Վահան Տերյանի անձնական արխիվը տարիներ շարունակ նրա հարազատները Մոսկվայից չէին կարողանում բերել Հայաստան, իսկ հիմա պարզվում է, որ արխիվն արդեն Երևանում է՝ «Տերյան» մշակութային կենտրոնում:
Արխիվի՝ Երևանում գտնվելու և դրա հետագա ճակատագրին առնչվող հարցերի շուրջ զրուցեցինք կենտրոնի տնօրեն Լիլիթ Մելիքյանի հետ: «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում նա ասաց, որ այս տարեվերջին արդեն Տերյանի նամակներից պատառիկներ կհրատարակվեն բրոշյուրի տեսքով:
Հարցին՝ արխիվը Հայաստան բերելիս պետական որևէ աջակցություն ցուցաբերվե՞լ է, նա պատասխանեց. «Պետական որևէ աջակցություն՝ ոչ, մենք ՀԿ ենք, և այն նյութերը, ինչ որ մենք ունենք, մեր սեփական աշխատանքի արդյունքում են ձեռք բերվել, մենք ոչ մի պետական ատյանի հետ կապ չունենք»:
Ինչ վերաբերում է նամակների բովանդակությանը, Լիլիթ Մելիքյանն ասաց, որ որևէ սիրային նամակ չի հրապարակվի, որովհետև իրենք չունեն դրա բարոյական իրավունքը:
Տերյանի արխիվի մասին փորձեցինք մանրամասներ ճշտել նաև Տերյանի հարազատներից: Նրանք տեղեկացրին, որ արխիվի՝ Հայաստան տեղափոխվելու մասին որևէ ինֆորմացիա չունեն, չեն էլ հավատում՝ մինչև սեփական աչքերով չտեսնեն. «Տարիներ շարունակ արխիվը Մոսկվայից չէինք կարողանում բերել, ինչպե՞ս եղավ, որ հիմա բերեցին»:
Նշենք նաև, որ բանաստեղծի անձնական արխիվը նրա մահվանից հետո հայտնվել էր բանաստեղծի ընկերոջ՝ Պողոս Մակինցյանի մոտ: 1938-ին նրան գնդակահարեցին, իսկ արխիվն անցավ նախ՝ կնոջ, ապա դստեր` Անահիտ Մակինցյանի ձեռքը և պահպանվեց Մոսկվայում:
