Նամակը, որը ստացվել է «Հրապարակ»-ի խմբագրությունում, ստորագրված` է «երկրապահ կամավորականներ», և վերաբերում է ներքին զորքերի նախկին հրամանատար` «Գել» մականունով Գարիկ Գաբրիելյանին: Նամակի նպատակը նրա զինկոմ նշանակվելը կանխելն է: Այն, անշուշտ, տպագրության ենթակա չէ, բայց ՀՀ նախագահին ուղղված նամակի վերջին հատվածն ուշագրավ է` որպես բողոքի ճիչ, որպես հանրային կարծիք, ուստի թերթը որոշեց այն տպագրել:
«Մի հատ հայացք գցեք Ազգային ժողովի վրա, այնտեղ բավականին մեծ թիվ են կազմում անգրագետ, փողով դիպլոմ ստացած, ոչ մի լեզվով գրել ու կարդալ չիմացող մարդիկ: Մի՞թե կարելի է սեփական ժողովրդին կույրի տեղ դնել, մի՞թե մինչև հիմա հասկանալի չի դարձել, որ հայ ժողովուրդը գիտուն ժողովուրդ է, մեր ժողովուրդն ամեն ինչի մասին տեղյակ է, ոչ մի բան հնարավոր չէ նրանից թաքցնել, ուղղակի ուժային կառույցների միջոցով խեղդել եք ու դարձրել գործազուրկ: Մի՞թե հնարավոր է այս փոքրիկ հողակտորի վրա որևէ բան գաղտնի պահել, մի՞թե չեք տեսնում, որ աղբամանները շատերի համար դարձել են ճաշասեղաններ, մի՞թե չի երևում, թե արտագաղթն ինչ չափերի է հասել: Ովքե՞ր են պաշտպանելու այս հողն ու ջուրը, մի՞թե չեք տեսնում, թե անպատժելիությունը, անօրինականությունները, կեղծիքները, քավոր-սանիկ հարաբերություններն ինչպիսի խոր արմատներ են գցել մեր երկրում, մի՞թե կարծում եք, որ այս երկիրը կառուցելու են նեմեցները, գելերը, մկները, ճոյտերը, ծաղիկները, շմայսները, լեդիները, կրակեմները, բուռնաշները, խաչատուրովները, գորիկները: Հայ ժողովրդին հետաքրքրում է, թե ուր եք տանում իրենց` դեպի Դերզորի անապատնե՞րը, թե՞ նորից պետք է հայ ժողովուրդը ցաքուցրիվ լինի Երկիր մոլորակով մեկ… Մինչև ե՞րբ պետք ա է մեր երկրում ջայլամի քաղաքականություն վարեն»:
