Հայ մեծերին չէր կարելի նման անարժեք քանդակներով մոտեցնել մարդկանց: Այսօր լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ ասաց Հայաստանի ճարտարապետների միության նախագահ Մկրտիչ Մինասյանը՝ «Էրեբունի-Երևան» տոնակատարությանն ընդառաջ խոսելով քաղաքի ճարտարապետական լուծումների բացերի և առաջնահերթությունների շուրջ:
Ըստ Մ. Մինասյանի՝ կան լավ լուծումներ, որոնցից մեկն այն է, որ բակերի կամարաձև անցումները երիտասարդ նկարիչները հաճելի դարձրեցին: Բանախոսը, սակայն, ցավով խոսեց վերջին շրջանում քաղաքի կենտրոնական հատվածներում տեղադրված հայ մեծանուն գրողների, դերասանների քանդակների մասին: Նրա համոզմամբ՝ չէր կարելի մեծերին նման ձևով մոտեցնել մարդկանց, այն էլ` երիտասարդներին, ովքեր չեն լսել նրանց անունները:
«Հաղորդումներից մեկի ժամանակ քանդակներից մեկի հեղինակն ասաց, որ պատվերը նման ձևով է իջեցված եղել: Ես համաձայն եմ, որ գոյություն ունի քաղաքային ժանր՝ քաղաքացու կերպարով արձաններ: Բայց երբ Եղիշե Չարենցի քանդակ է դրվում քաղաքում, այն պետք է մեծարժեք գործ լինի, Մհեր Մկրտչյանի կերպարը նման խեղկատակային կերպարով պետք է չլիներ, քանի որ ոչ բոլորը գիտեն, որ նրա այդ կերպարը իր դերերից ինչ-որ մեկն է: Մեծերին նման ձևով ներկայացնելն անթույլատրելի եմ համարում»,- ասաց ճարտարապետը՝ շարունակելով, որ նման մեծ գործիչներին արտասահմանում մեծարժեք գործերով են ներկայացնում:
Անդրադառնալով «Հին Երևան» նախագծին՝ Մկրտիչ Մինասյանն ասաց, որ այն դեռևս նախագծման փուլում է, սակայն, նրա խոսքով, դա հին Երևանի իմիտացիան է: «Դա իմիտացիա էլ չէ: Դա իրականում պետք է լիներ քաղաքի կենտրոնում ամբողջությամբ կանաչ, հանգստյան գոտի, ոչ հագեցված կառույցներով, որպեսզի կանայք, ծերերն այդտեղ հանգստանան: Եթե մի քանի շենքեր քաղաքի այդ հատվածում պահպանվեին և ներգրավվեին այդ ծրագրում, լավ կլիներ, բայց հիմա մենք այդ ծրագիրը հագեցնում ենք ուրիշ տեղ քանդված, համարակալված շենքերի տեղադրմամբ, դա սխալ ճանապարհ է»,- կարծիք հայտնեց Ճարտարապետների միության նախագահը՝ ընդգծելով, որ քաղաքի հուշարձանները, հին կառույցներն ունեն որոշակի կանոն՝ տեղափոխության դեպքում կորցնում են իրենց նշանակությունը:
