Փիթսբուրգի (ԱՄՆ) Քարնեգի Մելոնի համալսարանի հետազոտողները վերլուծել են արևի և քամու էլեկտրակայանների էկոլոգիական արդյունավետությունը: Պարզվել է՝ նման էլեկտրակայանները ավելի հարմար է տեղակայել նման տեսակի այլընտրանքային էներգիայի համար առաջին հայացքից ոչ համապատասխան վայրերում: Այս մասին ասվում է Proceedings of the National Academy of Sciences ամսագրում հրապարակված հոդվածում:
Հեղինակներն ուշադրություն են դարձրել էլեկտրաէներգետիկայի կառուցվածքին այն շրջաններում, որտեղ ակտիվորեն յուրացվում են էներգիայի վերականգնվող աղբյուրները: Կալիֆոռնիայում, որտեղ ներկայում տեղակայված են ամերիկյան արևային էլեկտրակայանների մեծ մասը, ավանդական ՋԷԿ-երն աշխատում են բնական գազով: Այդ իսկ պատճառով այդ տարածաշրջանն առանց վերականգնվող էներգետիկայի չի տառապում մթնոլորտում աղտոտվածությունից, ինչպես կենտրոնական նահանգները: Ինդիանայում և Փենսիլվանիայում, որոնք ավանդաբար համարվում են այլընտրանքային էլեկտրաէներգետիկայի ոլորտում նախագծերի համար քիչ գրավիչ, էլեկտրականության մեծ մասն արտադրվում է ածխի այրման հաշվին:
Հետազոտողների կարծիքով՝ մթնոլորտի առողջացման և ածխաթթու գազի արտանետումների նվազեցման առումով այլընտրանքային էներգետիկայի տնտեսական էֆեկտը կարող է լինել ոչ թե գիգավատտերի հզորության աճի, այլ էկոլոգիապես վտանգավոր ածխի էլեկտրակայանների դուրսմղման մեջ:
