Երեխաներն իրենց կազմավորման սկզբնական շրջանում անցնում են զարգացման մի քանի փուլեր, որոնք, ինչպես բնորոշեց հոգեբանական ծառայությունների ղեկավար Արմեն Բեջանյանը, ճգնաժամային փուլեր են անվանվում:
Երեխայի համար կարևոր է մեկ, երեք և վեց տարեկան հասակը. «Այս շրջանում ծնողները պետք է շատ ուշադիր լինեն երեխաների նկատմամբ, քանի որ երեխայի մոտ ձևավորվում է «ես»-ը: Սկսվում է նաև ինչուների շրջանը: Պետք չէ երեխայի հարցերին սուտ պատասխաններ տալ, փոխարենը նրան հասկանալի լեզվով պետք է բացատրել այս կամ այն երևույթը»: Պրն Բեջանյանն ասաց նաև, որ երեքից հինգ տարեկան շրջանում երեխայի մոտ ի հայտ է գալիս նեգատիվիզմ հատկությունը: Նա սկսում է հակառակվել ծնողին, չանել նրա ասածները: Այս դեպքում ևս կարևոր է, որ ծնողը հանդուրժող լինի և չբռնանա երեխայի վրա:
Մանկաբույժ Էլմիրա Մինասովան էլ հավելեց, որ ընտանեկան մթնոլորտից է գալիս երեխայի այս կամ այն վարքը: Մանկաբույժի կարծիքով՝ ընտանիքը առաջին գործոնն է, որը ձևավորում է առողջ անհատ: Եթե երեխան ժպտում է, ոչ թե անընդհատ լացում, ուրեմն ընտանիքում ներդաշնակ մթնոլորտ է՝ հիմնված սիրո վրա:
Երեխայի ճիշտ զարգացման գործում իր տեղն ունի նաև մանկապարտեզի ազդեցությունը. «Այս շրջանում նա սկսում է սոցիալականացվել, ինչում իր դերն է խաղում իր տարեկիցների հետ շփումը: Պետք չէ խուսափել մարդկանցից, որպեսզի երեխան կաշկանդված չմեծանա»:
