«Կարեն Պետրոսյանի դիակը վաղ թե ուշ պետք է տեղափոխել, բայց հարց է՝ երբ, ենթադրում եմ՝ ուշ, որպեսզի հետքերը վերացնեն: Ես ենթադրում եմ, որ նրա նկատմամբ ուժ է կիրառվել, և նա մահացել է՝ ինչպես Մանվել Սարիբեկյանի դեպքում, որի դիակը մեկ ամիս ուշացումով տեղափոխվեց»,- «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում ասաց Մարդու իրավունքների եվրոպական կոնվենցիայի փորձագետ Արա Ղազարյանը՝ հավելելով, որ դիակի տեղափոխմանը հեշտ չէ արագ հասնել:
Նրա խոսքով՝ օր առաջ պետք է սկսել սահմանամերձ Չինարի գյուղի բնակիչ Կարեն Պետրոսյանի գործի միջազգայնացումը իրավական տիրույթում, պետք է դիմել Եվրոպական դատարան. «Կարող են դիմել Կարենի ծնողները՝ որպես իրավահաջորդներ, փաստական հիմքերը ամուր են, հիմնավոր: Սա նման է Սարիբեկյանի գործին, բայց փաստորեն այստեղ փաստերը առավել քան ֆիքսված են: Ակնառու է, որ նա չէր կարող դիվերսանտ լիներ, եթե անգամ դիվերսանտ էր՝ չի նշանակում, որ պետք է խոշտանգվեր»:
Անկախ նրանից, թե ինչ է տեղի ունեցել Ադրբեջանում, քաղաքացին գտնվել է նրա իրավազորության ներքո, այսինքն՝ պատասխանատվությունն ընկնում է այդ պետության վրա: Ըստ նրա՝ մեր պետությունը պետք է իրավական պաշտպանության միջոց ապահովի ծնողների համար: Դա պետք է լինի դատական գործընթաց, որի շրջանակներում պետք է պարզել ճշմարտությունը: Պետք է հարուցվի քրեական գործ, նրա ծնողները ճանաչվեն տուժող, և պետք է սկսել քննություն:
«Անել այն, ինչ արվեց Սարիբեկյանի գործով. պետք է դիմել Ադրբեջանին Մինսկի կոնվենցիայի շրջանակներում՝ խնդրելով տրամադրել գործի նյութերը, որովհետև ծնողները ուզում են պատճառների մասին իմանալ»,- ասաց իրավապաշտպանը:
Բացի այդ, պետությունը կարող է մի քանի գործերի հիման վրա միջպետական գանգատ ներկայացնել Ադրբեջանին՝ կոնվենցիայի հիմքով, պետք է դիմել ՄԱԿ-ի դատարան, Եվրոպական դատարան. «Հաղթելու հավանականությունը մեծ է, որովհետև շատ փնթի գործ են արել, անգամ չեն ցանկացել բեմականացնել՝ ինչպես Սարիբեկյանի դեպքում էր: Հումանիտար կողմը, մարդու իրավունքները դրել են մի կողմ. ուղղակի իրենց նպատակն էր ցուցադրել, թե հայերի հետ ինչ կարող են անել»,- մանրամասնեց Ա. Ղազարյանը:
Ըստ նրա՝ Եվրոպական դատարան դիմելիս Կարեն Պետրոսյանի գործը ևս պետք է դրվի քսենոֆոբիայի կոնտեքստում. կյանքից զրկվեց, որովհետև հայ էր՝ ինչպես Գուրգեն Մարգարյանը, Մ. Սարիբեկյանը և այլք: Կարևոր է ապացուցել, որ այսպիսի քաղաքականությունը Ադրբեջանում իրականացվում է պետական մակարդակով:
Արա Ղազարյանը նաև առանձնացրեց այն, որ համացանցում ադրբեջանցիների կողմից տարածված այն տեսանյութը, որտեղ Կարենը քաղաքացիական հագուստով տեղի գյուղացիների հետ հանգիստ նստած թեյ է խմում, դա արդեն կարևորագույն ապացույց է գործի համար: Նաև այն տեսանյութը, որտեղ նրա նկատմամբ ուժ է կիրառվում:
Առավել մանրամասն՝ տեսանյութում:
