Վերջին ժամանակաշրջանում քաղաքական դաշտում, հատկապես` իշխանության ճամբարում, փոխվել է այն, որ նրանք ընդունում են, որ երկրում վիճակը լավ չէ, և բոլորը դարձել են նարոդնիկներ` «բոլորս դեպի գյուղ» սկզբունքով։
Այս մասին ԱԺ ՀՀԿ-ական պատգամավոր Հովհաննես Սահակյանի հետ բանավեճի ընթացքում ասաց «Նոր ժամանակներ» կուսակցության նախագահ Արամ Կարապետյանը։ Նա հիշեցրեց, որ ժամանակին այդ կերպ էր վարվում նաև Պլեխանովը, որին դեմ էր Լենինը, ինչի արդյունքում ժողովուրդը հեղափոխության ականատես եղավ։ Արամ Կարապետյանի խոսքերով, դեպի գյուղ գործողումները ավելի շուտ ոչ թե նախընտրական քայլ են, այլ իրավիճակը փրկելու խնդիր, որը սակայն, թե՛ 2012 թ., թե՛ 2013 թ. ընտրություններին իշխանությունները ի զօրու չեն լուծել։
Հովհաննես Սահակյանն էլ ասաց, թե բանախոսը ճիշտ նկատեց, որ իշխանությունները տեսնում են խնդիրները, հետևաբար իրենց քաղաքականությունը միտված է դրանց լուծմանը։ «Եթե ժամանակից մարդիկ գյուղից քաղաք էին գալիս, հիմա փորձում ենք հստակեցնել այդ ամենը։ Ինչպես հասկանալ այն հանգամանքը, որ գյուղի բնակիչը կրպակից է ձու կամ կանաչեղենը գնում։ Մենք էլ ենք գյուղի մարդիկ և փորձում ենք հստակեցնել խնդիրները։ Երբ ասվում է, թե 1 կով ունեցող բնակիչը չի կարող նպաստ ստանալ, գյուղացին նախընտրում է կովը մորթել վաճառել, որ նպաստ ստանա։ Հիմա փորձում ենք այնպես անել, որ ոչ թե 1, այլ 3 կով ունեցող բնակիչը նպաստ չստանա։
Որքան էլ բանախոսների վիճաբանությունները թեժ էին, միայն ընտրությունների ավարտը կամ, ավելի ճիշտ, Արամ Կարապետյանի մատնանշած ժամանակը ցույց կտա, թե բանխոսներից ով էր ճիշտ։
Ի դեպ, Հովհաննես Սահակյանը առաջարկեց, որ ընդդիմությունը նախ իր մեջ իր խնդիրները հստակեցնի, նոր անցնի իշխանություններին տեղի-անտեղի քննադատելուն։ Իսկ Արամ Կարապետյանն ասաց, որ թեև ինքը արմատական ընդդիմադիր է, բայց նախազգուշացրեց, որ ընդդիմության հասցեին գնահատականներ չի հնչեցնի՝ մեկնաբանելով, օրինակ, թե ինչու Լևոն Տեր-Պետրոսյանը հացադուլի ընթացքում չմոտեցավ Րաֆֆի Հովհաննիսյանին. դա նույնը կլինի, ինչ մեկնաբանել՝ ինչո՞ւ Սամսոն Խաչատրյանին համար Գագիկ Ծառուկյանի կողմից ուղղված միջնորդությունը Սերժ Սարգսյանը չբավարարեց։
