Ռամիլ Սաֆարովի արտահանձնումից հետո վրդովված հայ հասարակությունը մտորում ու տարբեր հարթակներում քննարկում է, թե ինչպես «պատժի» Հունգարիային: Որպես տնտեսական պատժամիջոց՝ կոչ է արվում բոյկոտել հունգարական ապրանքները: Սակայն արդյոք դա կարելի՞ է «պատժամիջոց» համարել:
Այսպես. 2011 թ. Հայաստան-Հունգարիա ապրանքաշրջանառությունը կազմել է 25 մլն 101.5 հազ. դոլար, որից արտահանումը շատ չնչին է՝ ընդամենը 487.3 հազ. դոլար, իսկ 24 մլն 614.2 հազ. դոլարը ներմուծումն է: Վերջինի գերակշիռ մասը կազմում են դեղերը՝ «Գեդեոն Ռիխտերի» արտադրանքը բավական հարգի է մեր երկրում: ՀՀ ներմուծված այլ ֆիրմաների դեղամիջոցների համեմատ, դրանք թե՛ ավելի որակով են և թե՛ ավելի էժան, ու դրանցից հրաժարումը հեշտ կլինի միայն խոսքով:
Հունգարիայից ներմուծվում են նաև գրասենյակային սարքավորումներ, աննշան չափով սննդամթերք, իսկ մեր երկրում առավել ճանաչված և գործածված հունգարական արտադրանքը մի ժամանակ «Իկարուս» մակնիշի ավտոբուսներն էին, որ այլևս չեն շահագործվում:
Այսինքն՝ Հայաստանում հունգարական ապրանքների բոյկոտը Հունգարիայի համար առավելագույնը կլինի ինչպես մոծակի խայթոց:
