«Իշխանությունը ժողովրդին բաժանել է երկու մասի։ Մի մասին համազգեստ է հագցրել, մի մասին ոչ, գլադիատորական կռիվ է սարքել և կողքից հիանում է»,-«Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում ասաց քաղաքագետ Արա Պապյանը։ Նրա խոսքով՝ իշխանությանը հաջողվեց ժողովրդի մեջ իրենց հանդեպ առկա ամբողջ ատելութունը ուղղորդել ոստիկանության դեմ։ Արդյունքում ստեղծվել է մի վիճակ, երբ այլևս խաղաղ ճանապարհով բանակցելու ելք չկա։ «Գիտեք, հիմա խնդիրը բնավ էլ այն չէ, թե ինչքան ժողովուրդ կհավաքվի այստեղ, կամ գնդի տարածքում գտնվող տղաների հետ ինչ կլինի։ Կարելի է հարձակվել և ոչնչացնել նրանց։ Խնդիրն այն է, թե ինչ է լինելու դրանից հետո։ Եթե իշխանությունը չի ուզում ինչ որ բան շտկել և անում է այն, ինչ ուզում է, բնականաբար հասարակության մի մասը կվախենա, կարտագաղթի, մի մասն էլ գլուխը կկախի, կապրի, բայց կրկին կգտնվեն մարդիկ, ովքեր նորից նման քայլերի կդիմեն»,-հավելեց Պապյանը։
Քաղաքագետի խոսքով՝ շարժումը, հարթակը պետք է կուսակցականացվի և ապակենտրոնացվի։ «Ակնհայտ է, որ գնդակը գտնվում է իշխանության դաշտում, բայց ուժի դիմելու ճանապարհով չի կարելի գնալ, դա հակազդեցություն է առաջացնելու։ Գնդի տարածքի դեպքերը իշխանության ապաշնորհ կառավարման արդյունքն է։ Բայց վիճակին պետք է քաղաքական լուծում տրվի։ Այս իրավիճակը ռազմական լուծում չունի»,-ասաց Պապյանը՝ հավելելով, որ իրավիճակը խաղաղ լուծում կարող էր ունենալ այն ժամանակ, օրինակ, երբ տղաները պատանդությունից ազատեցին ոստիկաններին։
«Դրանից հետո կարելի էր գոնե մի քանի քաղբանտարկյալների ազատել։ Փոխադարձ վստահությունը պետք է մեծանար։ Բայց իշխանությունը, առաջնորդվելով այն գաղափարով, որ ցանկացած զիջում կարող է դիտվել թուլության նշան, գնաց բռնությունների ճանապարհով։ Իշխանությունը գնաց կոշտ քաղաքականության՝ չգիտակցելով, որ այն, ինչ կոշտ է, կոտրվում է, իսկ այն, ինչ ճկվում է, կայուն է։ Իշխանությունը մի օր կոտրվելու է և դա շատ դաժան է լինելու»,- նկատեց քաղաքագետը՝ ավելացնելով, որ ճկունություն է պետք, ընդառաջ քայլեր պետք է անի, որ կանխի այդ դաժան հետևանքները։
Առավել մանրամասն՝ տեսանյութում:
