Ռուսաստանի Տնտեսության զարգացման նախարարությունը խոստովանել է երկրի տնտեսության անկման մասին և այդ խոստովանությունը կայացել է նախարարության հրապարակած տնտեսական ցուցանիշներով:
Ըստ նախարարության՝ 2015թ. ապրիլին տնտեսության անկումը նախորդ տարվա ապրիլի համեմատ կազմել է 4,2 տոկոս, իսկ հունվար-ապրիլին՝ 2,4 տոկոս նախորդ տարվա նույն ժամանակաշրջանի համեմատությամբ: Վիճակն ավելի վատ է արտաքին ապրանքաշրջանառության ոլորտում, որը մեկ երրորդով կրճատվել է նախորդ տարվա նույն ժամանակաշրջանի հետ համեմատած: Այդ թվում՝ արտահանումը կրճատվել է 31,3 տոկոսով՝ կազմելով 32,7 մլրդ դոլար 2014թ. ապրիլի հետ համեմատած, իսկ ներմուծումը՝ 41,8 տոկոսով՝ կազմելով 16,2 մլրդ դոլար:
Համաձայն Տնտեսական զարգացման նախարարության կանխատեսումների՝ ՀՆԱ-ն 2015թ. կնվազի 2,8 տոկոսով: Նման վատատեսական սցենար ներկայացնելով 2015-ի համար՝ նախարարությունը ավելի լավատես է հաջորդ տարիների համար՝ կանխատեսելով, որ 2016-2017թթ. Ռուսաստանի տնտեսությունը կունենա տարեկան 2,3-տոկոսանոց աճ: Սակայն այլ փորձագետներ, ինչպես, օրինակ, Ռուսաստանի ֆինանսների նախկին նախարար Ալեքսեյ Կուդրինը, կանխատեսում են, որ տնտեսական անկումը կարող է նոր թափ ստանալ և անկման ավելի մեծ ցուցանիշներ արձանագրել:
Զգալի նվազում են արձանագրել նաև բնակչության եկամուտները: Մասնավորապես՝ իրական աշխատավարձի նվազումը 2015թ. կազմել է 13,2 տոկոս նախորդ տարվա ապրիլի հետ համեմատած, իսկ բնակչության իրական եկամուտները նվազել են 2,2 տոկոսով:
Իրավիճակը հուսադրող չէ տնտեսության այլ բնագավառներում ևս: Մասնավորապես՝ լուրջ դժվարությունների առջև է կանգնած բանկային ոլորտը, որտեղ վերաֆինանսավորման բարձր տոկոսադրույքը և արտաքին ֆինանսական աղբյուրների անհասանելիությունը խանգարում են բանկերին վարկավորել տնտեսությունը: Զգալի է անկումը վերամշակող և հանքահումքային արդյունաբերությունում, որը համարվել է Ռուսաստանի տնտեսության հենքը: Եվ սա այն դեպքում, երբ նավթի գները վերջին երկու ամիսներին բարձրացել և ինչ-որ առումով կայունացել են, իսկ Արևմուտքն այս ընթացքում պատժամիջոցների նոր խստացման չի գնացել: Սա նշանակում է, որ եթե հանկարծ նավթի գների նոր անկում լինի կամ պատժամիջոցների նոր ալիք, ապա Ռուսաստանի տնտեսության ցուցանիշները կարող են ավելի վատանալ:
Իսկ Հայաստանի տնտեսությունը անմիջականորեն կապված է Ռուսաստանի տնտեսության հետ, կապված է այն աստիճան, որ Ռուսաստանի տնտեսությունում արձանագրված ցուցանիշները գրեթե սիմետրիկ արտացոլվում են Հայաստանում: Մասնավորապես Հայաստանում ևս առկա է արտաքին ապրանքաշրջանառության 36 տոկոսանոց անկում, և դա վերաբերում է նաև ապրանքաշրջանառությանը Ռուսաստանի հետ:
2014թ. վերջին, երբ Հայաստանի խորհրդարանում քննարկվում էր Հայաստանի ԵՏՄ-ին միանալու համաձայնագիրը բոլոր պետական պաշտոնյաները միաբերան պնդում էին, որ Հայաստանի արտադրողների առջև բացվում է 170-միլիոնանոց շուկա, որ դա անսպառ հնարավորություն է ապրանքաշրջանառությունը ավելացնելու և Հայաստանի տնտեսության մեջ ներդրումներ ներգրավելու համար, որ օտարերկրյա ներդրողները պետք է երջանիկ լինեն Հայաստանում արտադրություն հիմնելու և այստեղ արտադրվածը Ռուսաստան և ԵՏՄ անդամ այլ երկրներ արտահանելու համար: Հիմա պարզվում է, որ Ռուսաստանը ոչ միայն նոր ապրանքների ու ծառայությունների կարիք չունի, այլ նրա ներքին շուկան անընդհատ փոքրանում է, փոքրանում է այդ շուկայի ծավալը և գնողունակությունը:
Արդյոք այս ամենը այդքան դժվա՞ր էր կանխատեսել 2014թ. վերջին: Ամենևին՝ ո՛չ, ինչպես այսօր դժվար չէ կանխատեսել, որ ավելի լավ չի լինելու նաև հաջորդ տարիներին, լավ չի լինելու այնքան ժամանակ, քանի դեռ Ռուսաստանը գնում է Արևմուտքի հետ հակադրության ճանապարհով, իսկ Ուկրաինայում ցանկացած փոքր ցնցում բացասաբար է անդրադառնում Ռուսաստանի տնտեսական ցուցանիշների վրա, և այդ ցնցումները հաճախակի են լինելու: Չնայած Հայաստանի կառավարությունը խոստանում է 2015թ. համար տնտեսական աճ, իսկ ԱՄՀ-ն կանխատեսում է ՀՆԱ-ի փոփոխության 0-ական ցուցանիշ, սակայն պարզ է, որ այս կանխատեսումներն ու խոստումները այնքան էլ հավատ ներշնչող չեն:
Ի դեպ, այն ընթացքում, երբ Ռուսաստանի տնտեսությունը գտնվում է անկման և անորոշության վիճակում, նրա շուրջ գտնվող երկրների տնտեսությունները շարունակում են աճել: Աճում է ինչպես ԵՄ-ի, Ճապոնիայի, այնպես էլ ԱՄՆ-ի տնտեսությունը, էլ չասած Չինաստանի մասին:
Ինչպես միշտ, մենք հետընթաց արձանագրողների հետ ենք, հետընթաց արձանագրողների թվում, թեև կարող էինք բոլորովին այլ տեղ լինել, բոլորովին այլ ցուցանիշներով:
