ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեան 8-րդ անգամ անընդմեջ Աբխազիայից և Հարավային Օսիայից փախստականների հարցով բանաձև է ընդունել:
Վրաստանի առաջարկած բանաձևի նախագծին կողմ է քվեարկել 76 պետություն, դեմ՝ 15-ը, ձեռնպահ՝ 64-ը: Փաստաթղթի ընդունմանը դեմ են հանդես եկել Ռուսաստանը, Հայաստանը, Վիետնամը, Վենեսուելան, Կուբան, Բելառուսը, Զիմբաբվեն, Սիրիան, Նիկարագուան, Սուդանը, Հարավային Սուդանը, Լաոսը, Նաուրուն, Կոնգոն, Բուրունդին։
Բանաձևը «ճանաչում է բոլոր ներքին տեղահանված անձանց և փախստականների ու նրանց ժառանգների վերադարձի իրավունքը՝ անկախ նրանց էթնիկ պատկանելությունից, Վրաստանի ամբողջ տարածք, այդ թվում՝ Աբխազիա և Ցխինվալի շրջան (Հարավային Օսիա)», ինչպես նաև ընդգծում, որ անհրաժեշտ է «պահպանել Վրաստանում հակամարտություններից տուժած ներքին տեղահանված անձանց և փախստականների գույքային իրավունքը»:
Կովկասի ինստիտուտի փոխտնօրեն, քաղաքագետ Սերգեյ Մինասյանի դիտարկմամբ՝ այս բանաձևի բովանդակությունն արդեն իսկ բացատրում է Հայաստանի քվեարկությունը, և բոլորին է հասկանալի, թե այն ինչքանով է նույնականացվում Լեռնային Ղարաբաղին:
Հայաստանի և Վրաստանի դիվանագետների, պետական պաշտոնյաների միջև համաձայնության գալու բազմաթիվ փորձեր են եղել, որպեսզի երկու երկրներն էլ չեզոք քվեարկություններ անեն, բայց ելնելով տարբեր մոտեցումներից՝ համաձայնության հասնել չի հաջողվել՝ ասում է մեր զրուցակիցը։
Միջազգային և անվտանգության հարցերով հայկական ինստիտուտի փորձագետ Գևորգ Մելիքյանը, սակայն, նշում է. «Մենք տեսնում ենք, որ նմանատիպ քվեարկությունները հատկապես միջազգային հանրության մոտ կասկածի տակ են դնում Հայաստանի՝ ինքնիշխան որոշումներ կայացնելու հնարավորությունը»։
Հայաստանը հայտնվելով հեղինակազրկված պետությունների կողքին՝ մեզ որևէ օգուտ բերել չի կարող՝ ասում է Մելիքյանը։
