«Այդ մեծ գումարների պահանջը կարող է հանգեցնել լրատվամիջոցների գործունեությանը խոչընդոտելուն և կասեցնելուն: Այդ առումով Փաստաբանների պալատի որոշումը դրական առաջարկ է և հօգուտ լրատվամիջոցների է, և եթե դատարանների նախագահների խորհուրդը իսկապես ուզենա դա կիրառել, և այդ առաջարկը դնի շրջանառության մեջ, ապա մենք ինչ-որ տեղ ավելի պաշտպանված կլինենք»,- Փաստաբանների պալատի խորհրդի որոշմանն անդրադառնալով՝ «Առաջին լրատվականի» հետ զրույցում կարծիք հայտնեց «Հրապարակ» օրաթերթի գլխավոր խմբագիր Արմինե Օհանյանը:
Հիշեցնենք, որ ուրբաթ օրը Փաստաբանների պալատի խորհուրդը որոշել է վիրավորանքի և զրպարտության միջոցով արատավորված գործարար համբավի պաշտպանության պահանջի վերաբերյալ գործերով փաստաբանի վարձատրության ողջամիտ չափ նախատեսել 300 հազար, արատավորված պատվի և արժանապատվության պաշտպանության պահանջի վերաբերյալ գործերով` 200 հազար դրամից ոչ ավելի: Եթե առկա է երկու դեպքն էլ` կրկին 300 հազար դրամ է սահմանվել շեմը: Այս առաջարկը խորհրդատվական բնույթ ունի, սակայն ներկայացվելու է նաև դատավորներին:
Օհանյանը նկատեց, որ փաստաբանների պալատի առաջարկած գումարը փաստաբանական ծախսերի առավելագույն չափն է, և պարտադիր չէ, որ դատարանն անպայման բավարարի 300 հազար դրամի վարձատրությունը, քանզի Հայաստանում կան փաստաբաններ, որոնք մի ամբողջ դատական գործընթացի մասնակցում են ու ստանում է 20-50 հազար դրամ վարձատրություն. «Պետք է արձանագրել, որ դա առավելագույն չափն է: Պետք է նաև հասկանալ, որ դա խորհրդատվական բնույթի առաջարկ է, և հնարավոր է, որ ոչ ոք դրան ուշադրություն չդարձնի, և շարունակեն բավարարել 3 միլիոնի վարձատրության պահանջները»:
Ա. Օհանյանի խոսքերով, այս առումով լրագրողական հանրությունն անելիք ունի. «Մենք պիտի ավելի հետևողական լինենք, ավելի հստակ դնենք մեր պահանջները և պիտի հայտարարենք, որ եթե մեծ ֆինանսական տույժեր են դրվում թերթերի վրա, ապա դա մամուլի ազատ խոսքը սահմանափակելուն ուղղված քայլեր են»:
«Հրապարակի» խմբագիրը նշեց, որ, տեղյակ լինելով «խոհանոցային» անցուդարձին և այդ առաջարկի հասունացմանը, կարծում է, որ նաև դատավորներին է ձեռնտու այդ առաջարկն ընդունելն ու կիրառելը. «Այդ դեպքում դատավորներն ավելի հստակ ուղեցույց են ունենում, թե ինչպես առաջնորդվել, հակառակ պարագայում, ամեն գործով, որի հետևում կանգնած է Ռոբերտ Քոչարյանի նման հեղինակավոր մեկը, կարող են պահանջել և հասնել նրան, որ ինչ-որ ֆանտաստիկ թվեր բավարարվեն: Իսկ այդ գործերը, հասնելով Եվրադատարան, այդ նույն դատավորների գործունեության հետ կապված լուրջ խնդիրներ են առաջացնում: Դատավորները պետք է շահագրգիռ լինեն, որ այդ հարցում շրջաբերականի կամ նորմատիվ ակտի շրջանակներում գործեն»:
