Հայտնի աղմկոտ պատմությունների համատեքստում դիտարկվող ներիշխանական բաժանարար գծերի խորացումները թերեւս հարկ է դիտել տարբեր անկյուններից, առավելագույնս ընդգրկուն պատկերացում կազմելու համար, թե հնարավոր ի՞նչ «բաղադրատոմսեր» կարող են գոյություն ունենալ իշխանության «խոհանոցում»:
Մասնավորապես, եթե իշխանությունը սկսում է խոսել «4-րդ հանրապետության» մասին, որպես հիմնավորապես, իրավա-քաղաքական այլ հիմքով պետականության ձեւավորում, ապա ըստ ամենայնի դրա հետ մեկտեղ ունի նաեւ «պատկերացումներ» այդ «4-րդ հանրապետության» ներքաղաքական ստատուս-քվոյի վերաբերյալ: Չի կարող այսպես ասած լիովին նոր իրավա-քաղաքական հիմքով պետականությունը՝ իհարկե ըստ օրվա իշխանության պատկերացման, կենսագործել այսպես ասած հին ներքաղաքական ստատուս-քվոյով:
Ըստ այդմ, առնվազն առաջանում է հարց, թե արդյո՞ք ներիշխանական բաժանարար գծերի խորացումը գործնականում չի դիտվում այդ ներքաղաքական ստատուս-քվոյի տրանսֆորմացիայի -ճանապարհ, որի արդյունքը՝ դարձյալ ըստ իշխանության պատկերացման, կլինի այն, որ Հայաստանում քաղաքական համակարգը կկազմավորվի հենց գոյություն ունեցող իշխանությունից պոկված, իսկ իրականում՝ սերող ուժերից: Բնականաբար, այդ գործընթացը կարող է ծավալվել ոչ թե «նշանակումներով», այլ այսպես ասած խթանումներով, այդ թվում կոնֆլիկտների միջոցով:
Ընդ որում, պետք չէ բացառել իհարկե, որ հնարավոր այսօրինակ «բաղադրատոմսը» մշակվել է ամենեւին ոչ հենց Հայաստանի իշխանական «խոհանոցում»: Քաղաքական նախագծումների ակունքները կարող են ենթադրել իհարկե ավելի լայն շրջանակի աղբյուրներ: Առավել եւս, որ Հայաստանում տեղի ունեցող զարգացումները ոչ միայն կտրված չեն եղել արտաքին իրողություններից, այլ գործնականում մշտապես ենթակա են եղել հենց այդ իրողություններից բխող ուղղակի, թե անուղղակի ազդեցությունների:
