը վերցնում է գումարը, որը կազմում է ընդամենը 16 հազար ԱՄՆ դոլար, քանի որ 21 հազարից Սուսաննա Պողոսյանն անմիջապես վերցնում է երկու ամսվա տոկոսը, իսկ Ռոբերտ Թումանյանը, որպես միջնորդավճար, վերցնում է տոկոսով տրված գումարի 10 տոկոսը:
Որոշ ժամանակ հետո, ինչպես լինում է վաշխառության բոլոր դեպքերում, խումբն սկսում է Կամո Բեյբությանից գումարը հետ պահանջել և տան համար գնորդ փնտրել: Ճիշտ մեկ տարի հետո` 2010 թ. փետրվարին, տան համար գնորդ է հայտնվում` Օֆելյա Խաչատրյան անունով, և 31 հազար ԱՄՆ դոլարով ձեռք է բերում տունը:
Սակայն մեկ ամիս անց նա պարզում է, որ տունը, որտեղ մարդիկ են ապրում, իրականում Բեյբությաններինն է, սակայն, օրենքի հետ խնդիր չունենալով, դիմում է դատարան և արդեն իր իսկ տնից վտարում այնտեղ ապրողներին: Միայն վտարումից հետո Կամո Բեյբությանի հայրը հայտարարություն է տալիս, թե Օֆելյա Խաչատրյանն իրենց տոկոսով է փողը տվել:
Գործը քննվում է Արաբկիրի բաժնում և կարճվում է, սակայն Երևանի դատախազը՝ Հրաչ Բադալյանը, գտնելով, որ գործը սխալ է քննվել, հանձնարարում է վերաբացել գործը, որից հետո Երևան քաղաքի քննչական վարչությունում նյութեր են նախապատրաստվում: Գործը քննող քննիչ Վահե Լաչինյանը, համոզված լինելով, որ Սուսաննա Պողոսյանը վաշխառու է, 213 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով (վաշխառություն) մեղադրանք է առաջադրում նրան:
Պողոսյանի նկատմամբ հետախուզում է հայտարարվում, և որպես խափանման միջոց ընտրվում է կալանավորումը: Սակայն մի քանի ամիս անց քննիչը փոխում է առաջադրված մեղադրանքը` 213-ի 2-րդ մասի 1-ին կետի փոխարեն նրան մեղադրանք է առաջադրում նույն հոդվածի 1-ին մասով և որոշում կայացնում Պողոսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը կարճելու մասին: Այլ կերպ ասած` քննիչի թեթև ձեռքով Սուսաննա Պողոսյանը վաշխառուից դառնում է վկա` ազատվելով քրեական պատասխանատվությունից: Նույնը կիրառվում է նաև խմբի մյուս մասնակիցների նկատմամբ` հիմնավորմամբ, թե իբր նրանք զղջացել և համագործակցել են նախաքննական մարմնի հետ: Այսինքն` 4 հոգուց բաղկացած վաշխառու խմբին մեղադրանք չի առաջադրվում: Ստեղծվում է մի իրավիճակ, երբ առկա են տուժող, վնասի չափ, սակայն չկա մեղադրյալ: Գործը փրկելու համար որոշում է կայացվում որպես մեղադրյալ ներգրավել Օ. Խաչատրյանին: Խմբի անդամներն էլ սկսում են ցուցմունքներ տալ տան գնորդ Օֆելյա Խաչատրյանի դեմ` փորձելով հիմնավորել, թե վերջինս է վաշխառուն:
Հոդվածն ամբողջությամբ՝ կարդացեք «Հրապարակ»-ի այսօրվա համարում:
