Մի քանի ժամից ՀՀԿ գործկոմի նիստից հետո պարզ կլինի նոր կառավարության կազմը, սակայն արդեն իսկ հավաստի տեղեկություններ կան այն մասին, որ դրանում առնվազն մեկ փոփոխություն լինելու է, և սպորտի և երիտասարդության նախարարի պաշտոնում կիսաբհկ-ական կամ սառեցված ԲՀԿ-ական Հրաչյա Ռոստոմյանին փոխարինելու է Սերժ Սարգսյանի խորհրդական, նախկինում աշխարհահռչակ ծանրամարտիկ Յուրի Վարդանյանը: Սպորտի և երիտասարդության նախարարությունն, ըստ էության, ԲՀԿ-ինն էր, չնայած այս կուսակցությունը կոալիցիա չէր մտել, իսկ Ռոստոմյանն էլ կուսակցության անդամությունը կասեցրել կամ դադարեցրել էր նախարար լինելու համար: Այնուամենայնիվ, այս նախարարությունը դե ֆակտո ԲՀԿ-ինն էր: Եվ հիմա այնտեղ նշանակվում է Յուրի Վարդանյանը: Այսինքն ոչ այլ ոք, քան Գագիկ Ծառուկյանի վերջին ամիսների անհաշտ մրցակիցը, քննադատը: Հիշարժան է Լոնդոնի օլիմպիական խաղերում Յուրի Վարդանյանի հայտնի գնահատականները, որից հետո Ծառուկյանը նրա վրա ուղղորդեց մարզաշխարհի ներկայացուցիչներին: Այսպիսով, սա պարզապես նշանակում է «ոտնձգություն» Գագիկ Ծառուկյանի սպորտային տարածքների դեմ, ինչն էլ իր հերթին կնշանակի, որ առաջիկայում շատ հավանական է դառնում սպորտը Գագիկ Ծառուկյանի ենթակայությունից դուրս բերելու գործընթացը կամ, այլ կերպ ասած, Ծառուկյանի հրաժարականը ՀԱՕԿ-ի նախագահի պաշտոնից:
Սակայն, բացառել պետք չէ նաև այն տարբերակը, երբ պարզապես տեղի կունենա վերադասավորում ներքին հարաբերակցության մասով: Այսինքն, եթե նախկինում նախարարությունն էր ՀԱՕԿ-ի դե ֆակտո վերադասությամբ գործում, այսօր արդեն Յուրի Վարդանյանը կլինի Գագիկ Ծառուկյանի դե ֆակտո և դե յուրե վերադասը: Ծառուկյանին կմնա կամ հրաժարական տալ, կամ աշխատել այս հարաբերակցությամբ: Որը կընտրի ԲՀԿ առաջնորդը, ժամանակը ցույց կտա: Սակայն արդեն իսկ ակնհայտ է, որ նրա ընտրության հնարավորությունները խիստ սահմանափակվել են, հատկապես Երևանի ավագանու ընտրություններից հետո: Խնդիրն այն է, որ այստեղ միայն սպորտի հարց չէ և սա, ըստ էության, ԲՀԿ-ի դեմ Սերժ Սարգսյանի առավել լայն, ներիշխանական ողջ ճակատով արշավի մի մասն է:
«Բարգավաճ Հայաստանը» երևանյան վերջին ընտրություններից հետո հայտնվել է ամենածանր վիճակում: Կուսակցությունը ներկայացնում էր ահռելի հավակնություններ, սակայն այսօր ցուցաբերում է նույնքան ահռելի անզորություն: ԲՀԿ-ն այլևս ներիշխանական երկրորդ բևեռը չէ, այլ առավելագույնը՝ նմանօրինակ բևեռի մի դեկորացիա, իսկ Սերժ Սարգսյանն էլ վերցրել է այն տնօրինելու գրեթե բացառիկ իրավունքը: Եթե նույնիսկ Ռոբերտ Քոչարյանը Վարդան Օսկանյանի միջոցով վերջնականապես փորձի ԲՀԿ-ն տանել ընդդիմադիր դաշտ և կոտրել Ծառուկյանի բիզնես-դիմադրությունը, ապա անգամ այս դեպքում Քոչարյանին հարկ կլինի լուրջ զիջումներ անել Սերժ Սարգսյանին:
Խնդիրն այն է, որ Սարգսյանը ԲՀԿ-ն կարող է որպես քաղաքական ուժ ոչնչացնել դե ֆակտո, բայց դե յուրե դեռևս պահել որպես ներիշխանական շարժական արգելափակոց: Գագիկ Ծառուկյանը միայն սպորտում ուժերի և իրերի նոր դասավորության հանգամանքներում չէ, որ պետք է կողմնորոշվի և ընտրություն կատարի, այլ քաղաքական դաշտում ընդհանրապես: Ծառուկյանը լիուլի ցույց տվեց, որ քաղաքականության մարդ չէ: Լավ է դա, թե վատ, բոլորովին այլ խոսակցության թեմա է, սակայն նա քաղաքականության մարդ չէ և միշտ դառնալու է Հայաստանում քաղաքականության մարդկանց մանիպուլյացիաների առարկա: Եվ եթե մինչև այսօր նա կարողանում էր երեք նախագահների միջև թվացյալ կարևորություն ցուցադրել, այսօր արդեն նրանցից մեկի ճնշող առավելության պայմաններում Ծառուկյանը հայտնվել է անելանելի վիճակում: Նա չի կարող միանալ կամ ընդդիմանալ Սերժ Սարգսյանին, բայց չի կարող այլևս նաև մնալ մեջտեղում ինչ-որ տեղ, որովհետև մեջտեղն արդեն չկա: Այս իրավիճակում ԲՀԿ-ի առաջնորդի համար գերխնդիրը մնում է քաղաքականությունից պատվով հեռանալու օպտիմալ տարբերակի ընտրությունը, և նրա իրական դաշնակիցը կլինի նա, ով Ծառուկյանին կօգնի լուծել հենց այդ խնդիրը, թեև լուծել կարող է արդեն միայն Սերժ Սարգսյանը, որը, սակայն, ամենայն հավանականությամբ կփորձի Ծառուկյանին հեռացնել միայն այն բանից հետո, երբ նրան կզրկի որևէ ձևաչափով կամ որևէ ճամբարից վերադարձի բարոյական հնարավորությունից: Որովհետև Ծառուկյանը կորցրել է հեռանալու պահը: Նա պետք է հեռանար, երբ դեռ երեք նախագահների միջև խաղալու հնարավորություն կար:
Լուսանկարը` PanARMENIAN Photo-ի
