Նախկին սումգայիթցի Գուրգեն Մուրադյանը այժմ Գյումրիում է ապրում: Սումգայիթի ջարդերի մասին փաստագրական նյութեր է հավաքել ու զետեղել մի ալբոմում: Մեկ առ մեկ գիտի, թե այդ ոճրագործությանը որ պաշտոնյան ինչ մասնակցություն է ունեցել: Չի հավատում պաշտոնական այն տվյալներին, թե իբր Սումգայիթում զոհվել է 33 հայ: Նրանց թիվն իրականում անհամեմատ մեծ է եղել:
23 տարի առաջ` փետրվարյան այդ օրերին, անձամբ տեսել է, թե ինչպես է գազանացած ամբոխը իր 27-ամյա հարևանուհուն` Լոլա Ավագյանին, քարշ տալիս թեյարան: «Դա իմ աչքով եմ տեսել: Ես ինքս վկա եմ ու խոսքերիս համար պատասխանատու: Հիմա որ հիշում եմ… դողում եմ մինչև օրս: Սա ներելի է՞: Մի 50 հոգի հարձակվել են վրան, Լոլային տկլորացրել, տարել փողոցով: Մի 10-20 հոգի ծխախոտով վառում էին մարմինը: Ինքը հղի էր, էնքան են տանջել, որ թեյարանում մահացել է»,- հիշում է Գուրգեն Մուրադյանը:
Նա հորդորում է հայ երիտասարդներին երբեք չմոռանալ այդ դեպքերը և երբեք ազերիների հետ բարեկամանալու փորձ չանել: Նրա կարծիքով, 20-րդ դարասկզբի դասերը հաշվի չառնելու պատճառով նույն դարավերջին «միութենական եղբայրները» կրկնեցին ցեղասպանությունը: «Սումգայիթի և Բաքվի ջարդերի հեղինակները այսօր Մեջլիսում նստած՝ հարցեր են լուծում: Նրանք այդ երկրի հերոսն են: Սա ցույց է տալիս տվյալ ժողովրդի նկարագիրը: Մարդասպանին, քնած մարդուն սպանողին անվանում են ազգային հերոս»,- ասում է նախկին սումգայիթցին:
