Նիկոլաե Չաուշեսկուն ծնվել է 1918թ. հունվարի 26-ին Սկորնիչեշտի գյուղական բնակավայրում, հողագործի ընտանիքում:
1936թ. դառնում է կոմունիստական կուսակցության անդամ:
Երկրորդ համաշխարհային պատերազնի –ամանակ ձերբակալվում է, ապա ազատվելուց հետո 1944թ դառնում Երիտասարդական Կոմունիստական միուիթյան կոնտկոմի քարտուղար, ապա արագորփեն առաջ շարժվել կուսակցական սանդուղքով ոի 1955թ. դարձել Քաղբյուրոյի անդամ:
1961թ. Ռումինիան ներկայացրեց կոմունիզմի կառուցման իր տարբերակւը, որը հակասում էր ԽՍՀՄ-ի քաղաքականությանն ու տնտեսական ինտեգրացիայի կուրսին: 1965թ. Չաուշեսկուն զբաղեցրեց պետական բարձրագույն պաշտոնը՝ ընտրվեց Կենտկոմի գլխավոր քարտուղար, իսկ 1974թ. նրա պաշտոնը վերաբնվանվեվ ու դարձավ Ռումինիայհի նախագահ:
Նա իրեն հայտարարեց ցմահ նախագահ ու դարձավ փաստացի Ռումինիայի բռնապետը: Փաստացի, Ռումինիայում գոյություն ուներ նրա անձի պաշտամունք:
Նա լավ հարաբերություններ էր հաստատել ԱՄՆ-ի ու արևմտաեվրոպական մի շարք երկրների հետ, ինչը հակասում էր ԽՍՀմ-ի վարած քաղաքականությանը: Նա առանց զվերահսկողության վարկեր էր վերցնում Արևմուտքի երկրներից, ինչը բավական արագ Ռոիմինիայի տնտեսությունը հասցրեց կոլապսի:
1989թ. Չաուշեսկու՝ Ռումինիայում ցեւցարարների գնդակահարելու հրամանից հետո ծագեց ժողովրսական ապստամբություն: Նա կնոջ հետ փախավ, սակայն փախուստն անհաջող էր: Չաուշեսկուն բռնեցին Տիրգովշիտե քաղաքում, մեղադրեցին ցեղասպանության մեջ ու ռազմական տրիբունալի վճռով մահապատժի դատապարտեցին կնոջ հետ միասին:
