Ճապոնիայում հին ժամանակներից ի վեր գոյություն են ունեցել պրոֆեսիոնալ կուրտիզանուհ-գեյշաներ ու մարմնավաճառ օյրաներ, որոնց հետ հարաբերությունները կառուցվել են զուտ կոմերցիոն հիմքի վրա՝ «վճարում ես գումարը, ստանում ես սեքս»:
Ճապոնիան բացեց իր դռներն աշխարհի առաջ1850-ականներին, սակայն երկրի տնտեսությունը մնում էր ամենաթույլերից մեկը:
Շատ քչերը կհիշեն, որ այն ժամանակ ճապոնական բյուջեի գլխավոր աղբյուրը մարմնավաճառությունն էր: Արտասահմանում աշխատող մարմնավաճառների աշխատավարձը երկրի համար մեծությամբ երրորդ աղբյուրն էր դրամական ներհոսքերում:
Թեթև վարքի ճապոնուհիները հայտնի էին «կարայուկի-սան» անունով («արտասահման մեկնածներ»), աշխատում էին Ասիայում, Սիդնեյից մինչև Վլադիվոստոկ, Շանհայից մինչև Սինգապուր:
Նրանք աշխատում էին ճապոնացիներին պատկանող հասարակաց տներում ու հաճախ չէին խոսում տեղի լեզուներով:
