Ստամբուլը և Անկարան ներառված են աշխարհի ամենաարագ զարգացող քաղաքների ցուցակում: McKinsey Global Institute-ի կողմից անցկացված ուսումնասիրությունը վերաբերում է 2650 քաղաքի, որոնցում դիտարկվել են արտադրողականության ծավալները 2010-ից 2025 թթ. նկատմամբ: Ըստ ուսումնասիրության՝ 600 առաջտար քաղաք ապահովում է համաշխարհային ՀՆԱ-ի 60%-ը:
Կանխատեսվում է, որ այդ մեգապոլիսների ցանկում 2025 թ. առաջին տեղը զբաղեցնելու է Շանհայը (ՀՆԱ-ի ծավալները 1,1 տրիլոին դոլար), երկրորդը ` Պեկինը (ՀՆԱ-ի ծավալները` 1.0 տրիլիոն դոլար) և երրորդը` Տիանջինը (ՀՆԱ-ի ծավալները` 624,4 միլիարդ դոլար): Ընդ որում՝ ենթադրվում է, որ 15 տարի անց այդ քաղաքների ՀՆԱ-ն ունենալու է 300 % աճ:
Ներկայումս ամենամեծ քաղաքների`Լոս-Անջելեսի և Տոկիոյի ՀՆԱ-ն 2025 թ. կազմելու է համապատասխանաբար 1,5 և 2,2 տրիլիոն դոլար:
Այդ քաղաքները զբաղեցրել են 75 քաղաքի վարկանշային աղյուսակում ընդամենը 7-րդ և 10-րդ հորիզոնականները: Նույն սկզբունքով Լոնդոնը զբաղեցնում է ընդամենը 21-րդ տեղը:
Համաձայն վերը նշված ինստիտուտի անցակացրած ուսումնասիրության` այդ 75 քաղաքների մեջ Ստամբուլը զբաղեցնում է 14-րդ հորիզոնականը` ՀՆԱ-ի աճը ավելացնելով 155 %-ով 188,2 միլիրադ դոլարից 2025 թ. հասցնելով 479,7 միլիարդ դոլարի:
Ինչ վերաբերում է Անկարային, ապա մայրաքաղաքը ավելի դինամիկ է զարգանում, քան Ստամբուլը` ցուցաբերելով ՀՆԱ-ի 162 % աճ` 2010-ի 64,3 միլիարդից 2025-ին հասնելով է 170,3 մլիլիարդի: Այդ քաղաքներում նկատվում է նաև բնակչության աճ. 15 տարվա ընթացքում, Ստամբուլում 11 միլիոնից բնակչության թիվը կհասնի 14,9 միլիոնի, իսկ Անկարայում` 4,1 միլիոնից` 5,7 միլիոնի:
Ընդհանուր առմամբ վարկանիշային աղյուսակում ընդգրկված 75 մեգապոլիսներից 29-ը Չինասատնում են, 13-ը ԱՄՆ-ում և միայն շատ քիչ քաղաքներ են Եվրոպայում:
Հետազոտությունը ցույց է տվել, որ 2025 թ. կարևորագույն տեղ են զբաղեցնելու զարգացող երկրները: Եթե 2010 թ. Չինաստանի քաղաքներում ապրում է բնակչության 48 %-ը, ապա 2025-ի այդ տոկոսը հասնելու է 64-ի: Ընդ որում Չինաստանի 221 քաքաղներից յուրաքանչյուրում բնակչության թիվը գերազանցելու է միլիոնը: Քաղաքային բնակչության աճը մեծացնելու է ավտոմոբիլային պահանջարկը, ինչին էլ իր հերթին բերելու է վառելանյութի պահանջարկի ավելացմանը: Արդյուքնում Չիանաստանը դառնալու է խոշոր ավտոմոբիլային շուկա, իսկ 2030 թ. բենզինի պահանջարկը ավելանալու է այնտեղ երեք անգամ:
Այսպիով մեր առջև բոլորովին այլ պատկեր է, կարիք չկա ուշադրություն դարձնել այն քաղաքների վրա, որոնք հասարակության վրա ազդում են այսօր իրենց իշխանությամբ` հավաստիցնելով, որ աշխարհը գտնվում է տնտեսական ճգնաժամի ազդեցության տակ: Պետք է ընդունել, որ ճգնաժամը վերաբերում է, ոչ թե զարգացող, այլ զարգացած երկրներին: Ամեն դեպքում դա հաստատում է ներկային կամ ապագային վերաբերող ցանկացած ուսումնասիրություն:
