Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանում Արթուր Ադամյանի նախագահությամբ ավարտվել է Սոնիկ Բալյանի (անուն-ազգանունը փոխված է) գործի դատական քննությունը:
42-ամյա Սոնիկն ամուսնու և երկու դուստրերի հետ է բնակվել:
2014 թվականի հունվարի 1-ին նրանք ընտանյոք հանդերձ գնացել են ամուսնու եղբոր տուն՝ Նոր տարին շնորհավորելու: Այնտեղ են եղել վերջինիս որդու ընկեր Գուրգենի ծնողները: Նրանք տեսել են Սոնիկի դուստր Մանուշին (անունները փոխված են), հավանել են և, տուն գնալով, հայտնել են իրենց որդուն:
Ապրիլ ամսին Գուրգենը ծնողների հետ գնացել է Սոնիկենց տուն՝ Մանուշի ձեռքը խնդրելու:
Հայկական «ադաթի» համաձայն՝ Գուրգենն ու Մանուշն առանձնացել են, որ զրուցեն ու միմյանց ճանաչեն:
Մանուշն առանձնազրույցի ժամանակ անկեղծորեն ասել է, թե ինքը հավանում է Գուրգենին, բայց հայրն էն գլխից դեմ է իրենց ամուսնությանը: Դրա համար էլ ինքը, որպես ծնողասեր դուստր, պետք է առանձնազրույցի ավարտին ծնողներին ասի, թե Գուրգենին բոլորովին չի հավանել:
Գուրգենն ու ծնողները մերժված՝ հեռացել են: Մանուշի հայրը շատ գոհ է եղել:
Սակայն դրանից հետո Մանուշն ու Գուրգենը հանդիպել են:
Երիտասարդները պայմանավորվել են, որ Մանուշը հոր բացակայության ժամանակ Գուրգենի հետ հեռանա հայրական տնից՝ ամուսնանալու և երջանկանալու նպատակով:
Մինչ այդ Մանուշը մորը՝ Սոնիկին հայտնել էր, որ իրականում հավանել է Գուրգենին ու ցանկանում է նրա հետ ամուսնանալ:
Մայրը համաձայնել է, որ աղջիկը հորից թաքուն հեռանա տնից և ամուսնանա:
2014 թվականի ապրիլի 29-ին Մանուշը զանգել է Գուրգենին ու ասել, թե հայրը տանը չէ, նա կարող է գալ իր հետևից, ինքը կազմուպատրաստ է:
Գուրգենն իր հերթին զանգել է երկու ընկերներին, նրանցից մեկի «ԲՄՎ»-ով ժամը 18-ի սահմաններում գնացել են Մանուշենց տան մոտ:
Գուրգենն իջել է մեքենայից, միայնակ մտել հարսնացուի տուն, Մանուշին վերցրել է, նստել ընկերոջ մեքենան, և ուրախ-երջանիկ հեռացել են:
Տանը մնացած Սոնիկը, ամուսնու զայրույթից վախենալով, մի սուտ պատմություն է ներկայացրել նրան, թե ինչպես Գուրգենն ու իր երկու ընկերները մտել են իրենց տուն, Մանուշի նկատմամբ բռնություն են գործադրել և նրա կամքին հակառակ առևանգել են:
Այս պատմությունը որպես հանցագործության մասին հաղորդում, Սոնիկը շարադրել է նաև ոստիկանությունում:
Երբ պարզվել է, որ Մանուշին չեն առևանգել, քրեական գործ է հարուցվել Սոնիկի նկատմամբ՝ սուտ մատնություն կատարելու համար՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում Սոնիկն իրեն մեղավոր է ճանաչել, բայց հրաժարվել է ցուցմունք տալուց:
Նախաքննության ընթացքում նա տվել է խոստովանական ցուցմունքներ:
Փաստորեն, տիկին Սոնիկը ամուսնու զայրույթից ավելի շատ է վախեցել, քան օրենքից: Նա դատարանում խնդրել է իր նկատմամբ մեղմ պատիժ սահմանել:
Ընդհանուր իրավասության դատարանը Սոնիկ Բալյանին մեղավոր է ճանաչել և դատապարտել 1 տարի 6 ամիս ազատազրկման: Կիրառվել է պայմանական դատապարտություն և սահմանվել 1 տարի փորձաշրջան:
