«Ռուսաստանի և Եվրամիության մրցակցությունը թևակոխում է բացառապես նոր փուլ: Մրցակցությունը սկզիբ առավ 2008 թվականին, երբ այս տարածաշրջանում որոշվեց իրականացնել «Արևելյան գործընկերություն» ծրագիրը»,- այսօր լրագրողների հետ հանդիպման ընթացքում նման կարծիք հայտնեց «Ժառանգության» վարչության գլխավոր քարտուղար, քաղաքական վերլուծաբան Ստյոպա Սաֆարյանը։
«Ռուսաստանն ընկալում էր, որ այս ծրագրի միջոցով Եվրամիությունն ընդլայնում է իր քաղաքական տնտեսական ազդեցությունը, մինչդեռ դա նրանք համարում էին իրենց մերձավոր արտասահման: Երբ մեկնարկեց ծրագիրը, նկատելի էր, որ այն երկրները, որոնք անդամակցում են, ծրագիրը փոփոխությունների ենթարկեցին՝ վրաց-ռուսական պատերազմ, Ուկրաինայում տեղի ունեցավ ռևանշ ընդդեմ «նարջնագույն հեղափոխության»: Բացի այդ, մի փոքր թուլացավ ինտեգրացման արագությունն այդ պետություններում, օրինակ՝ Ուկրաինայում։ Ինչ-որ չափով խնդիր առաջացավ նաև Վրաստանում. այստեղ իշխանության եկած ուժին չես համեմատի Սաակաշվիլու իշխանության հետ»,- ասաց նա:
Ս. Սաֆարյանի գնահատմամբ՝ պատահական չէ, որ Ասոցացման համաձայնագրի ստորագրումից առաջ տեղի են ունենում բավականին լուրջ տեղաշարժեր, Ռուսաստանն էլ, նրա խոսքերով, ձեռքերը ծալած չի նստել։ «Ակնհայտ է, որ Հայաստանում էլ վերջին մեկ տարվա ընթացքում գերակայում է դիսկուրսը։ Ռուսաստանը փորձեց պատճենել եվրոպական շաբլոնները։ Եթե Եվրոպան փորձում է Ասոցացման համաձայնագիր ստորագրել այդ երկրների հետ, ապա Ռուսաստանը փորձում է այս երկրներին մտցնել Եվրասիական միություն: Վերջին շրջանում Ուկրաինան առևտրական պատերազմի մեջ է, Ռուսաստանը նաև կոշտ քայլերի գնաց վրացական արտադրատեսակների հետ, նկատելի է, որոշակի լարվածություն հայ-ռուսական հարաբերություննեում: Մեկ տարի առաջվա հայտարարած Պուտինի այցն այդպես էլ չի կայացել, զենքի վաճառքը Ադրբեջանին և այլն:
Ակնհայտ է, որ լարվածությունն աճում է տարածաշրջանում և Հայաստանի ու Ուկրաինայի հանդեպ ռուսական քայլերն արտասավոր դասավորումներ են ստանում: Հայաստանը մեծ դիմադրողական ռեսուրներ չունի, պարզապես իշխանություններն այնքան են թուլացրել երկիրը, որ չունեն դիմադրողական ռեսուրսներ»,- մեկնաբանեց Ստյոպա Սաֆարյանը:
Նրա դիտարկմամբ՝ շատ բաներ կախված է լինելու Ուկրաինայից. «Եթե նա կարողանա խուսանավել այս ճնշումներից և ստորագրի համաձայնագիրը, ապա Հայաստանը նույնպես կնախաստորագրի։ Եթե չկարողացավ դա անել, ես մեծ կասկածներ ունեմ, որ Հայաստանն էլ կարող է դուրս գալ նման իրավիճակից»:
Լուսանկարը՝ PanARMENIAN Photo-ի
