1735թ. այս օրը Նոր Ջուղայում ծնվեց հայ ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ Հովհաննես Լազարյանը:
Տեղափոխվելով Ռուսաստան՝ Պետերբուրգում ստացել է կրթություն և բարձր պաշտոններ վարել Եկատերինա Բ կայսրուհու և Պավել Ա-ի օրոք: 1786 թվականին ավստրիացի կայսր Իոսիֆ Բ-ից ստացել է բարոնի, կոմսի տիտղոսներ: Գործուն մասնակցություն է ունեցել Հայաստանի ազատագրական ծրագրերի մշակմանը:
Կազմել և ռուսական կառավարությանն է ներկայացրել «Պարոն Իվան Լազարևի նոտան» ծրագիրը: Լազարյանի նյութական միջոցներով դպրոցներ են բացվել Թիֆլիսում, Նոր Նախիջևանում, Գրիգորիուպոլսում, ռուսական օրիորդաց դպրոցում: Նրա 200 հազար ռուբլի կտակով հետագայում 1815 թվականին հիմնադրվել է Մոսկվայի Լազարյան ճեմարանը, որն իր գոյությունը պահպանել է ավելի քան 100 տարի՝ մինչև 1918 թվականը:
Հիմնականում ապրել է Պետերբուրգում: Նրա նյութական միջոցներով է կառուցվել Պետերբուրգի հայերի Սուրբ Կատարինե եկեղեցին Նևսկի ողոտայում:
Հովհաննես Լազարյանը վախճանվել է 1801 թվականին:
