ՌԴ նախագահ Պուտինը Բաքու մեկնելուց առաջ ադրբեջանական մամուլին տված հարցազրույցում հայտարարել է, որ Ռուսաստանը Ղարաբաղյան հակամարտության կողմերից որևէ մեկին պատրաստի լուծումներ չի պարտադրում, և կողմերն իրենք պետք է գտնեն հավասարակշռված փոխզիջումը տարածքային ամբողջականության և ինքնորոշման իրավունքի միջև, որ հասարակական կարծիքին և՛ Հայաստանում, և՛ Ադրբեջանում տեսանելի լինեն կողմերի օգուտները այդ հավասարակշռված փոխզիջումից:
Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի այս «հավասարակշռված» մոտեցումը կարող է համարվել չարյաց փոքրագույնը կազանյան կամ լավրովյան կոչված պլանների համեմատ, որոնք թե անցնող տարիներին և թե անգամ ապրիլյան պատերազմից հետո անցնող ամիսներին փորձել է առաջ մղել Ռուսաստանը՝ ակնհայտորեն փորձել է: Եվ եթե այսօր Մոսկվան եկել է այն մտքին, որ ոչ մի լուծում պարտադրել հնարավոր չէ, ապա սա, ինչ խոսք, կարող է փոքր-ինչ նվազեցնել Հայաստանի համար ռիսկերը Ղարաբաղյան ուղղությամբ:
Ռուսաստանը հասկացե՞լ է, որ չի ստացվում Հայաստանին պարտադրել կազանյան կամ լավրովյան պլանը, թե՞ Արևմուտքը Ռուսաստանին ստիպել է հրաժարվել կարգավորում պարտադրելու, այսպես ասած, սեպարատ ջանքերից: Իսկ արդյո՞ք Պուտինի դիրքորոշման համար դեր է խաղացել նաև հուլիսի 17-ից հետո հայաստանյան իրավիճակը, երբ Հայաստանում հայտարարվել է Ռուսաստանի դեմ ապագաղութացման շարժում, միաժամանակ ցույց տրվել, թե ինչով կարող է հղի լինել Հայաստանի իշխանության համաձայնությունը այդ կազանյան կամ լավրովյան պլաններին:
Ռուսաստանը հուլիսի 17-ից հետո ակնհայտ անհանգստություններ էր ցուցաբերում, որ Սերժ Սարգսյանն ուժով չի ճնշում զինված գրոհը ՊՊԾ գնդի դեմ: Ռուսաստանին ակնհայտորեն դուր չէր գալիս այն «լարված հավասարակշռությունը», որ հուլիսի 17-ից հետո հաստատվել էր Հայաստանում, և ի վերջո՝ անարյուն հանգուցալուծումը, որը թույլ չտվեց Հայաստանը վերածել իսկապես արյունոտ էպիկենտրոնի: Չի բացառվում, որ դրանից հետո Ռուսաստանը ստիպված է առժամանակ հրաժարվել որևէ մտադրությունից:
Մյուս կողմից, իհարկե, պակաս հավանական չէ և այն, որ Բաքու մեկնելուց և կարևոր բանակցություններից առաջ Պուտինը փորձում է մանևրել՝ թե՛Բաքվի, թե՛ նաև Թեհրանի հետ հարաբերություններում: Բաքվում տեղի է ունենալու եռակողմ հանդիպում՝ Ռուսաստան-Ադրբեջան-Իրան նախագահական մակարդակով:
Ինչպես հայտնի է, Իրանի համար անցանկալի է Ղարաբաղյան հակամարտության գոտում երրորդ երկրի զինուժի ներկայությունը: Թեհրանը բազմաթիվ անգամներ է արտահայտվել դրա դեմ: Չի բացառվում, որ Պուտինը Բաքու մեկնելուց առաջ՝ հայտարարելով, որ Ղարաբաղյան հարցում չկա որևէ պարտադրանք Ռուսաստանից, փորձում է Իրանին հանգստացնել, որ ամենևին չի փորձում Ղարաբաղյան տարածաշրջանում ռուսական զորքի տեղակայման հասնել՝ խաղաղապահների անվան տակ:
Չի բացառվում և այն, որ մյուս կողմից էլ՝ ՌԴ նախագահը փորձում է բարձրացնել գինն Ադրբեջանի համար՝ հայտարարելով, ըստ էության, որ չի պատրաստվում Հայաստանի վրա ճնշում գործադրել միակողմանի զիջումների համար: Հնարավոր է, որ Պուտինն Ալիևի հետ բանակցությունից առաջ այդպիսով՝ «հավասարակշռված» մոտեցումով, փորձում է բարձրացնել Ղարաբաղյան հարցում Ռուսաստանի «ծառայության» գինը:
