Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանում Մեսրոպ Մակյանի նախագահությամբ ավարտվել է Արման Առաքելյանի գործի դատավարությունը:
31-ամյա Արման Առաքելյանը մեղավոր է ճանաչվել մանկահասակ երեխայի՝ 7 տարեկան աղջնակի նկատմամբ սեքսուալ գործողություն կատարելու համար՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 139 հոդվածի 3-րդ մասով:
Տուժող երեխան հանցավորի հարևանի երեխան է, հանցավորի երեխայի տարեկիցը համարյա, նրա խաղընկերուհին: Այդ երեխայի նկատմամբ պիղծ արարք կատարելը նույնն էր, կարելի է ասել, ինչ՝ եթե Արմանը նման բան աներ իր երեխայի հանդեպ…
Ըստ դատական ակտի՝ 2012 թվականի օգոստոսի 12-ին, ժամը 20-ի սահմաններում ալկոհոլային թեթև խմածության վիճակում ծառայությունից տուն վերադառնալով՝ Արման Առաքելյանը տեսել է, որ իր վեցամյա աղջիկը խաղում է հարևանի յոթամյա աղջկա հետ:
Արմանն իր դստերն ուղարկել է քեռու տուն՝ հեռախոսի լիցքավորման սարքը բերելու, իսկ հարևանի երեխային, ով մի պահ տարված է մնացել խաղով, թույլ չի տվել տնից դուրս գալ: Դուռը փակել է, երեխային նստեցրել մահճակալին ու սկսել է սեքսուալ գործողություն կատարել: Այդ պահին, բարեբախտաբար, երեխայի մայրը ձայն է տվել: Արմանը վախեցել է, դադարեցրել գործողությունը, երեխային թույլատրել է գնալ, բայց զգուշացրել է, որ տեղի ունեցածի մասին ոչ ոքի չասի:
Երեխան սաստիկ վախեցած է եղել: Բայց նաև բավական քաջ է եղել ու մոր հետ էլ ճիշտ հարաբերությունների մեջ է գտնվել. նա լացելով գնացել է մոր մոտ ու անմիջապես պատմել է կատարվածը: Մայրը, երեխայի վիճակը տեսնելով ու համոզվելով, որ նրա պատմածը հորինվածք լինել չէր կարող, առանց հապաղելու կատարվածի մասին հաղորդում է տվել ոստիկանությունում:
Ոստիկանները անմիջապես գնացել են Արման Առաքելյանի տուն, ապա նրան բերման են ենթարկել: Հաջորդ օրը Առաքելյանը կալանքի տակ է առնվել:
Արման Առաքելյանի գործը քննվել է դռնփակ կարգով:
Տուժող երեխայի մոր ցուցմունքով՝ իրենց ու Արման Առաքելյանի ընտանիքները եղել են նորմալ հարևանական հարաբերությունների մեջ:
Դեպքի օրը Արմանի կինը այցելել է իրեն, սուրճ են խմել, այնուհետև հարևանուհուն շտապ կանչել են բարեկամներից մեկի տուն՝ արյան ճնշում չափելու: Հարևանուհին խնդրել է թույլ տալ, որ իր աղջիկը նրանց տանը խաղա նրանց երեխայի հետ, մինչև բարեկամին բուժօգնություն ցույց տա ու վերադառնա: Ինքը թույլ է տվել: Հարևանուհին իր աղջկա հետ գնացել է տուն: Քիչ անց ինքը փողոցում է եղել ու տեսել է Արմանին, ով բարևել ու գնացել է իրենց տան կողմը: Որոշ ժամանակ անց վախեցած, լացակումած ու վազելով տուն է եկել իր դուստրը և պատմել է, թե ինչ է արել Արման «ձյաձյան»:
Երեխայի մայրը հայտնել է, որ դեպքից կես ժամ անց ինքը դիմել է ոստիկանություն: Երեխային հարցաքննել են մանկավարժի ու իր ներկայությամբ: Մայրը պնդել է, որ որևէ մեկը երեխային չի ուղղորդել ցուցմունք տալու ժամանակ, ցուցմունքը գրվել է երեխայի պատմածով:
Դատարանում տուժող երեխան ասել է, թե չի ուզում տեսնել Արման «ձյաձյային»: Երեխային հարցաքննել են ամբաստանյալի բացակայությամբ: Նա հայտնել է, որ այդ «ձյաձյան» «ոչ ձեռքով» դիպել է իր ձեռքին: Իսկ հոգեբանի հետ զրույցում երեխան ասել է, թե Արման «ձյաձյան» «ընդեղով» դիպել է իր ձեռքին ու թուշիկին, ինքը ձեռքերով պինդ փակել է բերանը, այդ ժամանակ ձայն է տվել մայրը…
Դատարանն արձանագրել է, որ տուժող երեխան, չնայած իր տարիքին ու այն հանգամանքին, որ դատարանում իրեն դրսևորել է բավական կաշկանդված ու վախեցած, այնուամենայնիվ, դատարանում տվել է տարիքին ու զարգացմանը համապատասխան ցուցմունք և պնդել է, որ ամբաստանյալը կատարել է մեղսագրված արարքը:
Տուժող երեխան հոգեբանի հսկողության տակ է:
Ամբաստանյալի բարեկամներից մեկը, ում դեպքի օրը կանչել էին նրանց տուն, գնացել ու տեսել է, որ Արմանը պառկած է մահճակալին ու ասում է, թե բերանը չորանում է: Երբ այնտեղ գտնվող ոստիկանության աշխատողներն ասել են, որ Արմանը սեքսուալ բռնի գործողություն է կատարել հարևանի մանկահասակ աղջկա նկատմամբ, վկան հարցրել է Արմանին՝ նման բան արե՞լ է, թե՞ չէ: Արմանը պատասխանել է. «Կարողա, չեմ հիշում, հարբած եմ եղել»: Վկան ամոթանք է տվել ու նրանց տնից դուրս եկել:
Արման Առաքելյանը դատարանում իրեն մեղավոր չի ճանաչել: Հայտնել է, թե բոլորը սուտ են ասում:
Ըստ ամբաստանյալի՝ դեպքի օրը աշխատանքից վերադարձել է, տեսել, որ հարևանի աղջիկն իր աղջկա հետ խաղում է: Երեխաներին ուղարկել է իր բարեկամի տուն՝ հեռախոսի լիցքավորման սարքը բերելու: Իսկ ինքը փոխել է շորերն ու տնից դուրս եկել:
Արման Առաքելյանը հայտնել է, թե քննչական փորձարարության ժամանակ կազմված արձանագրությունը, դրան կից լուսանկարները, որոնց մեջ ինքը, իբր, մատնացույց է անում, թե ինչպես ու որտեղ է կատարվել դեպքը, իրականությանը չեն համապատասխանում: Ինքը ոչ թե դեպքի կատարման տեղն է ցույց տվել, այլ շորերը փոխելու տեղը:
Դատարանը հրապարակել է ամբաստանյալի նախաքննական ցուցմունքները, որտեղ նա խոստովանել է, որ երբ հարևանի երեխան իրենց տանը մենակ է մնացել, ինքն այդ պահին փոխելիս է եղել շորերը: Գտնվելով ալկոհոլի ազդեցության տակ՝ հանկարծ գրգռվել է, մոտեցել երեխային… Հետո երեխայի մայրը ձայն է տվել…
Ինքը թույլ է տվել, որ երեխան գնա, բայց խնդրել է, որ կատարվածի մասին ոչ ոքի չասի:
Նախաքննական ցուցմունքի հրապարակումից հետո ամբաստանյալն ասել է, թե հարևան ընտանիքի հետ ինքը նորմալ հարաբերությունների մեջ է եղել, բայց չի կարող պատասխանել, թե ինչու են իրեն զրպարտում:
Իր վերջին խոսքում Արման Առաքելյանը խնդրել է իրեն… արդարացնել:
Դատարանը, սակայն, գործով ձեռք բերված ապացույցներով լիովին հաստատված է գնահատել Արման Առաքելյանի կատարած ծանր հանցանքը:
Որպես մանկապիղծ արարք կատարողի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք՝ դատարանը հաշվի է առել, որ նրա խնամքին է 2006 թվականին ծնված դուստրը: Որպես ծանրացնող հանգամանք հաշվի է առնվել հանցանքը ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը:
Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանը մեղավոր է ճանաչել Արման Առաքելյանին ու դատապարտել 10 տարի ազատազրկման:
Նմանատիպ դեպքերի ավելացումը պետք է ահազանգ լինի, որ անչափահաս երեխաների ծնողները շատ ուշադիր լինեն, իմանան, թե որտեղ է իրենց երեխան, ում հետ, աշխատեն երեխային մենակ չթողնել ու դաժան սթրեսի ենթարկվելու վտանգներից հնարավորինս զերծ պահեն:
Տուժող երեխայի ու նրա մոր ակտիվ քաղաքացիական դիրքորոշումը, դեպքից անմիջապես հետո իրավապահներին դիմելը ողջունելի է, դա որոշակի քաջություն է պահանջում: Գործի քննության ընթացքում ու առօրյա կյանքում երեխային նոր սթրեսների ենթարկելու անխուսափելիությունը չպետք է կաշկանդի, քանզի մանկապիղծը, մեկ անգամ քստմնելի արարք կատարելով ու անպատիժ մնալով, բացառված չէ, որ նոր ոտնձգություններ ևս կաներ ինչպես այդ, այնպես էլ այլ երեխաների նկատմամբ:
Լուսանկարում պատկերված անձինք նյութի հետ առնչություն չունեն:
