ՌԱՀՀԿ փորձագետ Սարո Սարոյանը Facebook-ի իր էջում գրել է բրիտանական քաղաքական մտքի պատմությունից մի հատված (1919թ.).
«Հայերը չեն աշխատելու: … Դա է խոցելի կետն այն բոլոր հին ցեղերի, որոնք եղել են քաղաքակիրթ, սովորել են խաղը և մի ժամանակ աշխարհին տիրած և աշխատեցրած՝ կորցրել են իշխանությունն ու դեգրադացվել: Նրանք առաջ են գնացել տրամաբանության, հոգեբանության և բնախոսության մեջ: Նրանց պետք չէ ծանր աշխատանքը: … Պրիմիտիվ ժողովուրդները պարզապես ծույլ են, նրանց կարելի է ստիպել աշխատել և զարգանալ, նրանց հնարավոր է շահագործել, եթե ուզում եք: Նրանք անհույս չեն, նրանցից ինչ-որ օգուտ կա: Բայց այս առաջադեմ ժողովուրդները, երբեմնի քաղաքակիրթ ազգերը, ծույլ չեն, նրանք չափից ավելի խելացի են իրենց օգտին ուրիշներին աշխատեցնելու համար: Իրենք իսկ շահագործողներ են` բնազդական, բնածին, անհաղթահարելի… Հայերը չեն աշխատի նույնիսկ իրենց օգուտի համար: … Մինչև իսկ զարգացման գործը կազմակերպելու համար չեն աշխատի»:
Ժողովուրդ կողքից ուրիշները մեր գործունակության հարցում մեզ տեսնում են այսպիսին: Մի կողմ ենք թողնում վերը ներկայացված մյուս մտքերը: Հիմա դուք ինքներդ ձեզ կողքից եք նայում ու հարց տալիս, գործ անո՞ղ եք, թե՞ մի փիլիսոփա, հոգեբան, բնախոս (շարունակեմ Լոուրենս Արաբացուն՝ իրավաբան, պատմաբան, առևտրական և այլն: Այսինքն, մեր պետությունը կառուցելիս ամեն ինչ, բացի սևագործ բանվոր լինելուց):
Է ´, զանգը ո՞վ կախ անի.
-Ալո դո´ ւ:
-Ալո՞ն տանի, բա հասարակությունը չի՞ ծիծաղի:
-Բալո դո´ւ :
– Բալոն բանվոր է՞, որ կախ անի:
-Չստո, դո´ ւ:
-Չստոն փիլիսոփա է :
-Մստո , դո ´ւ:
-Մստոն հոգեբան է:
-Փստո, դո´ ւ:
-Էդ էլ խի՞ղճ է, բա ընտանիքս:
-Համբօ , դո ´ւ:
-Ես փաստաբան եմ:
-Չամբո , դո´ ւ:
-Ասենք տարա,
Բա որ կատուն գա ինձ վրա՞ :
